สุดสายป่าน ตอนที่ 12

โดย MGR Online   
15 สิงหาคม 2556 17:33 น.
สุดสายป่าน ตอนที่ 12
        สุดสายป่าน ตอนที่ 12 (ต่อ)
       
       ทุกคนอยู่ห้องนั่งเล่นวังสูรยกานต์ พร้อมหน้า นมสายกำลังเปิดกล่องพัสดุ กานดามณีมองในกิริยาลุ้นสุดขีด หล่อนหน้าซีด ใจสั่น จ้องตาเป๋งไปที่กล่องในมือคุณนม พลางคิดหาทางหนีทีไล่ไปด้วย
       
       ท่านหญิงลักษมีลอบมองปฏิกริยาของกานดามณีอย่างสงสัย และจับสังเกตตลอดเวลา
       นมสายแกะกล่องออก หยิบจดหมายพร้อมเอกสารขึ้นมาจากกล่อง คลี่กระดาษดู เห็นที่หัวกระดาษเขียนว่า “สัญญากู้เงิน”
       “สัญญากู้เงิน!” นมสายงงๆ หันมาทางทุกคน
       กานดามณีมีท่าทางโล่งใจอย่างเห็นได้ชัด
       ท่านหญิงฉงน “สัญญากู้เงินของใคร”
       นมสายส่งจดหมายกับสัญญานั้นให้ฐิติ ฐิติกวาดสายตาดูข้อความในสัญญาอย่างรวดเร็วก่อนจะบอกอย่างปวดใจ
       “ของกานดาวสีครับย่า”
       “หมายความว่ายังไง แล้วหนูกานดาวสีส่งสัญญามาทำไม” พุดตานก็งง
       ฐิติมองสัญญาในมืออย่างปวดร้าว
       
       ด้านกานดาวสีนั่งแปลหนังสืออยู่ในโต๊ะสนาม ในสวนสวยของบ้านกิริเนศวร ลมแรงพัดมาวูบหนึ่ง กระดาษที่วางไว้ปลิวกระจาย
       “ตายจริง...งานปลิวไปหมดเลย”
       กานดาวสีรีบคว้ากระดาษที่เหลือ แล้วเอาหนังสือเล่มหนาหนักมาทับเอาไว้ ก่อนจะลุกขึ้น วิ่งตามเก็บกระดาษที่กำลังปลิวกระจัดกระจายไปเรื่อยๆ ตามแรงลม
       มีมือของฐิติเข้ามาจับกระดาษแผ่นเดียวกับกานดาวสีพอดี กานดาวสีเลยหน้าขึ้นสบตาฐิติที่กำลังมองมาพอดี
       ฐิติเก็บกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาส่งให้
       กานดาวสีพูดเรียบๆ “ขอบคุณค่ะ...คุณฐิติมีธุระอะไรหรือเปล่าคะ”
       ฐิติยื่นสัญญากู้เงินให้กานดาวสี
       “หมายความว่ายังไง”
       “ก็หมายความว่าถึงฉันจะไม่ได้ไปทำงานใช้หนี้ให้คุณที่สูรยกานต์ไหมไทย แต่ฉันก็สัญญาว่าฉันจะใช้เงินคุณให้ครบทุกบาททุกสตางค์ ทั้งค่ารักษาคุณพ่อ ทั้งเงินไถ่จำนองบ้านหลังนี้ด้วย”
       ฐิติหน้าตึง “คุณมันอวดดี คิดว่าตัวเองเก่งนักหรือไง ที่กล้าส่งสัญญาบ้าๆ แบบนี้มาให้ผม”
       กานดาวสีอธิบายบอก “ฉันไม่ได้อวดดี แต่ฉันไม่อยากติดหนี้บุญคุณคนอื่น”
       ฐิติสะอึก “คนอื่น!”
       “ถึงคุณจะเป็นสามีกานดามณี แต่ดิฉันก็ไม่บังอาจจะคิดว่าคุณเป็นน้องเขยหรอกค่ะ”
       ฐิติปวดร้าวเหลือเกินที่กานดาวสีทำเหมือนเขาและเธอ ไม่เคยมีความสัมพันธ์อะไรกันเลย
       “ไม่น่าเชื่อว่าคุณจะความจำสั้นจนถึงขนาดลืมไปแล้วว่าคุณเคยเป็นเมียผม”
       “ฉันไม่เคยคิดถึงเรื่องอดีต”
       ฐิติน้อยใจ “ตลอดเวลาที่ผ่านมาคุณคงไม่เคยมีความรู้สึกดีๆระหว่างเราเลยใช่มั้ย”
       กานดาวสีพูดไม่ออก น้ำตาจะหยดเสียให้ได้ รีบตัดบทก่อนน้ำตาจะทรยศ รดรินให้เขาเห็นความอ่อนแอ
       “ฉันจำไม่ได้หรอกค่ะ ฉันรู้แค่ว่าคุณก็ได้แต่งงานกับคนที่คุณรักแล้ว อย่ามาเสียเวลากับผู้หญิงที่บังเอิญต้องเข้ามาเกี่ยวข้องกับชีวิตคุณโดยไม่ได้ตั้งใจเลยค่ะถ้าคุณไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวนะคะ ฉันต้องรีบทำงาน”
       กานดาวสีเดินออกไปเลย
       ฐิติมองตามอย่างอาลัยอาวรณ์ รำพึงรำพันอย่างปวดร้าว
       
       “คุณลืมเรื่องของเราจริงๆ หรือกานดาวสี”

สุดสายป่าน ตอนที่ 12
        ฐิติเข้าที่โชว์รูม สูรยกานต์ไหมไทย และกำลังเดินไปเดินมาอยู่ที่หน้าโต๊ะทำงานคุณพระบรรณกิจอย่างหงุดหงิด
       
       “ผมเกลียดนักคนอวดดี ตัวเองยังจะเอาไม่รอด ไหนจะต้องดูแลพ่อ ไหนจะส่งต้องส่งน้องเรียน แล้วยังจะกล้ามาทำสัญญาเงินกู้กับผม” ราชนิกุลหนุ่มของขึ้นประชดออกมาอีก “อีกหน่อยก็คงอดข้าวตาย”
       คุณพระอ่านสัญญาในมือ แอบยิ้มในสีหน้า
       “ผมก็เห็นหนูกานแกขะมักเขม้นแปลหนังสือ ที่แท้ก็จะหาเงินมาใช้คุณฐิตินี่เอง...แต่ยังไง เรื่องนี้ก็คงจะขึ้นอยู่กับความกรุณาของคุณฐิติ ถ้าคุณฐิติไม่เซ็นชื่อซะอย่าง สัญญาฉบับนี้ก็ถือเป็นโมฆะ...”
       ฐิติหยิบปากกามาเซ็นชื่อลงไปทันที
       “ในเมื่ออยากจะใช้หนี้นัก ก็จะได้ใช้สมใจ...คุณพระเพิ่มหมายเหตุลงไปด้วยนะครับว่าเค้าจะต้องเอาเงินมาใช้คืนผมด้วยตัวเองทุกเดือน” ฐิติหลุดพูดความรู้สึกลึกๆ ออกมา “ก็ดี...จะได้หนีไปไหนไม่พ้น”
       คุณพระมองยิ้มอย่างรู้ทัน ตัดสินใจพูดกับฐิติตรงๆ
       “ในเมื่อรักเค้าขนาดนั้น แล้วหย่ากับเค้าทำไมล่ะครับ”
       ฐิติพูดไม่ออก รู้ว่าตัวเองเผลอแสดงความรู้สึกที่แท้จริงออกมา
       “คุณฐิติเชื่อจริงๆ เหรอครับว่าหนูกานดาวสีมั่วผู้ชาย...คิดดูดีๆสิครับว่าจะเป็นไปได้ยังไงในเมื่อหนูกานเพิ่งจะกลับจากปีนังไม่นาน...”
       ฐิติพูดขัดขึ้น “ผมไม่ได้หย่ากับกานดาวสีเพราะเรื่องนั้น ไม่ว่าเค้าจะเป็นยังไงผมก็...” แล้วพูดไม่ออก ด้วยสะเทือนใจ “...แต่เค้าไม่ได้รักผม”
       คุณพระมองฐิติอย่างเข้าใจในฐานะคนที่ผ่านโลกมาเยอะ
       “ก็คุณฐิติบอกทุกคนในโลกอยู่ตลอดเวลาว่ารักหนูกานดามณี...คนอย่างหนูกานน่ะ ไม่มีวันแย่งคนรักของใครแน่ๆ”
       ฐิติวุ่นวายใจ “แต่ผมต้องรับผิดชอบกานดามณี...ผมเคยสัญญากับเค้าไว้ และเค้าก็ไม่ได้ทำอะไรผิด”
       “ทำไมจะไม่ผิดครับ มันผิดตั้งแต่ที่แอบอ้างใช้ชื่อหนูกานมาหลอกคุณฐิติแล้วและผมก็ไม่คิดว่าแกจะหลอกแค่คุณฐิติเพียงคนเดียว...คุณฐิติไม่ใช่คนโง่ ก็น่าจะดูออกว่าอะไรดีอะไรชั่ว”
       คุณพระมองฐิติอย่างจริงจัง พูดอย่างหนักแน่นเตือนสติอีก
       “จะทำอะไรก็รีบทำซะนะครับก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป ผมอยากจะเตือนคุณฐิติในฐานะคนที่ผ่านโลกมามากกว่า...อย่าปล่อยให้ทิฐิมีอำนาจเหนือเหตุผลและความจริง...โดยเฉพาะอย่างยิ่งความจริงจากหัวใจของตัวเอง”
       
       ขณะที่นวลกำลังเก็บล้างอยู่ในครัว กานดามณีเดินหันซ้ายหันขวาอย่างละล้าละลังเข้ามา
       “นวล...”
       นวลทำงานเพลินๆ ถึงกับสะดุ้ง
       “คุณกานดามณี” ท่าทางของนวลเกรงๆ และไม่ค่อยอยากจะยุ่งด้วย “มีอะไรจะใช้นวลเหรอคะ”
       “ฉันมีเรื่องจะวานเธอ...”
       กานดามณีหยิบเงินยัดใส่มือนวล
       “สองสามวันนี้ ถ้าไปรษณีย์มา เธอต้องไปดักเอาจดหมายทั้งหมดมาให้ฉันก่อน เข้าใจมั้ย”
       นวลมองเงินในมืออย่างไม่แน่ใจ
       “ทำไมล่ะคะ”
       “ไม่ต้องถาม แค่ทำตามที่ฉันบอกและอย่าบอกใครเด็ดขาด แล้วฉันจะตบรางวัลให้ทุกครั้งที่เธอเอาจดหมายมาให้ฉัน”
       
       สักครู่หนึ่งต่อมา กานดามณีเดินออกจากเรือนครัว กำลังจะรีบเดินกลับตึก แล้วก็ชะงักอย่างแปลกใจ เมื่อเห็นฐิติยืนอยู่ที่ ระเบียงเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่กานดามณีรีบเดินเข้าไปหา
       “ทำไมวันนี้กลับเร็วนักล่ะคะ ไม่ได้ไปทำงานเหรอคะ”
       ฐิติหันมามองกานดามณีอย่างตัดสินใจแล้ว
       “ผมมีเรื่องจะพูดกับคุณ”
       
       เมื่อสองคนอยู่ในห้องนอนกานดามณี ฐิติถามขึ้นทันที
       “เมื่อเช้า ทำไมคุณต้องโกหกว่ากล่องนั้นเป็นของคุณด้วย”
       กานดามณีหาทางเอาตัวรอดไปแบบน้ำขุ่นๆ
       “ก็...ฉันไม่ทันได้มองชื่อที่หน้ากล่องนี่คะ ฉันกำลังรอของๆ ฉันอยู่ มันก็น่าจะมาถึงวันนี้เหมือนกัน”
       “คุณรออะไรอยู่ล่ะ”
       “ก็...ของกระจุกกระจิกของผู้หญิงน่ะค่ะ ติอย่าสนใจเลยนะคะ”
       ฐิติบอกด้วยเสียงจริงจัง “ผมไม่ชอบคนโกหก”
       กานดามณีชะงักหันมาดูเห็นฐิติมองมาอย่างไม่ชอบใจก็พยายามหาทางออก แกล้งตัดพ้อ
       “ทำไมติพูดอย่างนี้กับณีล่ะคะ ติหมดรักณีแล้วใช่มั้ย”
       “ผมไม่ได้หมดรักคุณ แต่ผมรู้สึกว่าคุณมีอะไรปิดบังผมอยู่”
       กานดามณีใจหล่นวูบ รีบตีโพยตีพายกลบเกลื่อนพิรุธในใจ
       “ติไม่เคยจับผิดฉันอย่างนี้มาก่อนเลย ที่ติอ้างโน่นอ้างนี่ก็เพราะจะหาเรื่องไม่ยอมแต่งงานกับฉันใช่มั้ยคะ เพราะพี่กานดาวสีใช่มั้ย ติถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้”
       ฐิติจริงจังอย่างเดิม “ไม่ใช่เพราะกานดาวสี แต่เพราะผมเพิ่งรู้ว่าผมไม่เคยรู้จักตัวตนที่แท้จริงของคุณเลยต่างหาก...”
       ฐิติมองจ้องกานดามณีอย่างเคลือบแคลงใจ
       “ส่วนเรื่องแต่งงาน ผมคิดว่าเราน่าจะทบทวนเรื่องนี้อีกที ผมยังไม่แน่ใจอะไรบางอย่าง ขอเวลาให้ผมตัดสินใจอีกหน่อยก็แล้วกัน”
       
       ฐิติเดินออกไปทันที กานดามณีโกรธจัดกำมือแน่นจนเกร็ง
       
       อ่านต่อหน้า 3

จำนวนคนโหวต 108 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 103 คน
96 %
ไม่เห็นด้วย 5 คน
4 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ผู้จัดการออนไลน์ | ผู้จัดการรายวัน | ผู้จัดการสุดสัปดาห์ | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ภาคใต้ | ต่างประเทศ | มุมจีน | iBiz Channel | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | Site Map | โฆษณาบนเว็บ | ติดต่อเรา
All site contents copyright ©1999-2016