หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย

สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย ตอนที่ 9

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 3 ตุลาคม 2556 07:29 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย ตอนที่ 9
       สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย ตอนที่ 9 (ต่อ)
       
       ที่อาคารสำนักงานเหมือง M.S. กาญจนบุรี ในตอนกลางวัน ทนงศักดิ์เดินตรงไปยังฉวีเจ้าหน้าที่ฝ่ายบุคคล
       
       “คุณฉวี”
       “ขา”
       “ผมจะรับพนักงานเพิ่มหนึ่งคนนะ”
       “ตำแหน่งอะไรคะ”
       จังหวะนี้เห็นชาติชาย เดินถือแฟ้ม เนื้อตัวเลอะเทอะเข้ามา เขาตรงเข้าไปคุยกับพนักงานอีกคนหนึ่ง
       ทนงศักดิ์บอกส่งๆ “ตำแหน่งอะไรก็ได้ ใส่ไปเถอะ”
       เลขาฉวีซักอีก “แล้วเงินเดือนล่ะคะ”
       “เท่าคุณชาติชาย”
       ชาติชายได้ยินเงยหน้าขึ้นมามอง และตั้งใจฟัง
       “โอ้...แล้วจะให้เขารับผิดชอบอะไรคะ”
       “ยังไม่รู้...เดี๋ยวผมดูอีกที ให้เขาขึ้นตรงต่อผมเลย”
       ฉวีท้วง “เอ รับพนักงานอย่างนี้จะดีเหรอคะ”
       ทะนงศักดิ์ชักรำคาญ “ดีสิ”
       “เอ้อ แล้วเอกสารประวัติการทำงาน แล้วก็ชื่อเสียงเรียงนามเขา”
       “เขาชื่อ บารมี มหาโชคตั้งศิริ...ต้องการจะรู้อะไรอีกมั้ย”
       ชาติชายเดินออกไปเฉยๆ
       “เอ้อ...อย่างนี้...น่าจะให้เริ่มงานได้ทันทีเลยค่ะ...ดิฉันจะได้เตรียมทำเรื่องเงินเดือนล่วงหน้าเอาไว้ให้”
       
       ที่บ้านกลางทุ่ง เบิ้มนั่งก้มหน้าจ้องกระดานหมากฮอร์สนิ่งอยู่ที่ระเบียงข้างบ้าน
       “นี่แน่ ต่อฮอสส์เลย กินสามต่อด้วย ฮ่ะฮ่ะฮ่า...”
       โอ๋เดินออกมาจากในบ้าน ยืนใส่รองเท้าอยู่ด้านหลังน้าเบิ้ม
       “ ฉันจะไปแล้วนะ”
       “ไปไหน”
       ที่แท้เบิ้มนั่งเล่นหมากฮอสส์อยู่คนเดียว
       “ไปตลาด...แล้วจะเลยไปรับไอ้สามตัวนั่นเลย ใครเอาอะไรบ้างบอกมาทีเดียว กลับมาแล้วฉันไม่ออกไปอีกแล้วนะ”
       “ฝากซื้อตัวหมากรุกชุดนึง”
       โอ๋เดินออกไปทางหน้าบ้าน
       เบิ้มลุกขึ้น เดินไปนั่งฝั่งตรงข้ามของกระดาน
       “นี่แน่ กินฟรีเลย คิดจะมาต่อฮอร์สกู ฮ่าฮ่าฮ่า”
       ขณะเดียวกันที่สนามใกล้ต้นมะม่วงข้างบ้าน เท่ห์ โบ้ และเช็ง กำลังยืนใช้หนังสะติ๊กยิงขึ้นไปบนต้นมะม่วง ด้านหลังเห็นเป็นโอ๋เดินผ่านไป
       “ไอ้พวกนั้นน่ะ เอาอะไรกันรึเปล่า” โอ๋ร้องถาม
       เท่ห์บอก “เอาน้ำตาลปี๊ป กุ้งแห้ง พริกขี้หนู หอม เอามาเยอะๆ เย็นนี้กินน้ำปลาหวานกัน”
       “โธ่ มะม่วงมีลูกเดียว มึงจะสั่งอะไรนักหนาวะ”
       โอ๋ไปถึงถนนหน้าบ้านแล้ว เห็นหรั่งขี่มอเตอร์ไซค์หิ้วถุงอาหารมามากมาย
       “น้าโอ๋ ไปตลาดเหรอ...เดี๋ยวออกไปด้วยกัน จะได้ไม่ต้องเดินไปเอง”
       “เออ ดี...ไวไวนะ”
       หรั่งเดินถือถุงของกินเข้าบ้าน
       “ไอ้หรั่งมาโปรดพวกเราแล้วเว้ย” โบ้บอก
       “มึงสนใจมะม่วงน้ำปลาหวานมั้ยวะไอ้หรั่ง”
       เท่ห์พูดโดยยังคงยิงหนังสะติ๊กต่อไป...ไม่โดน
       “มึงยิงมาตั้งแต่เช้าแล้วยังไม่โดนอีกเหรอ...มะม่วงลูกเดียวเนี่ย”
       “จะรีบโดนไปทำไม เดี๋ยวไม่มีอะไรทำ...” เท่ห์บอก
       “ยิงโดนน่ะง่าย งั้นๆ...ยิงเฉี่ยวสิวะยากโคตรๆ” เช็งว่า
       “ทางที่ดี มึงซื้อมะม่วงเข้ามาด้วยเถอะว่ะไอ้หรั่ง” โบ้บอก
       เช็งง้างหนังสะติ๊กยิง โดนลูกมะม่วงเต็มๆ เท่ห์ถีบเช็งเต็มแรง
       “ไอ้เช็ง...กูบอกมึงแล้วไม่ต้องเฉี่ยวมาก...หมดกัน ไม่มีอะไรเล่นเลย”
       “ก้อยล่ะ” หรั่งถาม
       “นั่งอยู่ด้านโน้น...บอกว่าจะรอดูพระอาทิตย์ตก” โบ้ตอบ
       “มึงไปบอกทีสิวะว่าอีกนาน” เท่ห์ว่า
       
       ก้อยนั่งพิงเสาบ้าน นิ่งๆ หรั่งเดินถือจานขนมจีนน้ำยาเข้ามาให้
       “ก้อย...หรั่งมีขนมจีนน้ำยาเจ้าอร่อย มาฝาก”
       “หรั่งเลิกงานแล้วเหรอ”
       “ยังหรอก แต่พอดีมีเวลาว่าง ก็เลยเอาข้าวเอาน้ำมาส่งให้ไง”
       หรั่งลงนั่งข้างๆ จัดวางจานขนมจีนไว้ให้
       “เหงามั้ยก้อย”
       “ไม่รู้สิ แต่มันเงียบจังนะหรั่ง...หรั่งซื้อดอกไม้มาให้ก้อยรอยมาลัยหน่อยได้มั้ย”
       “ได้สิ”
       “แต่ก็ไม่มีใครมารับมาลัยไปขายอยู่ดี...งั้นไม่ต้องก็แล้วกัน”
       “หรั่งจะซื้อดอกไม้มาให้ก้อย แล้วพอก้อยร้อยเสร็จ หรั่งจะเอาไปส่งให้เอง...ก้อยฟังนะ อยู่ที่นี่ก้อยอยากได้อะไรบอกหรั่ง...อยากทำอะไร ทำได้ทุกอย่างเลย เพราะที่นี่คือบ้านของเรา”
       ก้อยซาบซึ้งใจพอสมควร
       “พระอาทิตย์ตกทางนี้ใช่มั้ยหรั่ง”
       “ใช่...แต่ก้อยกินขนมจีนให้หมด นอนเล่นหลับซักตื่นนึง นั่นหละพระอาทิตย์จะตกพอดี”
       
       ตะวันฉายกะแพรวา ที่สวนอาหารชานเมือง แถวบางบ่อ มีกลุ่มคนที่นั่งตกกุ้ง ตกปลาในบ่อประปราย โต๊ะที่ตะวันฉายและแพรวา นั่งอยู่ เป็นมุมเก๋ไก๋พอดิบพอดี ตะวันฉายเอ่ยปากพูดออกมา
       “น้องแพรอาจจะไม่เข้าใจ...คงคิดว่าที่พี่หายไปเพราะว่าพี่ทอดทิ้ง...ซึ่งจริงๆแล้วไม่ใช่...คือพี่คิดว่าคนเราถ้าอยากรู้อะไรให้ทะลุ ก็ต้องลงไปขลุกอยู่กับมัน อย่างมีสมาธิและไม่วอกแวก”
       “น้องแพรทำให้พี่วอกแวก”
       “เพราะพี่ไม่มีทางสนใจสิ่งอื่นได้ เมื่ออยู่ใกล้น้องแพร” ตะวันฉายหยอดหวาน
       แพรวางอน “วันนึง เราคงเลิกกันด้วยเหตุผลนี้”
       “ไม่ใช่อย่างนั้น พี่แค่ต้องการเวลาสักพักเพื่อค้นหาตัวเองเท่านั้น”
       “แล้วเจอหรือยังคะ”
       “เจอแล้วจ้ะ...พี่พบว่าพี่ทนความหลอกลวงของนักการเมืองไม่ได้”
       “เพราะพี่ตะวันเป็นคนจริงใจ”
       “พี่ก็เลยตัดสินใจทำธุรกิจของตัวเอง ที่เคยเกริ่นไว้ว่าจะขอความช่วยเหลือจากน้องแพรไง”
       “พี่ตะวันก็เอาแต่เกริ่นไปเกริ่นมาอยู่นั่นแหละ ไม่เห็นบอกซักทีว่าธุรกิจอะไรกันแน่”
       “สิ่งพิมพ์ และ ส่งออก”
       “สองอย่างเลย”
       “พี่จะพิมพ์หนังสือแนะนำสถานที่ท่องเที่ยว และธุรกิจที่น่าสนใจในประเทศไทย ทำเหมือนเป็นโบรชัวร์เล่มใหญ่ สำหรับขายชาวต่างชาติโดยเฉพาะ”
       “แล้วส่งออกล่ะ พี่ตะวันจะส่งอะไรออก”
       “ปลาสลิด”
       แพรวาฉงน “ปลาสลิด?”
       “อื่อฮื้อ”
       “ทำไม ถึงเลือกส่งปลาสลิดล่ะคะ”
       “เพราะพี่ชอบ...พี่รู้สึกว่าคนแถบยุโรปก็น่าจะชอบเหมือนกัน ถ้าเขามีโอกาสได้ลอง...พี่ตระเวนติดต่อกับบ่อปลาสลิดทุกที่ เพื่อกว้านซื้อปลาสลิด พี่ซื้อมาเยอะมาก เชื่อมั้ยน้อง”แพร มันเน่าหมดเลย...พี่จึงพบว่า ปัญหาของพี่คือความสับสนไม่สอดคล้องกันระหว่างกระบวนการผลิต กับกระบวนการส่งออก...พี่คิดว่าพี่ต้องปรับแต่งให้สองส่วนนี้ไปด้วยกันให้ได้”
       “น้องแพรไม่มีความรู้เรื่องปลาสลิด...คงช่วยอะไรพี่ตะวันไม่ได้หรอกค่ะ”
       “ได้สิจ๊ะ...เพียงแค่น้องแพรจ้างพี่ทำหนังสือโปรโมทบริษัท M.S. พี่ก็จะได้เครดิตไปใช้หางานสิ่งพิมพ์ต่อได้ไม่ยาก และยิ่งไปกว่านั้น พี่ก็จะได้เรียนรู้งานจาก M.S...จะได้เห็นตัวอย่างการเติบโตของ M.S. GROUP แล้วเอามาพัฒนาธุรกิจส่งออกปลาสลิดของพี่ได้เช่นกัน”
       “พี่ตะวันดูขยันผิดหูผิดตาไปมากเลยนะคะ”
       “เพื่ออนาคตอันมั่นคงของเราไงครับ...และตอนนี้พี่ก็พร้อมสำหรับการทำงานหนักแล้ว”
       “ฟังดูเหมือนพี่ตะวันกำลังจะสมัครงานกับน้องแพรเลยนะ”
       “หรือน้องแพรคิดว่าพี่ควรจะสมัครงานกับใคร ก็บอกได้เลยนะจ๊ะ”
       “งั้น น้องแพรจะบอกคุณป๋าให้ค่ะ”
       บริกรยกอาหารเข้ามาเสิร์ฟ ในถาดประกอบไปด้วย แกงส้ม และปลาสลิดทอด
       “น้อง ขอปลาสลิดอีกซักสิบกิโลสิ...ใส่ถุงนะ” ตะวันฉายสั่งบริกร
       “ครับผม”
       แพรวาฉงนมองหน้าตะวันฉายเป็นเชิงตั้งคำถาม
       
       “พี่จะฝากไปให้คุณพ่อน้องแพรจ้ะ”

สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย ตอนที่ 9
       บ่ายคล้อยจวนเย็น แลเห็นหรั่งยืนพิงรถรอแพรวาอยู่หน้าบริษัท...มันเป็นเวลาเลิกงานแล้ว สายตาหรั่งมองออกไปเบื้องหน้า เนิ่นนาน
       
       รถตะวันฉายแล่นเข้ามาจอดบริเวณหน้าอาคารแพรวาก้าวลงจากรถ...ตะวันฉายเดินตามลงมาส่งคู่รักคู่นี้อี๋อ๋อ โดยมีหรั่งยืนอยู่เป็นแบ๊คกราวด์
       “อย่าลืมเรื่องที่เราคุยกันนะจ๊ะน้องแพร”
       “น้องแพรไม่ใช่คนลืมง่ายนะคะ พี่ตะวัน”
       “แล้วน้องแพรก็รู้ใช่มั้ย ว่าพี่ไม่มีวันลืมน้องแพร”
       ตะวันฉายก้มลงไปหอมแก้มแพรวา อย่างอ่อนโยน หรั่งหันหน้าหนีไปมองทางอื่น
       “อ้อเกือบลืมของฝาก...” ตะวันฉายหันไปเห็นหรั่ง “นี่นายคนรถน่ะ...มาเอาของลงจากรถฉันหน่อย
       สิ...เอาไปใส่รถคุณแพรวา”
       ตะวันฉายเปิดท้ายรถตัวเอง หรั่งเดินมาหยิบถุงปลาสลิดจากตะวันฉาย
       “เอ้อ ว่าจะถามหลายทีแล้ว ลืมไป...ได้ข่าวว่าบ้านไฟไหม้ไม่ใช่เหรอ...ขาดเหลืออะไรบ้างรึเปล่า มีเสื้อผ้าพอใส่มั้ย...ถ้าไม่มีจะหาเอามาให้ บอกมาทางคุณแพรวาก็ได้นะ”
       หรั่งก้มหน้าหยิบถุงปลาสลิดออกไป อย่างนิ่งเงียบ
       “พี่ไปก่อนนะจ๊ะ”
       ตะวันฉายขึ้นรถ สตาร์ท แล้วเคลื่อนรถออกไป หรั่งเดินเข้าไปใกล้แพรวา
       “คุณออกไปตั้งแต่สิบโมง กลับมาเอาป่านนี้...เท่ากับว่าวันนี้คุณไม่ได้งานอะไรเลย”
       “ก็เมื่อเช้าไง...แหม ฉันขยันทำงานมาตั้งอาทิตย์นึง...จะขอมีเวลาส่วนตัว เกเรบ้างซักวันมันจะเป็นไรไป”
       “แสดงว่าคุณยังไม่ได้ อัพเดท เรื่องงานมหกรรมอัญมณี”
       “เดี๋ยวเจ็กฮุยก็มาบอกฉันเองแหละ”
       แพรวาขยับจะเดินเข้าไปในบริษัท
       “ออฟฟิศปิดแล้วครับ...ไม่มีใครอยู่ แต่ถ้าคุณอยากจะนั่งทำงานที่นี่เงียบๆ ผมจะเปิดแอร์ให้”
       “งั้นฉันกลับบ้านเลยแล้วกัน”
       “เชิญครับ”
       หรั่งเปิดประตูรถให้แพรวานั่ง
       
       เวลาเดียวกันที่บ้านกลางทุ่ง โบ้นั่งจ้องกระดานหมากรุก เบิ้มนั่งอยู่ตรงข้ามกับโบ้
       “เก่งไม่กลัว...กลัวช้า” เบิ้มเย้ย
       “งั้นพ่อก็ไปเล่นกับคนอื่นเอาแล้วกัน”
       โบ้ลุกขึ้นเดินเป่าทรัมเป็ตออกจากวง
       “เฮ้ยอย่างอนสิวะ กูยิ่งเหงาๆไม่มีอะไรทำอยู่”
       “มาฉันเอง”
       เช็งลงนั่งแทนโบ้
       ส่วนเท่ห์เล่นปั่นแปะ ดีดมะกอกอยู่กับน้องคนนึงของโบ้ น้องอีกคนเอานิ้มจิ้มน้ำปลาหวานใส่ปากกิน ก้อยนั่งเล่นอยู่มุมห้อง โอ๋นุ่งกระโจมอกเดินผ่านเฟรมไปเข้าห้องน้ำ โบ้เดินเลี้ยวออกไปตรงหัวมุมบ้านซักพัก โบ้ส่งเสียงเอ็ดตะโร วิ่งเข้ามา
       “พ่อ...พ่อ ทำไงดี ไอ้บาส ตัวร้อนจี๋เลย ร้องงอแงใหญ่แล้ว”
       “บอกแม่มึงสิ”
       “แม่...แม่ แม่อยู่ไหน”
       เสียงโอ๋ดังออกมาจากในห้องน้ำ
       “อยู่นี่ อาบน้ำอยู่...ใครใช้น้ำหมด ไม่ตักมาเติมให้ด้วย เวรเอ๊ย”
       “จะตักให้แล้ว แต่น้ำไม่ไหล” เช็งบอก
       “เดี๋ยวก้อยไปเช็ดตัวให้”
       ก้อยคลำๆ ทางเดินออกไป กับโบ้...ซักพัก โบ้วิ่งเข้ามาอีก
       “แม่ ตัวมันร้อนหนักเลยนะแม่”
       “เอายาให้กินสิวะ” เท่ห์บอก
       “ไม่มียา”
       เช็งว่า “พาไปหาหมอ”
       “ไปยังไง” เบิ้มถาม
       โอ๋ออกมาจากห้องน้ำ “ไปรถ”
       “ไม่มี” โบ้บอก
       “มอเตอร์ไซค์ล่ะ”
       “ไม่ได้เอามา” เท่ห์บอก
       “โทร.ไปบอกไอ้หรั่งให้ซื้อยากลับมาสิวะ” เช็งว่า
       “ไอ้หรั่งเบอร์อะไร”
       “นี่ไง...มันจดไว้ให้ที่นี่” โอ๋เดินไปดูกระดาษที่เขียนเบอร์โทร.ติดไว้ตรงประตู
       “แล้วโทรศัพท์ล่ะ” เท่ห์ถาม
       “ไม่มี” โบ้บอก
       “ฉันเห็นมีตู้อยู่ที่หน้าปากซอย ตรงตลาดน่ะ” โอ๋ว่า
       “โคตรไกลเลย...ใครจะไป” เช็งบ่น
       เท่ห์เสนอ “จับไม้สั้นไม้ยาวละกัน”
       “ใครเช็ดตัวให้มันก่อนสิวะ” เบิ้มบอก
       “เช็ดจนผ้าร้อนหมดแล้วจ้ะ” ก้อยว่า
       “เอาไงดีแม่ ฉันกลัวมันจะชักน่ะ” โบ้บอก
       น้องอีกคนของโบ้ ใช้นิ้วกวาดน้ำปลาหวานใส่ปากกินเฉยๆ ท่ามกลางความอลหม่านนั้น
       
       คืนนี้เผ่าลาภนั่งเปิดอัลบั้มรูปดูเล่นๆ รำไพนั่งบีบนวดเอาใจประสาภรรยาที่ดี
       “หมู่นี้ผมชอบเอารูปเก่าๆ มาดูอยู่บ่อยๆ...ไม่รู้จะเป็นลางรึเปล่า”
       “ถ้าจะคิดให้เป็นลาง อะไรๆ มันก็เป็นลางได้ทั้งนั้นละค่ะ”
       “ผมคงต้องขอไปดูดาวบ้างแล้วนะรำไพ ทิ้งไปซะนาน...เผื่อจะได้รู้ชะตาของตัวเองล่วงหน้าได้บ้าง”
       “จะไปดูก็ไปเถอะ...แต่ฉันรู้โดยไม่ต้องดูดาว ว่ายังไงซะคุณก็จะผ่านพ้นเรื่องร้ายๆไปได้...มีคนบอกว่าโรคภัยไข้เจ็บต่อให้รุนแรงมากมายเท่าไหร่ สุดท้ายก็แพ้กำลังใจของเรานี่แหละ”
       “ผมก็หวังว่ามันจะเป็นอย่างนั้น”
       “มันเป็นอย่างนั้นค่ะ” รำไพย้ำ ให้กำลังใจสามี
       “อย่าเพิ่งบอกแพรวานะ...ทุกเรื่อง”
       “ค่ะ”
       แพรวาเดินเข้าบ้านมาอย่างพอดิบพอดี
       “คุณป๋าไปหาหมอ เป็นไงบ้างคะ”
       แพรวาถามแบบไม่ค่อยจริงจัง และไม่ได้ต้องการคำตอบสักเท่าไหร่ เธอเดินไปหอมแก้มเผ่าลาภ
       “ไม่เป็นไรมากใช่มั้ยคะ...คุณป๋าของน้องแพรแข็งแรงออกจะตาย”
       หรั่งเดินถือถุงปลาสลิดเข้ามา...ทุกคนหันไปมอง
       “พี่ตะวันมีของมาฝากคุณป๋าค่ะ เป็นปลาสลิด”
       รำไพฉงน “ปลาสลิด?”
       “ค่ะ ปลาสลิด พี่ตะวันเขากำลังจะทำธุรกิจ ปลาสลิดส่งออก”
       เผ่าลาภแปลกใจ “ออกไปไหน?”
       “ไม่รู้...เดี๋ยวน้องแพรลงมาคุยให้ฟังก็แล้วกัน ขอไปอาบน้ำก่อน ขอบใจนะนายหรั่ง แล้วเจอกัน”
       แพรวาเดินขึ้นบันไดไปห้องของตน
       “ถ้ายังไม่รีบไปไหน ก็นั่งก่อนสินายหรั่ง”
       เผ่าลาภพยักหน้าให้รำไพ...รำไพลุกขึ้นเดินออก
       “ตามสบายนะ ถ้าอยากทานกาแฟก็ชงเองเลย”
       เผ่าลาภยังคงนั่งนิ่งๆ
       “ท่านทราบเรื่อง งานอัญมณีแล้วใช่มั้ยครับ”
       เผ่าลาภค่อยๆ พยักหน้า ยังรักษาความนิ่งไว้อีกสักพัก
       “อยากดูรูปฉันตอนเด็กๆ มั้ย”
       เผ่าลาภส่งอัลบั้มให้หรั่ง...หรั่งรับมาเปิดดูรูปในอัลบั้ม เป็นรูปเด็กชายหน้าตาคล้ายเผ่าลาภ นั่งรถเข็น ขาลีบ หลายๆ อิริยาบถ หรั่งแปลกใจจนต้องถาม
       “คนไหนคือท่านครับ?”
       “ก็คนที่นั่งรถเข็น ขาลีบนั่นแหละ...ฉันใช้เวลาถึงเก้าปี กว่าจะเดินได้เหมือนคนปกติ...เห็นมั้ย ฉันก็ไม่ได้ยอมแพ้อะไรง่ายๆ เหมือนกัน”
       “ผมว่าคงมีไม่กี่คนหรอกครับ ที่จะแข็งแกร่งได้อย่างท่าน”
       “เฮ้อ...แต่ตระกูลของฉันมันเหมือนโดนคำสาป”
       
       หรั่งตั้งใจฟังอย่างสนใจ
       
       อ่านต่อหน้า 3

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย ตอนที่ 16 (จบบริบูรณ์)
สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย ตอนที่ 15
สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย ตอนที่ 14
สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย ตอนที่ 13
สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย ตอนที่ 12
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 34 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 33 คน
98 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
2 %
ความคิดเห็นที่ 20 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ละครน้ำดี น่าดูมาก ขอตินิดหน่อย ทำไมเรียกคุณป๋า ไม่น่าฟังเลย น่าจะเรียก ป่าป๊า
sfcb
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เรียกแบบนี้น่ารักจะตาย
จะติทำไม
 
ความคิดเห็นที่ 19 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อัพไม่ตงเวลา ไม่ปฏิบัติหน้าที่ของคุงให้ดี อย่างนี้ให้คุงพิจารณาเอาเองว่ามันสมควรไหม? โตๆกานแระนะคัฟฟ อย่าให้ต้องบอกต้องอนเรยยย
scorpions2299@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 18 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อัพตามเวลาที่ลงไว้ด้วยนะ.
ขอบคุณนะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 17 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถ้าฉันเป็นนายจ้างเธอเตรียมหางานใหม่เลยคนอัพเอ๋ย
เบื่อ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คนอัพยังมีชีวิตอยู่มั้ย
หงุดหงิด
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หรั่งเอ๊ย ให้ป้ารอแต่เช้ายันค่ำเรยนะ ทำงี้อีกแล้ว สงสารกันบ้างเน้อ
จะหยุดจะไม่มาก็บอกไม่ให้เก้อเน้อ บ่อยๆมันงิ้ด
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอนานเกินไปนะ
คนรักหรั่ง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เค้ามาลงให้อ่านก้อยังว่าเค้าอีก ถ้าไม่ชอบก้อไม่ต้องเข้ามาอ่านซิคะ
nantapor_n@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คนอัพน่ะลูกจ้าง ทำตามนายสั่ง ตามหน้าที่ ถ้าไม่รับผิดชอบก็ควรออกไป
เข้าใจมะ ไม่ใช่บุญคุณ
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สิทธิฉันมันเกี่ยวกับคุณมั้ยเอ๋ย
ชิ
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เดือดร้อนแทนขี้ข้าว่างั้นเถอะ
ชะ
 
ความคิดเห็นที่ 12 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อู๊ย คันหู ไม่รู้เป็นอะไร เอาสำลี มาปั่นก็ไม่หาย
คันจริ๊ง คันอยู่ข้างใน มาอัพทีไร หายคันทุกที
น้องจ๊ะพี่จ๋า
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เดี๋ยวเกาหั้ย
คนชอบเกา
 
ความคิดเห็นที่ 11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อัพช้า ขอแช่งให้โดนไวรัสกิน
ป้าศรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เรื่องเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ทำให้น่าติดตามมากขึ้น หรั่งเอ้ยเอาใจช่วยนะ
อย่าเพิ่งถอดใจ นึกว่าเห็นแก่คุณเผ่าละกัน
สู้ สู้
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณคนอัพที่มาขยันอัพ และมอบความสุขให้เราได้อ่านทุกวัน
แต่อย่าปล่อยให้เรารอนานๆ นะ ไม่งั้นเราจะ...
.........
.......
....
... เราก็จะรอต่อไป
เป็นกำลังใจให้
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากอ่านหน้า 2 มาตั้งแต่วานเย็นแล้วค่ะ รอจนเข้าบ่ายอีกวัน ช่วยมาอัพเร็วๆทีนะคะ
เปนกำลังจายหั้ยคนอัพค่ะ ยังคงรอเธอที่เดิมแม้นานแสนนาน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 -1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คุณประกาศว่าจะให้อ่านหน้าที่ 2 เวลา 17.00 น. แล้วมาหักมุมบอกว่าพรุ่งนี้เช้า 9 โมง

คิด
วิเคราะห์
แยกแยะ

หน่อยนะ
มโนสัจจะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เห็นด้วยกับ คหนี้มากค่ะ ๅอารายเนี่ยลิ้นไม่มีกระดูก
จริง
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รู้รับผิดชอบต่อหน้าที่
ทำตัวดีไม่มีใครว่า
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แม้จะเป็นความจริง แต่การเขียนต่อว่าเขาตรงๆแบบนี้ เขาอาจยิ่งแกล้งอัพช้า แกล้งผิดเวลานานๆบ่อยๆ แฟนละครคนอื่นๆก็พลอยแย่กันไปหมด ..
ให้กำลังใจ ซึ่งกันและกัน ดีกว่าครับ เพื่อรักษาความสุขในการอ
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ย่ะ พ่อพระผู้ประเสริฐ
โลกแห่งความจริง
 
ความคิดเห็นที่ 6 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ละครที่ดีที่สุดแห่งปี
แน่นอน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 -2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เราว่าฉากพระ นางออกน้อยมากเลยอ่ะ
มีฉากคนอื่นเยอะเกินไป พวกพี่น้องพ่อนางเอกอ่ะ
โคดเยอะเลย ไหนจะปัญหาของแต่ละคน แต่ละครอบครัวอีก มันน่าเบื่อ
รอคอยเธอมาแสนนาน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 -2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เราว่าฉากพระ นางออกน้อยมากเลยอ่ะ
มีฉากคนอื่นเยอะเกินไป พวกพี่น้องพ่อนางเอกอ่ะ
โคดเยอะเลย ไหนจะปัญหาของแต่ละคน แต่ละครอบครัวอีก มันน่าเบื่อ
จริงๆ นะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 -1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เราว่าฉากพระ นางออกน้อยมากเลยอ่ะ
มีฉากคนอื่นเยอะเกินไป พวกพี่น้องพ่อนางเอกอ่ะ
โคตรเยอะเลย ไหนจะปัญหาของแต่ละคน แต่ละครอบครัวอีก มันน่าเบื่อ
จริงๆ นะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ละครน้ำดี เจตนาสะท้อนภาพแต่ละเส้นทางชีวิตที่เลือกเดิน ไม่ใช่ละครตลาดที่เอาแต่จ้องสืบพันธุ์ ต้องขอชมจากใจว่าผู้เขียนเก็บทุกรายละเอียดตั้งใจทำอย่างดี หวังสร้างแรงบันดาลใจ ให้เกิดความหวังศรัทธา ไม่ได้ชอบผู้เขียนมาก่อนก็ต้องยอมรับในความตั้งใจกับผลงานของเขา
ถ้าเราไม่รู้สึกอับจน เราก็จะมีแรงวิ่งได้เรื่อยๆ
 
ความคิดเห็นที่ 2 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
บทสนทนาระหว่างแพรวากับตะวันฉาย ช่วยตัด ๆ ออกไปบ้างเถอะค่ะเอาแต่สาระก็พอ ทนอ่านมา 8 ตอนแล้ว
บ่องตรง ๆ จะอาเจียรค่ะ
*-*
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ใช่บทแพรวากับตะวันฉายไม่ต้องเยอะน้องแพรอย่างงิ้อย่างงั้นจะอ้วก
etyuikmnvb
 
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รักคนอัพ ...
น่ารักจิ้มลิ้ม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014