หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกบันเทิง | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ เกมร้ายเกมรัก

เกมร้ายเกมรัก ตอนที่ 1

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 17 ตุลาคม 2554 09:18 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
คลิกที่ภาพเพื่อดูขนาดใหญ่ขึ้น
เกมร้ายเกมรัก ตอนที่ 1

เกมร้ายเกมรัก ตอนที่ 1

เกมร้ายเกมรัก ตอนที่ 1

เกมร้ายเกมรัก ตอนที่ 1

เกมร้ายเกมรัก ตอนที่ 1

เกมร้ายเกมรัก
       ตอนที่ 1 (ต่อ)
       
       

           
  • สายชลกำลังตักน้ำจากตุ่มมาอาบ แต่แล้วก็ต้องตกใจ เมื่อหันไปเจอฟ้าลดายืนมองอยู่

  •        

       
       “เว้ย!”
       สายชลรีบเอาขันปิดน้องชายแทบไม่ทัน ไวเท่าความคิดเขาไปยืนย่อตัวหลบอยู่หลังตุ่ม...ทำหน้าไม่ถูก
       “ออกมาทำไม”
       ฟ้าลดายิ้ม
       “อาบน้ำด้วย”
       สายชลตกใจรีบพูด ยกมือข้างที่มีขันขึ้นมาด้วยความลืมตัว
       “ไม่ได้!”
       แต่พอนึกได้ว่าไม่มีอะไรปิดน้องชายไว้ ก็รีบเอาขันมาปิดน้องชาย แล้วเถิบไปยืนย่อตัวหลังตุ่มต่อ
       “ทำไมอาบด้วยไม่ได้” ฟ้าลดาถามอย่างไม่เข้าใจ
       “ผู้ชายกับผู้หญิงอาบน้ำด้วยกันไม่ได้”
       “ทำไมผู้ชายผู้หญิงอาบน้ำด้วยกันไม่ได้”
       เธอขยับจะเดินเข้ามา เขาร้องห้ามดังลั่น
       “หยุด!”
       ฟ้าลดาหยุดกึก
       “ไม่ต้องเข้ามา ที่ผู้ชายกับผู้หญิงอาบน้ำด้วยกันไม่ได้ก็เพราะ...” เขานิ่งไปนิดไม่รู้จะอธิบายยังไงดี “เอ่อ ผู้หญิง...”
       สายชลมองหน้าอกตัวเอง พร้อมยกมือข้างที่ว่างขึ้นมาทำเป็นรูปนม
       “เออ...มี...เอ่อ...”
       ฟ้าลดาตั้งใจฟังมาก แต่สายชลกระดากที่จะพูด กลุ้มใจพึมพำออกมา
       “จะอธิบายยังไงดีวะ” เขาคิดๆ แล้วหันไปทางฟ้าลดา “ผู้หญิงกับผู้ชายรูปร่างไม่เหมือนกัน”
       ฟ้าลดาเกาหัวไม่เข้าใจ
       “ไม่เหมือนกันยังไง”
       สายชลผงะ ถึงกับไปไม่ถูกจึงตัดบท
       “เอาเป็นว่าไม่เหมือนก็แล้วกัน เข้าไปในบ้านได้แล้ว”
       ฟ้าลดายังนิ่ง
       “เข้าไปสิ ยืนตากลมแบบนี้เดี๋ยวไม่สบายได้กินยาขมๆอีกนะ”
       ฟ้าลดาไม่อยากกินยาขมๆเลยยอมเดินกลับเข้าไปในบ้าน สายชลถอนหายใจเฮือกใหญ่ อยากจะบ้าตาย
       + + + + + + + + + + + +
       ค่ำคืนนั้น...
       สายชลเข้ามาในบ้าน เห็นฟ้าลดานั่งอยู่บนเตียงมองเขาอยู่ก็ชะงัก...เขินๆเพราะเธอเพิ่งเห็นน้องชายของเขา สายชลทำหน้าไม่ถูก
       “สายชลโกรธเหรอ” ฟ้าลดาถาม
       “เปล่า”
       “เปล่าแล้วทำไมไม่มองหน้า”
       สายชลรีบเปลี่ยนเรื่อง
       “นอนได้แล้ว”
       “ไม่ง่วง”
       “ไม่ง่วงก็ต้องนอน นอนเยอะๆ”
       “ทำไมต้องนอนเยอะๆ” ฟ้าลดาถามอย่างไม่เข้าใจ
       “นอนเยอะจะได้หายป่วยเร็วๆยังไงล่ะ”
       หญิงสาวทำหน้างงๆ
       “หายป่วยเร็ว แล้วมันเกี่ยวกับนอนยังไง”
       สายชลถอนใจ
       “ทำไมถามมากจัง”
       ฟ้าลดาเกาหัว
       “ก็นางฟ้าไม่เข้าใจ”
       สายชลเข้ามามองหน้า
       “ฉันก็ไม่รู้ ผู้ใหญ่เค้าพูดกันมาแบบนี้ เราก็ต้องฟัง นอนลงแล้วก็หลับตาซะ”
       ฟ้าลดาทำตามอย่างว่าง่าย สายชลถอนหายใจ เหนื่อยกับท่าทีที่ไม่รู้เรื่องอะไรของฟ้าลดา
       + + + + + + + + + + + + +
       เช้าวันใหม่...
       แตลอยกำลังกินขนมเต็มปาก เคี้ยวตุ้ยๆ เศษขนมกระจายเต็มตัว เต็มโต๊ะ สกปรกมากๆ สายชลเดินมาตบหลังดังอั่ก! แตลอยสำลักขนมหน้าแดง
       “ไอ้แตลอย...ไปช่วยฉันหน่อยดิ”
       แตลอยทุบอกตัวเอง หน้าดำ หน้าแดง มองสายชลแปลกใจว่าจะให้ทำอะไร...
       เวลาผ่านไป...
       สายชลกับแตลอย ช่วยกันตอกท่อนไม้รอบๆตุ่มๆเพื่อทำเป็นห้องน้ำ
       “แกจะสร้างห้องน้ำทำไม” แตลอยถามอย่างไม่เข้าใจ
       “ตอนนี้ฉันมีนางฟ้ามาอยู่ด้วย ก็ต้องทำอะไรให้มันเป็นสัดเป็นส่วน“
       “ถ้าเป็นฉัน ฉันไม่ทำหรอก...อาบน้ำด้วยกัน อบอุ่นดี คึๆๆ” แตลอยหัวเราะร่า
       สายชลเอาดินป้ายปาก
       “ไอ้ลามก!”
       แตลอยถุยแทบไม่ทัน แล้วก็ทำงานต่อ
       + + + + + + + + + + + +
       ฟ้าลดานอนกระสับกระส่าย เหงื่อผุดเต็มหน้า ฝันเห็นภาพคลื่นยักษ์ พายุฝน ฟ้าร้อง ฟ้าผ่า น่ากลัว เธอส่ายหน้าไปมา แล้วก็กรี๊ดดังลั่น
       “อ๊ายยยย!”
       สายชลขึ้นไปอยู่บนด้านบน กำลังเอาใบไม้มามุงหลังคา โดยมีแตลอยคอยส่งให้ ทันใดนั้นเสียงฟ้าลดากรี๊ดดังออกมา เขาตกใจ หันไปมอง
       “นางฟ้า!”
       สายชลรีบกระโดดลงมา ทับตัวแตลอยพอดี
       “อ๊ากก!”
       สายชลไม่สนใจแตลอยเหยียบซ้ำ แล้วรีบวิ่งเข้าไปในบ้าน เห็นฟ้าลดาดิ้นไปดิ้นมา ตะเกียกตะกายเหมือนคนจมน้ำ เขารีบเข้ามาปลุก
       “นางฟ้า! นางฟ้าตื่น...นางฟ้า!”
       ฟ้าลดาสะดุ้งเฮือก หอบหายใจถี่ พอเห็นสายชลก็รีบลุกขึ้นมานั่ง จับมือเขาแน่น
       “สายชลช่วยด้วย นางฟ้าจมน้ำ”
       สายชลจับหัวเธอปลอบใจ
       “นางฟ้าอยู่บ้านสายชลจะจมน้ำได้ไง นางฟ้าแค่ฝันร้าย”
       “ฝันร้าย”
       “ใช่ ฝันร้าย...ไม่เป็นไรนะ”
       ฟ้าลดาหันไปมองรอบๆ เห็นว่าอยู่ในบ้าน ก็เข้าใจว่าเธอฝันร้ายจริงๆ จึงค่อยๆสงบสติ หันไปมองสายชล
       “ออกไปเดินเล่นกันมั๊ย” สายชลชวน
       ฟ้าลดายิ้มแล้วก็พยักหน้า ก่อนจะหันไปเห็นแตลอย ทั้งหน้า ทั้งตัวเปื้อนโคลนเดินเข้ามา
       “อ๊าย! ผี ผี”
       ฟ้าลดาร้องลั่นเกาะแขนสายชลแน่น สายชลหันไปเห็นแตลอยยืนอยู่ก็หัวเราะ
       “ไม่ใช่ผี นั่นแตลอย เพื่อนฉันเอง”
       แตลอยยิ้มเห็นฟันขาว ยกมือทักทาย ฟ้าลดามองแตลอยงงๆ
       + + + + + + + + + + + +
       สายชลประคองฟ้าลดาเดินเข้ามาในชุมชน แตลอยเดินตามมา พยายามจะเอาใจฟ้าลดา
       “นางฟ้า ค่อยๆเดินนะจ๊ะ เดี๋ยวจะตกหลุม...หลุมรักพี่ลอย คึๆๆ”
       ฟ้าลดางง แตลอยออกนอกหน้า สายชลหันไปเหล่ด้วยความหมั่นไส้
       “ไอ้ลอย...ถ้าแกยังพูดไม่หยุด แกก็จะตกหลุมเหมือนกัน”
       “หลุมไรเหรอ”แตลอยถามงงๆ
       “หลุม-ศพ!”
       แตลอยหุบปากแทบไม่ทัน ไม่กล้าอีกต่อไป สายชลอมยิ้ม ฟ้าลดาหันไปมองรอบๆ เห็นวิถีชีวิตของชาวบ้าน คนแก่คุยกัน หัวเราะสนุกสนาน ชาวบ้านหันมาเห็นฟ้าลดาเดินมากับสายชล ก็ยิ้มทักทายตลอดทาง ทำให้ฟ้าลดารู้สึกดีสุดๆ
       สายชลพาฟ้าลดาผ่านหน้าบ้านนารากับอารีฟะ ขณะที่อารีฟะกำลังตากปลาหมึก นารากำลังถักแห สองผัวเมียหันไปมองฟ้าลดาก็ยิ้มกว้าง โบกมือทัก ฟ้าลดายิ้มตอบ ก่อนจะหันไปเห็นหนูแดง มะพร้าว สวยวิ่งไล่จับกันอยู่
       สายชลพาฟ้าลดาผ่านหน้าบ้านปีร์กะ เห็นมามิกำลังตากผ้า มามิหันไปเห็นสายชลมากับฟ้าลดาก็รีบละจากงานที่ทำเข้าไปหาแล้วทักทายอย่างยิ้มแย้ม
       “สวัสดีจ๊ะนางฟ้า”
       “เอ้อ...สวัสดี” ฟ้าลดางงๆ
       “เราเจอกันแล้วเมื่อคืนก่อน จำได้มั๊ยเอ่ย”
       ฟ้าลดาส่ายหน้า
       “จำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แต่ต่อจากนี้ไป จำฉันให้แม่นๆนะ ฉันชื่อมามิ...มามิเป็นเมียสายชล”
       ฟ้าลดาชะงักงงกับคำว่า ”เมีย” สายชลตกใจ...รีบพูด
       “มามิ!...ฉันยังไม่ได้บอกเลยนะว่า จะเอาเธอเป็นเมีย”
       มามิค้อน
       “แหม...สายชลก้อ...พูดไว้ก่อนก็ไม่เสียหาย เพราะยังไงสายชลกับมามิ ก็ต้องเป็นผัวเป็นเมียกันซักวันอยู่แล้ว”
       “คนอะไรขี้ตู่”แตลอยขัดขึ้น
       มามิถลึงตาใส่
       “ไอ้ลอย!”
       แตลอยเงียบ มามิหันไปหาสายชล
       “แล้วนี่จะไปไหนกันเหรอ”
       “ฉันจะพานางฟ้าไปบ้านลุงซะละ”
       สายชลพาฟ้าลดามาที่บ้านซะละ โดยมีแตลอยกับ มามิตามมาด้วย เมื่อเข้าไปในบ้าน แสงดาวเอาเสื้อผ้ามายื่นให้ฟ้าลดา
       “นี่จ๊ะเป็นเสื้อผ้าสมัยป้าสาวๆ ตอนนั้นป้าก็ตัวพอๆกับหนู หนูน่าจะใส่ได้ ป้าซักให้หมดแล้ว”
       ซะละยื่นถุงกระดาษให้
       “ส่วนในถุงนี้เป็นของใช้ส่วนตัว”
       ฟ้าลดารับของมา เปิดถุงหยิบ ยกทรง ออกมาดู สายชล แตลอย ซะละ แสงดาว มามิตกใจ
       “นี่อะไร” ฟ้าลดางงๆ
       มามิหน้าเหวอ
       “ตายแล้ว นางฟ้าไม่รู้จักยกทรงเหรอ”
       “ยกทรง”ฟ้าลดานิ่วหน้าคิดเอง “อ๋อ เอาไว้ปิดตาใช่มั๊ย”
       ฟ้าลดาเอายกทรงมาปิดตาตัวเอง ทุกคนตกใจกับท่าทางของเธอ แสงดาวรีบจับมือเธอลง
       “ไม่ใช่ที่ปิดตานางฟ้า”
       แสงดาเข้าไปกระซิบที่ข้างหู ฟ้าลดายิ้มออกมา
       “อ๋อ”
       “เข้าใจแล้วใช่มั๊ยว่ามันคืออะไร”
       ฟ้าลดาส่ายหน้า
       “ไม่เข้าใจ”
       แสงดาวถอนใจอย่างเหนื่อยๆ
       “ไม่เป็นไร ไว้ป้าจะค่อยๆสอน แต่ตอนนี้รีบเก็บใส่ถุงก่อนเถอะ”
       ฟ้าลดาทำตามที่แสงดาวบอก สายชลรีบเปลี่ยนเรื่อง
       “นางฟ้า...ขอบคุณป้าแสงดาวกับลุงซะละด้วยสิ”
       “ขอบคุณ” ฟ้าลดาพูดเรียบๆ
       “ต้องพูดว่า ขอบคุณจ๊ะ...พูดกับผู้ใหญ่ต้องลงท้ายคำพูดว่าจ๊ะ” สายชลสอน
       ฟ้าลดาพยักหน้าเข้าใจพูดตามที่เขาสอน
       “ขอบคุณจ๊ะ”
       ซะละกับแสงดาวมองฟ้าลดาด้วยความเอ็นดู แสงดาวจับแขนฟ้าลดา
       “คิดซะว่าที่นี่เป็นบ้านของตัวเองนะจ๊ะ มีอะไรจะให้ป้ากับลุงช่วยก็บอกได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ”
       ฟ้าลดายิ้มรับคำ
       “จ๊ะ”
       ซะละกับแสงดาวมองฟ้าลดารู้สึกแปลกๆ กับพฤติกรรมที่แสดงออกของเธอ
       + + + + + + + + + + + +
       สายชลประคองฟ้าลดาเดินมาตามทาง แต่แล้วเธอก็หยุดกึก สายชลแปลกใจหันไปมอง
       “เป็นอะไร...หนื่อยเหรอ”
       ฟ้าลดาส่ายหน้ายืนบิด
       “ปวดฉี่”
       “อดทนถึงบ้านไหวมั๊ย”
       “ไม่ไหว” ฟ้าลดากระสับกระส่าย “จะออกมาแล้ว”
       ฟ้าลดากุมท้อง หน้าเหยเก สายชลหันมองหาทางออก แต่ไม่มีบ้านคนซักหลัง
       “เอางี้...ไปตรงหลังต้นไม้แล้วกัน”
       เขารีบพาเธอเข้าไปตรงหลังต้นไม้
       “ฉันไปรอตรงหาดนะ”
       ฟ้าลดาพยักหน้า สายชลออกไปรอ ฟ้าลดารีบทำธุระ
       สายชลยืนรออยูที่ชายหาด เห็นเปลือกหอยสวยๆอยู่บนพื้น ก้มลงเก็บขึ้นมา แล้วก็เห็นเปลือกหอยอีกหลายอัน เขาเดินเก็บไปจนถึงหลังโขดหิน
       ฟ้าลดาทำธุระเสร็จ ลุกขึ้นยืน หันไปมองไม่เห็นสายชล เพราะโขดหินบังอยู่ เธอหน้าเสีย เดินไปอีกทาง...สายชลเดินออกมาจากหลังโขดหินพอดี หันไปมอง
       “ทำไมนานจัง”
       สายชลเดินมาใกล้ต้นไม้ เริ่มกังวลใจ
       “นางฟ้าเสร็จยัง...นางฟ้า...”
       เงียบไม่มีเสียงตอบ สายชลใจไม่ดี
       “ฉันเข้าไปนะ”
       สายชลเดินไปตรงหลังต้นไม้ กล้าๆกลัวๆ แล้วเขาก็ต้องตกใจเมื่อไม่มีฟ้าลดาตรงนั้น
       ขณะเดียวกันนั้น เรือลำหนึ่งแล่นมาที่เกาะมิน เด็กๆรีบวิ่งกรูกันไปที่ท่าเรือ ไม่นานเรือมาจอดเทียบท่า ยาซะ เจ้าของเรือ ลงมาจากเรือ เด็กๆดีใจ
       “พี่ยาซะ พี่ยาซะ”
       ยาซะยิ้ม แล้วก็ยื่นถุงขนมให้เด็กๆ
       “อ่ะนี่ขนม ไปแบ่งๆกันนะ”
       เด็กๆรับขนมมาจากยาซะแล้ววิ่งออกไป ยาซะไปซื้อปลาจากชาวเกาะ แล้วจ่ายเงินให้กับชาวเกาะ
       “ขอบใจนะยาซะ”
       ยาซะยิ้ม ชาวเกาะเดินกลับไป ยาซะหันไปทางหมึกกับฉลาม ซึ่งเป็นลูกน้อง...
       “ขนขึ้นเรือ” ยาซะสั่ง
       หมึกกับฉลามเข้ามาขนลังปลาขึ้นเรือ
       “วันนี้ปลาตัวโตๆทั้งนั้นเลยนะพี่” หมึกบอก
       “ปลาตัวโตแต่ราคาถูกขนาดนี้ เอ็งสองคนเข้าใจข้าแล้วใช่มั๊ยว่า ทำไมข้าถึงยอมถ่อมาไกลถึงที่นี่ เพราะคนที่นี่มันทั้งซื่อทั้งเซ่อยังไงล่ะวะ ฮ่าๆๆ” ยาซะหัวเราะสะใจ
       หมึกกับฉลามหัวเราะไปด้วย ยาซะหันไปมองเกาะมิน เห็นสาวชาวเกาะเดินมาเขาตาเป็นประกายขึ้นทันที
       “ถ้าข้าได้ผู้หญิงเกาะนี้เป็นเมีย รับรองสบายไปทั้งชาติ พวกเอ็งเห็นมั๊ย...” ยาซะชี้ไปที่เกาะลูกน้องมองตาม “เกาะมินเต็มไปด้วยต้นไม้ แหล่งอาหาร สัตว์น้ำ ไม่มีเกาะไหนจะอุดมสมบูรณ์เท่าที่นี่อีกแล้ว”
       “นี่เองคือที่มาของคำว่า เกาะเมียกิน ฮ่าๆๆ”
       ฉลามพูดจบก็หัวเราะ หมึกหัวเราะตาม
       “ฮ่าๆๆ”
       ยาซะหันขวับไปมอง สองสมุนชงักเงียบทันที แล้วยาซะก็หัวเราะชอบใจออกมา
       “ฮ่าๆๆ พวกเอ็งพูดได้ถูกใจข้า”
       ทั้งหมดหัวเราะร่วนพร้อมกัน
       “ถ้าอย่างนั้นข้าจะเข้าไปหาเมียซักหน่อย”
       ขาดคำ ยาซะก็เดินเข้าไปในเกาะ หมึกกับฉลามมองหน้ากัน
       “หล่อเลือกได้จริงๆลูกพี่เรา ขนของต่อเว๊ย”
       หมึกกับฉลามขนของกันต่อ
       เวลาเดียวกันนั้น ฟ้าลดาเดินมาตามทาง ท่ามกลางแสงแดดตอนกลางวันที่ร้อนและแรงมากขึ้น เธอมองหาสายชลแต่ไม่เห็น
       “สายชลอยู่ไหน”
       ฟ้าลดาเริ่มกลัว แล้วก็เหนื่อย เธอหยุดเดิน หน้ามืด แล้วก็ทนยืนต่อไปอีกไม่ไหว หมดสติไปตรงหาดทราย
       
       ยาซะเดินมาหยุดตรงหน้าฟ้าลดาที่นอนหมดสติ มองฟ้าลดาแววตาสนใจขึ้นมาทันที
       
       จบตอน 1
       
       โปรดติดตามอ่านต่อในวันพรุ่งนี้ (อังคาร 18 ตุลาคม 2554)

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
เกมร้ายเกมรัก ตอนอวสาน (ต่อ)
เกมร้ายเกมรัก ตอนที่ 20
เกมร้ายเกมรัก ตอนที่ 19
เกมร้ายเกมรัก ตอนที่ 18
เกมร้ายเกมรัก ตอนที่ 17
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 55 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 55 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014