หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ในสวนขวัญ

ในสวนขวัญ ตอนที่ 8

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 14 มกราคม 2557 17:42 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ในสวนขวัญ ตอนที่ 8
       ในสวนขวัญ ตอนที่ 8
       
       ริมถนนนอกเมืองภูมิยืนลุกลี้ลุกลนอยู่ข้างรถกระบะ มองนาฬิกาและมองหาให้บางคนอยู่
        
       สักพักรถของโอมแล่นเข้ามาจอด ภูมิรีบเดินเข้าไปหา โอมกดกระจกรถลง
       “ตำรวจว่าไงบ้างพี่ ผมโทรหาพี่ทั้งคืนก็ไม่ติด ผมคิดว่าพี่จะทิ้งผมซะแล้ว”
       “ฉันไม่ปล่อยให้นายเดือดร้อนหรอกน่า”
       “ใช่ เพราะถ้าผมเดือดร้อน พี่ก็เดือดร้อนเหมือนกัน”
       “นี่แกขู่ฉันเหรอ...”
       “ไม่ได้ขู่พี่ แค่จะบอกว่าตอนนี้เราสองคนลงเรือลำเดียวกันแล้ว”
       “นายควรหนีไปให้ไกลๆ สักพัก แล้วก็อย่าเจอใคร เรื่องจะได้ไม่มาถึงฉัน”
       โอมยื่นซองให้ภูมิรีบรับเปิดดู เห็นเงินประมาณสองหมื่นบาท ภูมิยิ้มพอใจ
       “ถ้าพี่มีอะไรให้ผมช่วยอีกก็บอกแล้วกัน”
       “คงไม่นานหรอก ฉันมีอะไรให้นายช่วยอีกแน่”
       โอมพูดเสร็จก็กดกระจกรถขึ้นแล้วขับรถออกไปโดยเร็วภูมิมองเงินในมือยิ้มดีใจ ก่อนจะรีบขึ้นรถแล้วขับไปคนละทางกับโอมทันที
       
       อู่ซ่อมรถอยู่ลึกเข้าไปแถบชานเมือง มีบ้านพักอยู่ติดกับอู่ในบ้านพักเป็นห้องใหญ่ มีโซฟาราคาถูก กับทีวีเครื่องเล็กๆ ตั๊กแตนนั่งเล่นเกมแทบเล็ตอยู่ครู่หนึ่งมีเสียงรถแล่นเข้ามา เธอลุกขึ้น แล้วเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไป เห็นภูมิขับรถเข้ามาจอด เธอจึงกลับไปนั่งเล่นต่อ ครู่หนึ่งภูมิเข้ามาในบ้าน
       “พ่อล่ะ”
       “ไปซื้ออะไหล่ ไปนานแล้ว เดี๋ยวก็คงมา”
       “งั้นเราไปกันเลย พี่จะไปส่งบ้าน”
       ตั๊กแตนวางแทบเล็ตลงที่โต๊ะ แล้วหยิบเป้ของเธอขึ้นมา แล้วลุกขึ้น
       “อย่าลืมที่บอกไว้นะ ถ้าใครถาม ก็บอกว่าเมื่อคืนแตนอยู่ที่งานปาร์ตี้กับพี่แล้วก็เพื่อนๆ งานเลิกดึก พี่เมา แตนไม่ให้พี่ไปส่ง แล้วก็เลยค้างอยู่ที่บ้านพี่”
       “ไม่ลืมหรอก”
       ภูมิพยักหน้ารับ จะเดินออกไป
       “แล้วจริงๆพี่ไปไหนมา”
       ภูมิชะงักตั๊กแตนพูดหน้าตาเฉย
       “เผื่อไปฆ่าใครมา แตนก็จะได้รู้ไว้ไง”
       “พี่ก็เมาหลับอยู่ใกล้ๆแตนไง”
       ภูมิเดินออกไปจากบ้าน ตั๊กแตนยักไหล่ไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก เดินตามออกไป
       
       รถกระบะของภูมิแล่นมาจอดหน้าร้านสวนขวัญ ตั๊กแตนเดินลงมาจากรถ ลาภูมินิดหน่อย ภูมิก็ขับรถออกไป ตั๊กแตนจะเดินเข้าร้าน แต่เห็นไม้ยืนกอดอกหน้าตาถมึงทึงรออยู่
       “ไปไหนมา”
       “ปาร์ตี้กับเพื่อนๆ”
       “ไหนฝ้ายบอกไปงานวัด”
       “ก็งานวัดเลิกแล้ว ไปปาร์ตี้ต่อ”
       ตั๊กแตนเดินเข้าไปในร้าน ไม้ตามเข้าไปดุต่อ
       “มีอะไรกับมันหรือยัง”
       “แตนไม่โง่หรอกน่า ผู้หญิงน่ะ พอเสร็จผู้ชายก็ไร้ค่า”
       “งั้นก็ฉลาดให้ตลอดแล้วกัน แล้วคราวหลังห้ามไปค้างกับมันอีก”
       ไม้บอกอย่างโมโห เดินเข้าหลังร้านไป ฝ้ายเดินออกมา เห็นตั๊กแตนที่ยืนหน้าหงอยก็เข้าไปหา
       “พี่ไม้เขาเป็นไร ทำไมต้องมาแว้ดใส่แตนด้วย”
       “อ้าวนี่ไม่รู้เหรอ เมื่อคืนคุณไม้ถูกตำรวจจับ”
       “ถูกจับ เรื่องอะไร”
       “มีขโมยขึ้นบ้านคุณเป็ดปุ๊ก”
       “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพี่ไม้”
       “คุณไม้แกเข้าไปช่วยคุณเป็ดเร็วกว่าเพื่อน ตำรวจเขาก็เลยสงสัยแก แต่โชคดี ได้คุณหทัยเขาไปช่วย เขาบอกตำรวจว่าคุณไม้เป็นลูกชายเขาไม่มีทางเป็นขโมย ตำรวจก็เลยปล่อยตัวแก”
       ตั๊กแตนตกใจ
       “พี่ไม้เป็นลูกคุณหทัย เจ้าของหมู่บ้านน่ะเหรอ”
       “อึ้งล่ะซิ พี่ก็สงสัยอยู่นานแล้ว เห็นคุณหทัยแกมาหาคุณย่าบ่อยๆ คิดว่ามาคุยเรื่องที่ดิน ที่ไหนได้ แหม รู้งี้รวบรวบหางซะตั้งแต่มาทำงานใหม่ๆก็สบายไปแล้ว”
       ตั๊กแตนรู้ว่าฝ้ายพูดเล่น แต่ก็อดแปลกใจกับข้อมูลใหม่ที่เพิ่งรู้ไม่ได้
       
       เป็ดปุ๊กนั่งเซ็งให้ยักษ์เบิ้มเลียมืออยู่นอกบ้าน รถแท็กซี่เข้ามาจอด เชียรเดินลงมาจากรถ หน้าตาดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่เชียรพยายามตั้งสติ พยายามทำหน้ายิ้มแย้มเหมือนไม่เกิดอะไร
       ประตูบ้านเปิดออก เป็ดปุ๊กเดินออกมา พร้อมยักษ์เบิ้มที่เห็นเชียรก็เห่าดีใจเป็ดปุ๊กมองหน้าเชียรทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ เชียรเข้าใจว่าลูกสาวต้องเจอเรื่องหนักมาขนาดไหนก็วางกระเป๋าลง ก่อนจะกางแขนออก เป็ดปุ๊กเห็นเชียรทำแบบนั้นก็รีบวิ่งเข้ามากอด สองพ่อลูกกอดกัน
       เป็ดปุ๊กห้ามตัวเองไว้ไม่ได้ อยู่ดีๆน้ำตาก็ไหลออกมา แล้วยังสะอื้นขึ้นมาด้วยเชียรที่รู้สึกแย่เหมือนกัน ต้องทำตัวเข้มแข็ง ลูบหัวเป็ดปุ๊ก
       “ไม่เป็นไรแล้วลูก พ่อกลับมาแล้ว”
       
       เป็ดปุ๊กกอดพ่อไว้แล้วสะอื้นร้องไห้

ในสวนขวัญ ตอนที่ 8
       เชียรกับเป็ดปุ๊กนั่งคุยกัน อยู่ตรงหน้าต้นกรรณิการ์ เป็ดปุ๊กยังตาแดงๆ ใช้ทิชชู่ซับน้ำตา หลังจากเล่าเรื่องที่ทำงาน
       
       “แล้วนี่ลูกยังคิดจะทำงานกับต่อเหรอ เขาทำกับลูกอย่างนี้”
       “เป็ดคิดว่าจะรอเมื่อไหร่ลูกค้ากลับมา เป็ดก็จะขอให้ลูกค้าเขาเล่าความจริงให้พี่พิมฟัง”
       “ไม่ๆ ที่พ่อพูด พ่อหมายความว่า ในเมื่อเจ้านายหูเบาอย่างนี้ มันก็อาจจะเกิดเรื่องแบบนี้อีก ลูกจะไม่มีวันมีความสุข”
       “ถึงยังไงเป็ดก็ต้องเคลียร์ตัวเองก่อน ถ้าลาออกตอนนี้ เป็ดก็ต้องขอใบรับรองประวัติไปสมัครงานที่ใหม่ เขาจะเขียนว่ายังไงล่ะคะ ระหว่างนี้เป็ดก็จะได้หางานไปเรื่อยๆก่อนไงคะ เป็ดคิดว่าบางทีไม่ต้องเป็นหัวหน้าเขา งานอาจจะเบาลงก็ได้”
       เชียรมองลูกสาว ซึ่งดูเข้มแข็ง ไม่เหมือนกับตอนแรกที่เขาเข้ามาในบ้านตอนแรก ก็รู้ว่าเป็ดปุ๊กทำตัวเข้มแข็งไปอย่างนั้น แต่ในใจยังคงรู้สึกแย่ เชียรเอื้อมมือไปจับมือเป็ดปุ๊กกุมไว้
       “พ่อรู้ว่าลูกสาวพ่อเป็นเข้มแข็ง ปัญหาแค่นี้ลูกต้องผ่านไปได้อยู่แล้วแล้วเรื่องไม้ล่ะ”
       เป็ดปุ๊กชะงัก มีท่าทางอึดอัดไม่อยากพูดถึงรีบเลี่ยง
       “มันจบไปแล้วน่ะพ่อ อย่าไปพูดถึงเลย พ่อเล่าเรื่องบ้านโน้นให้เป็ดฟังดีกว่า แมวเมี้ยวกับนกจิ้บเป็นยังไงบ้าง”
       เชียรหน้าเศร้าทันที ก่อนจะเอื้อมมือไปจับเป็ดปุ๊ก มือสั่นๆ จนเป็ดปุ๊กแปลกใจ
       “มีอะไรเหรอคะพ่อ”
       “พวกเขาชวนพ่อไปอยู่ด้วย เพราะอยากให้หลานประจบขอบ้านกับพ่อ”
       เป็ดปุ๊กตกใจ
       “แล้วแมวเมี้ยวกับนกจิ๊บทำเหรอคะ”
       “เด็กมันจะไปกล้าขัดคำสั่งพ่อแม่ได้ยังไง พ่อเป็นห่วงหลานนะลูก ถ้าพ่อแม่เขายังสอนให้เป็นคนแบบนั้น ไม่รู้โตมาจะเป็นยังไง ...เฮ่อ...”
       “เป็ดมั่นใจนะคะ ว่าหลานสองคนฉลาดพอ ลึกๆแล้วพี่ไก่เองก็เป็นคนจิตใจดีถ้าพี่ไก่จะรู้สึกตัว เลิกสำมะเลเทเมา แล้วเป็นเสาหลักให้ครอบครัวมากกว่านี้ พี่เก็จเองก็ไม่ต้องลำบาก หลานๆก็ไม่ต้องถูกสอนให้ทำอะไรแย่ๆแบบนั้น”
       “พ่อว่าเรื่องอะไรแบบนี้ยังต้องมีอีกเรื่อยๆ ตราบใดที่เขายังไม่ได้บ้านหลังนั้น”
       “แล้วพ่อจะทำยังไงละคะ”
       เชียรมองหน้าเป็ดปุ๊ก ก่อนตัดสินใจ
       “พ่อว่า...พ่อจะโอนบ้านนั้นให้เป็ดจริงๆ”
       เป็ดปุ๊กยิ้ม จับมือเชียรไว้
       “ขอบคุณค่ะพ่อ แต่อย่าเพิ่งเลยดีกว่า เป็ดอยากให้พ่อเก็บบ้านนั้นเอาไว้ให้คนที่พ่ออยากให้จริงๆ อีกอย่างเป็ดก็มีบ้านหลังนี้อยู่แล้วด้วย จะมีหลายหลังไปทำไม ใช่มั้ยคะ”
       เป็ดปุ๊กเข้าไปกอดเชียรอ้อนๆ ไม่อยากให้เชียรโกรธที่ไม่เอาบ้าน เชียรกอดเป็ดปุ๊กยิ้ม แล้วลูบผมเบาๆ มีความสุขขึ้นมาบ้าง
       
       ย่าขวัญออกมาจากในบ้าน พลางร้องบอก
       “เอ้า เร็วหน่อยแตน ไปตลาดแค่นี้เองไม่ต้องแต่งตัวมากนักหรอก”
       เสียงตั๊กแตนดังออกมา
       “อยากให้คนเขาบอกว่าเลี้ยงหลานยังไงปล่อยให้ขี้เหร่เหรอย่า”
       ตั๊กแตนออกมาจากในบ้าน หิ้วตะกร้าจ่ายตลาดมาด้วย สวมรองเท้าที่หน้าบ้าน แล้วเดินมาหาย่าขวัญ
       “ย่าชินแล้ว ได้ยินอย่างนั้นทุกวัน”
       “อะไรนะย่า”
       “ก็ดูซิ ประแป้งยังไง ถึงได้ขาวว่อกแบบนี้”
       “ขาวมากเหรอย่า โธ่เอ๊ย”
       ตั๊กแตนเอาตะกร้าให้ย่า แล้วเดินกลับเข้าไปในบ้าน
       “ไม่น่าหาเรื่องเลยฉัน แล้วเมื่อไหร่จะได้ไปล่ะ...สวยแล้วไม่ขาวเกินไปหรอก”
       ย่าขวัญอ่อนใจผู้หมวดคดีของไม้เดินเข้ามา พอเห็นย่าขวัญก็ทำความเคารพ
       “สวัสดีครับ”
       ย่าขวัญงงๆ รับไหว้
       “สวัสดีจ้ะ”
       “คุณย่าของนายตฤณใช่ไหมครับ”
       ระหว่างนั้น ตั๊กแตนกำลังจะออกมาจากบ้านพอดี พอเห็นผู้หมวดก็ชะงัก แล้วถอยกลับเข้าไปในบ้าน ผู้หมวดหันข้างให้ จึงไม่เห็นว่า ตั๊กแตนปีนหน้าต่างหลังบ้านออกไปแล้ว
       “ใช่จ้ะ แต่ไม้มันไม่ได้อยู่ที่นี่นะ บ้านมันอยู่ทางโน้น”
       ย่าขวัญชี้ไปทางสวนของไม้
       “ทราบแล้วครับ ผมจะมาคุยกับคุณย่าน่ะครับ”
       “อ้าว เหรอ อย่านานนะ จะต้องไปตลาด”
       
       “แป๊บเดียวครับ” ย่าขวัญยิ้มให้

ในสวนขวัญ ตอนที่ 8
       ผู้หมวดนั่งลงที่ชุดรับแขก ย่าขวัญก็นั่งด้วย ย่าขวัญหันไปมองหาตั๊กแตน
       
       “ไปไหนของมัน”
       “ใครครับ”
       “หลานน่ะ จะให้มันจัดน้ำจัดท่าให้คุณตำรวจ”
       “อ๋อ ไม่เป็นไรครับ คงคุยไม่นาน” ผู้หมวดเอาสมุดโน้ตออกมา เตรียมจด “นายตฤณนี่ทำสวนในหมู่บ้านมานานหรือยังครับ”
       “ก็ตั้งแต่แรกนั่นแหละ แม่เขามาขอให้คนไปทำ ฉันก็ให้ไม้ไปทำ”
       “แล้วเคยมีปัญหากับลูกบ้านบ้างไหมครับ”
       “อ้าว คุณไม่รู้เหรอ ก็มีอยู่รายเดียวนั่นแหละ ที่เอาขยะมาเทใส่สวนของมัน แต่มันก็แค่ทำรั้วสังกะสีกั้นไว้
       “คดีนั้นผมไม่ได้ทำ แต่ได้อ่านแล้ว เห็นถูกเขาหาว่าพยายามฆ่า”
       “มันใส่ความกัน ไม้มันทำไม่ได้หรอก”
       “ตอนวัยรุ่นนายตฤณก็เคยมีเรื่องทะเลาะวิวาทบ่อยนะครับ”
       “เด็กวัยรุ่นน่ะคุณ ก็มีชอบมีเกลียด ดีกันบ้างทะเลาะกันบ้าง เดี๋ยวนี้ไอ้พวกที่เคยต่อยตีกัน ก็มาเป็นเพื่อนรักกันหมดแล้ว เปิดร้านต้นไม้อยู่ใกล้ๆกันนี่แหละ”
       “ผมถามเรื่องบ้านของคุณบัวบูชาเลยก็แล้วนายตฤณเคยพูดถึงบ้านคุณบัวบูชาไหมครับ”
       “พูดซิ พูดบ่อยเลย”
       “ยังไงครับ”
       “มันว่า คนบ้านนี้น่ารักหมายถึงเป็นคนดีน่ะนะ ไม่ใช่น่ารักแบบนั้น มันเคารพนับถือพ่อของหนูเป็ดมาก แล้วก็ชื่นชมหนูเป็ดด้วยนี่คุณตำรวจ จะบอกให้นะ ไม่ต้องไปสงสัยหรอกว่าไม้มันจะแอบเข้าไปขโมยอะไรในบ้านนั้น หรือว่าจะแอบไปทำอะไรหนูเป็ด”
       “ทำไมล่ะครับ”
       “ไม้มันสนิทกับบ้านนั้นมาก มันปีนเข้าบ้านเขาเกือบทุกวัน บ้านนั้นก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร ไม่มีสมบัติพัสถานหรอก ฉันเคยไปสำรวจมาแล้ว”
       “คุณย่าเคยเข้าไปบ้านนั้นด้วย”
       “ใช่ซิ เห็นต้นกรรณิการ์ในสวนนั่นไหมล่ะ ฉันล้อมเอาไปให้เอง”
       “แล้วที่คุณย่าบอกว่านายตฤณสนิทกับคนในบ้าน ความสัมพันธ์ของนายตฤณกับคุณบัวบูชาเป็นยังไงครับ สนิทกันแค่ไหน หมายถึง เขาเป็นคนรักกันหรือเปล่า หรือว่านายตฤณชอบคุณบัวบูชา แต่ฝ่ายหญิงเฉยๆ”
       ย่าขวัญนิ่งไปนิดหน่อย
       “มันก็พูดอยาก เรื่องแบบนี้ไม้มันไม่บอกฉันหรอก หนูเป็ดเองก็ดูจะสนิทกับไม้ แต่เขาเป็นกุลสตรี เขาไม่แสดงออก เหมือนกัน นี่ แต่สำหรับฉันนะ ฉันน่ะอยากให้สองคนเขาลงเอยกันมากที่สุด ฉันจะได้นอนตายตาหลับ”
       ผู้หมวดเห็นอาการฝันหวานของย่าขวัญแล้วก็ได้แต่ยิ้ม
       
       ผู้หมวดมายืนลาย่าขวัญอยู่หน้าบ้าน
       “ขอบคุณมากนะครับ ได้ประโยชน์มากเลย”
       “ไม่ต้องไปสงสัยไม้มันแล้วนะ ไม้มันคนดี ไม่ใช่โจรผู้ร้ายหรอก”
       “ครับ ยังไงถ้าคุณย่าได้ยินว่าใครเป็นคนร้ายตัวจริง รบกวนแจ้งผมด้วยนะครับ”
       ผู้หมวด หยิบนามบัตรออกมาจากกระเป๋าส่งให้ย่าขวัญรับนามบัตรมาดู
       “ได้ ได้ ถ้ารู้อะไรแล้วจะรีบบอกเลย”
       “ขอบคุณมากครับ ลาแล้วครับ”
       ผู้หมวดทำความเคารพ ย่าขวัญรับไหว้ผู้หมวดเดินกลับไป ย่าขวัญหันกลับเข้าไปในบ้าน
       “แตน นังแตน ไปอยู่ไหนของเอ็งวะ ย่าจะไปตลาดแล้ว”
       ไม่มีเสียงตอบจากแตน
       “ทำยังกับตัวเป็นผู้ร้าย เจอตำรวจแล้วรีบหนีเลยไอ้นี่”
       ย่าขวัญหิ้วตะกร้าเดินเข้ามาจากทางด้านหลังร้านสวนขวัญ เจอฝ้ายอยู่ในร้าน
       “อ้าว คุณย่า มาทำอะไรคะ”
       “จะไปตลาด แต่จะมาหาคนช่วยหิ้วตะกร้า ไม้อยู่ไหนล่ะ”
       “อยู่ข้างหลังค่ะ เดี๋ยวฝ้ายไปตามให้นะคะ” ฝ้ายตะโกนเรียก “คุณไม้คะ คุณไม้ขา คุณย่ามาตามไปช่วยหิ้วตะกร้าค่ะ”
       สักพัก ไม้เดินเข้ามา พอเห็นย่าขวัญยืนยิ้มอยู่ก็ตกใจ
       “อ้าว ย่า มาได้ไง”
       “หายมึนตึ๊บรึยัง ไปช่วยย่าหน่อย ย่าต้องการแรงงานหิ้วตะกร้าจ่ายตลาด”
       “แล้วแตนไปไหนล่ะย่า”
       “ก็ไม่รู้มัน เห็นตำรวจไปที่บ้าน มันหายหัวไปเลย”
       
       “ตำรวจอะไรอีกล่ะ” ไม้ทำหน้าเซ็ง

ในสวนขวัญ ตอนที่ 8
       “ผู้หมวดที่ทำคดีของไม้นั่นแหละ เขามาถามเรื่องไม้ เขามาถามเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างไม้กับหนูเป็ดด้วย” ย่าขวัญเล่า
       
       “ตำรวจเขาคงอยากรู้ว่าเป็นไปได้มั้ย ที่คุณไม้จะแอบเข้าไปปล้ำคุณเป็ดปุ๊ก” ฝ้ายเสริม
       “บ้าไปกันใหญ่แล้ว แล้วย่าตอบเขาไปว่าอะไร” ไม้เซ็งเลย
       “ย่าบอกว่า ย่าก็อยากให้ไม้ทำสำเร็จ”
       “โอ๊ย ย่า ทำไมพูดอย่างนั้น” ไม้ตกใจ
       “ย่าพูดเล่น จะพูดแบบนั้นได้ยังไง” ย่าขวัญหัวเราะ
       ไม้แอบค้อนให้ย่า
       “ย่าแค่บอกว่าไม้ไม่ทำหรอก ไม่จำเป็นต้องทำด้วย สองคนเขาชอบๆกันอยู่แล้ว วันนึงก็ต้องได้แต่งกัน”
       ไม้อึ้ง มองย่า
       “อันนี้ก็พูดเล่นใช่ไหมย่า”
       “พูดจริง” ย่าขวัญยิ้ม “ทำไมต้องหน้าแดงขนาดด้วย ไข้ยังไม่ลดหรือไง”
       “จริงด้วยค่ะ หน้าแดงมากเลย” ฝ้ายรีบเข้ามาล้อ
       ย่าขวัญจะเอามือมาอังหน้าผากไม้ขยับถอยออกมา แล้วไปหยิบตะกร้าของย่า
       “ไปตลาดเลยก็แล้วกันย่า ขี้เกียจพูดกับย่าแล้ว ไม่รู้อะไรจริงอะไรไม่จริง”
       ไม้รีบเดินลิ่วออกจากร้านไปด้วยความเขิน ย่าขวัญกับฝ้ายหันมาหัวเราะกัน
       
       รถของเป็ดปุ๊กแล่นเข้ามาจอดหน้าตลาด เธอกับพ่อเปิดประตูลงมาจากรถ
       “ความจริงซื้อกับข้าวสำเร็จไปเลยก็ได้”
       “เอาน่า วันนี้มีอารมณ์อยากทำอะไรอร่อยๆให้ลูกสาวกินหน่อย”
       เชียรกับเป็ดปุ๊กเดินเข้าไปซื้อของในตลาด...เชียรซื้อผัก 2-3 อย่างซื้อกระดูกหมูอ่อนแล้วเป็ดปุ๊กกับเชียรก็เดินมาที่แผงขายน้ำพริก
       “นี่ไงพ่อ ร้านขายน้ำพริก”
       “โอ้โห เพิ่งมาเห็นด้วยตัวเองนะ เยอะดีจัง” เชียรถามแม่ค้า “ทำเองทั้งหมดนี่เหรอ”
       “ไม่ทุกอย่างหรอกค่ะ หลายอย่างก็รับเขามา”
       “ลูกสาวเขาซื้อไปให้กิน อร่อยทุกอย่างเลย”
       “ก็ต้องเลือกเจ้าที่อร่อยๆมาขายน่ะค่ะ ถ้าเจอไม่อร่อยเดี๋ยวลูกค้าหนีหมด”
       เชียรพิจารณาเลือกน้ำพริก
       “เอ วันนี้จะเอาอะไรไปกินดี”
       แม่ค้ายิ้มให้เป็ดปุ๊ก
       “วันนี้พาคุณพ่อมาเที่ยวตลาดเหรอ แล้วหนุ่มที่ช่วยหิ้วกระเป๋าไปไหนล่ะ”
       เชียรหันมามองลูกสาวเป็ดปุ๊กรีบถาม
       “หนุ่มอะไรป้า”
       “ก็เจ้าไม้น่ะ ไม่มาด้วยเหรอ”
       “ทำไมต้องมาด้วยล่ะคะ”
       “เห็นมาด้วยกันทุกครั้ง”
       “แค่บังเอิญเจอกันในตลาดแค่ 2-3 ครั้งเองป้า...พ่อเลือกได้หรือยังจะเอาน้ำพริกอะไร”
       “กำลังสนใจเรื่องคนช่วยหิ้วกระเป๋า” เชียรยิ้มๆ
       “พ่ออ่ะ” เป็ดปุ๊กงอนๆ
       แม่ค้ามองไปนอกตลาดอีกด้าน
       “พูดถึงก็มาพอดี พาย่าขวัญมาด้วย”
       เป็ดปุ๊กกับเชียรหันมองไปทางที่แม่ค้ามองไม้เดินหิ้วตะกร้ามากับย่าขวัญ เป็ดปุ๊กอึดอัดไม่รู้จะทำยังไง ตัดสินใจจับแขนพ่อ
       “พ่อไม่เอาแล้วใช่ไหม น้ำพริกน่ะงั้นไปกันเถอะ”
       เป็ดปุ๊กพาเชียรเดินออกไปเลย
       “เดี๋ยวซีเป็ดปุ๊ก จะไปไหน”
       “กลับบ้านไงพ่อ”
       “ไม่อยู่กับไม้กับย่าเขาก่อนเหรอ”
       เป็ดปุ๊กไม่สนใจ พาเชียรเดินออกไป
       
       ย่าขวัญกับไม้เดินเข้ามาในตลาดอีกฝั่ง ย่าขวัญมองไปเห็นเป็ดปุ๊กกับเชียร
       “อ้าว นั่นหนูเป็ดกับพ่อเขานี่”
       ไม้มองตามไป พอเห็นเป็ดปุ๊กกับเชียรก็อึ้งๆ
       “ไปตามเขาไว้หน่อย อยากจะบอกเขาเรื่องตำรวจ”
       “เขากำลังจะกลับแล้วมั้งย่า ให้เขาไปเถอะ”
       “ให้ไปได้ยังไง ย่าจะบอกเขาว่าย่าพูดอะไรกับตำรวจไปบ้าง ถ้าตำรวจไปถามเขา จะได้พูดตรงกัน ไปตามเขาซิ”
       “อย่าเลยย่า”
       “เป็นอะไรของแก ไอ้ไม้”
       ย่าขวัญรีบเดินตามเป็ดปุ๊กกับเชียรไป แต่ไม่น่าจะตามทัน เลยตะโกนเรียก
       “หนูเป็ด หนูเป็ด เดี๋ยวก่อน”
       เชียรหันมามองย่าขวัญ อยากจะหยุด แต่เป็ดปุ๊กไม่ยอม ดึงพ่อออกจากตลาดไปเลยย่าขวัญเดินตามมาอีกหน่อย จนเป็ดปุ๊กกับเชียรออกจากตลาดไปแล้ว จึงหยุดตาม มีอาการเหนื่อยพอสมควรไม้เดินตามมาถึง
       “เป็นอะไรของเขา เรียกแล้วก็ไม่หยุด”
       “คงไม่ได้ยินมั้งย่า”
       “ไม่ได้ยินได้ยังไง พ่อหนูเป็ดเขาหันมามองแล้วแต่หนูเป็ดน่ะไม่ยอมหยุดดึงพ่อเขาออกไป”
       “เขาคง...จะรีบไปไหนมั้งย่า”
       ย่าขวัญหยุด แล้วจ้องมองหลานชาย ไม้หลบตา
       “มันเกิดอะไรขึ้น ไม้กับหนูเป็ดมีปัญหาอะไรกันเล่าให้ย่าฟังเดี๋ยวนี้”
       
       ไม้นิ่งไป
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ในสวนขวัญ ตอนที่ 9
ในสวนขวัญ ตอนที่ 8
ในสวนขวัญ ตอนที่ 7
ในสวนขวัญ ตอนที่ 6
ในสวนขวัญ ตอนที่ 5
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 21 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 21 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รำคาญเป็ดปุ้กเหมือนกัน เยอะัเกิน ชอบเชียรมากนะคะ ส่วนไม้เยี่ยมเลย
nokioloveu1961@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบนะ ดูทุกตอนเลย แฟนก็ชอบเหมือนกันให้ความรู้สึกเหมือนไม่ใช่ละคร เหมือนชีวิตจริงมากกว่า
เป็ดปุ๊ก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เป็ดปุ๊กน่ารำคาญสุดๆ บทเกินไปนิดหรือเปล่า คนอะไรเจอกันก็จะไม่ชอบไม่มีมารยาทใส่กันได้ขนาดนี้เลยเหรอนังเป็ด
toyunited@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
บทละครทำให้เป็ดปุ๊กดูน่ารำคาญชะมัด ><
ap8078
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เมื่อไหร่หน้า 3 จะมา จะลงแดงอยู่แล้ว ติดตามสุดๆ
Tor
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอหน้าต่อไปนะคะ :)
Kanompang
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากตบนังแก้ว
krataejung
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เฮ้อออ เมื่อไรจะเข้าใจกันเนี่ย ขอบคุณที่อัพให้อ่านกันนะคะ
ก้าบก้าบ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Public Law | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014