หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ นักสู้มหากาฬ

นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 12

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 8 กรกฎาคม 2556 09:26 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 12
        นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 12 (ต่อ)
       
       แหลมรีบกลับขึ้นรถแล้วขับไปยังจุดเกิดเหตุทันที ณัฐชาจมอยู่ใต้น้ำพอได้สติเธอก็รีบหันมองหาฤทธิ์แล้วดำไปฉุดร่างเขาเอาไว้ก่อนที่จะจมสู่ก้นบึง แต่ทันทีที่คว้ามือเขาสิ่งที่คาดไม่ถึงก็บังเกิดขึ้น ฤทธิ์ลืมตาโพลงขึ้นมา…แววตานั้นเป็นสีเหลืองอร่ามราวกับดวงตาของเสือร้าย เขาคำรามลั่นก่อนจะเหวี่ยงร่างณัฐชาออกไปให้พ้น ร่างของณัฐชาลอยละลิ่วจากน้ำมากระแทกพื้นริมฝั่งจนจุก เธอแข็งใจข่มความเจ็บปวดก่อนจะหันไปมองที่บึงอย่างงุนงง
       “โทมัส”
       ไม่มีเสียงตอบ…ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฤทธิ์
       
       วัฒน์โดนราเมศถีบจนกระเด็น ยักษ์รีบควงดาบเดินป่าของมันเข้าไปช่วย แต่กลับโดนราเมศปัดดาบจนกระเด็นก่อนจะจ้วงดาบแทงใส่ท้องเข้าเต็มๆ เล่นเอายักษ์แผดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
       “ข้าจะเอาเลือดของพวกแกมาสังเวยพรายพิฆาต”
       ยักษ์คำรามก่อนจะฉุดข้อมือของราเมศเอาไว้ หันไปบอกวัฒน์
       “ฆ่ามัน”
       ราเมศตะลึงงันเพราะไม่คิดว่าจะเจอกลยุทธเช่นนี้ วัฒน์พลิกตัวกลิ้งมาก่อนจะใช้ดาบซามูไรคู่มือของมันฟันใส่หน้า ราเมศแผดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ดวงตาข้างหนึ่งโดนเฉือนจนบอดสนิท
       
       โซเฟียโดนระเบิดจนเลือดโทรมร่าง เธอเหลือบไปมองเป้สัมภาระคู่กายที่หล่นอยู่เห็นน้ำตามัจจุราชที่พกมาแตกไปหลายหลอด…เหลือเพียงหลอดเดียวที่ยังคงใช้การได้ เธอคลานไปหาน้ำตามัจจุราชนั้น ลุงโจนำสมุนค้นหาโซเฟียอย่างบ้าคลั่ง
       “มันอยู่แถวนี้ หามันให้เจอ เร็วเข้า เร็ว”
       โซเฟียคลานมาคว้าหลอดน้ำตามัจจุราชเอาไว้หมับ...ลุงโจกับสมุนต่างพากันหยุดชะงักเมื่อเห็นโซเฟียซึ่งโดนระเบิดจนเลือดท่วม ลุกขึ้นยืนโงนเงนอย่างสิ้นแรง ลุงโจสะใจ
       “นังตัวแสบ”
       โซเฟียเงยหน้ามองท้องฟ้า
       “มาดาม ยกโทษให้ฉันด้วย”
       ลุงโจสั่งเสียงเหี้ยม
       “ฆ่ามัน”
       พวกสมุนกราดยิงใส่โซเฟียจนพรุนไปทั้งร่าง โซเฟียล้มลงขาดใจคาที่ แววตายังคงมองท้องฟ้าโดยมีคราบน้ำตาเอ่อล้นอยู่ก่อนที่เปลือกตาจะค่อยๆปิดลง
       อีกฝั่งของบึง ณัฐชาคลานตะเกียกตะกายอย่างอ่อนแรง ครั้นพอจะลุกขึ้นก็ล้มกลับไปอีกเพราะพิษของระเบิด ขณะที่แหลมกับสมุนพาพวกมาถึง
       “จ๊ะเอ๋คุณตำรวจ หมดฤทธิ์แล้วสิท่า”
       “แก…ไอ้เลว…”
       “โอ้ยเจ็บ เหน็บเข้าไปถึงทรวง จะด่าทำไมให้เมื่อยเจ๊ เลวน่ะชื่อเล่นผมเลยเจ๊ ด่ายังไงก็ชิลๆเสมอ ฮ่าๆ” แหลมนึกขึ้นได้ “แล้วไอ้ฤทธิ์ ราวี ตอนนี้มันอยู่ที่ไหน”
       พูดไม่ทันขาดคำ ฤทธิ์ก็กระโจนจากน้ำขึ้นมาบนฝั่งด้วยพละกำลังอันมหาศาล แต่เขาไม่ใช่คนเดิมอีกแล้ว กล้ามเนื้อมีเส้นเลือดสีแดงก่ำไปทั่ว นี่ไม่ใช่นักสู้มหากาฬหากแต่เป็นอสูรร้ายตนหนึ่ง ทั้งณัฐชาและพวกของแหลมต่างมองอย่างตกตะลึง
       “เฮ้ย ไหนเจ้านายบอกว่ามันป่วยอยู่ไง”
       ณัฐชาอึ้ง
       “โทมัส”
       ฤทธิ์หันมาคำรามใส่พวกของแหลม เล่นเอาแหลมและสมุนเริ่มใจคอไม่ดี
       
       ราเมศกุมแผลที่หน้าถอยโซเซไปทางหนึ่ง วัฒน์ควงดาบซามูไรตาม
       “นี่เหรอหัวหน้าสาขาของพรายพิฆาต จนตรอกแล้วสิท่า”
       “ไอ้ทรยศ ถ้าข้าไม่เจ็บอยู่ล่ะก็ พวกแกอย่าหวังเลยว่าจะมีวันนี้”
       “ไม่ต้องอ้างโน่นอ้างนี่ให้เสียเวลาบอส ได้เวลาปิดเกมกันแล้ว ซาโยนาระ”
       วัฒน์เงื้อดาบขึ้นจะฟันใส่ราเมศ แต่แล้วก็มีคลื่นพลังลูกหนึ่งพุ่งเข้ามากระแทกร่างของมันจนกระเด็น ยักษ์ตกใจ
       “ไอ้วัฒน์”
       วัฒน์พอตั้งหลักได้ก็หันมองไป เห็นพรายพิฆาตในร่างของไอริณปรากฏตัวขึ้น ไอริณบอกกับราเมศ
       “เราต้องไปจากที่นี่”
       ไอริณยื่นมือให้ ทันทีที่ราเมศคว้ามือเธอร่างของทั้งคู่ก็เลื่อนหายไป วัฒน์ตะลึง
       “พรายพิฆาต”
       “มันเป็นผีหรือเป็นคนกันแน่”
       
       วัฒน์กับยักษ์ได้แต่งุนงง แต่ราเมศกับไอริณได้หายไปแล้ว

นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 12
        อีกฝั่งของบึง ณัฐชายังนั่งตะลึงกับที่ ขณะที่แหลมและสมุนยังจดๆจ้องๆดูฤทธิ์อยู่
       “ไม่ต้องกลัว หัวหน้าบอกว่ามันป่วยอยู่ มันมือเปล่าจะทำอะไรเราได้ จัดการ” แหลมแข็งใจ
       สมุนของแหลมรีบยกปืนกระหน่ำยิงใส่ทันที ฤทธิ์ยืนนิ่งอยู่กับที่ แต่ร่างนั้นเลือนหายวูบวาบหลบกระสุนไปมา พลังของเขาตอนนี้พัฒนาจนเหมือนกับบอสหรือราเมศที่สามารถเคลื่อนย้ายเซลส์ของตัวเองได้ แหลมและสมุนสาดกระสุนกันจนเกลี้ยง แต่ฤทธิ์ไม่เป็นอะไรเลย
       “นรกแล้วไง เผ่นโว้ย”
       แหลมสวมบทผู้นำ…วิ่งนำสมุนหนีตายกลับไปที่รถ ฤทธิ์คำรามอีกครั้งก่อนจะเลือนร่างหายไปดักหน้าพวกแหลมใช้มือเปล่าฆ่าพวกแหลมทันที ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว บางคนโดนฤทธิ์ใช้ฝ่ามือแทงทะลุหัวใจ บางคนโดนหักคอ บ้างก็โดนเหวี่ยงไปกระแทกต้นไม้ ทุกอย่างโหดเหี้ยมจนแม้แต่ณัฐชาก็ไม่อาจทนรับได้
       “อย่าโทมัส...อย่า...”
       สายไปแล้วชั่วพริบตาสมุนของแหลมก็ตายจนหมดเกลี้ยง เหลือแต่แหลมที่ยืนตาค้างปากคอสั่น พอเห็นฤทธิ์มองมาที่มัน ก็รีบคุกเข่าพนมมือไหว้ทันที
       “พี่ครับ ยกโทษให้ผมด้วย ผมโดนพวกคนร้ายมันบังคับให้ทำแบบนี้ พี่ปล่อยผมไปเถอะครับ ผมสาบาน ว่าผมจะกลับตัว ต่อไปผมจะไม่ทำเรื่องชั่วอีกแล้ว”
       ฤทธิ์ในยามเป็นอสูรกายนั้นเอียงหน้ามองแหลมอย่างคุ้นตา ภาพในความทรงจำแหลมทำเรื่องชั่วช้ามากมาย ที่สำคัญคือมันเป็นคนฆ่าใจทิพย์
       “พี่...พี่ปล่อยผมไปนะ ผมกลัวแล้ว”
       ฤทธิ์ยกมือสองข้างประกบศีรษะแหลมเอาไว้ ณัฐชาตะโกนห้าม
       “โทมัส อย่าฆ่าเขา”
       ฤทธิ์คำรามอย่างดุดันก่อนจะบดฝ่ามือเข้าหากัน เลือดแหลมสาดกระเซ็นไปรอบบริเวณ เขาบดขยี้หัวของแหลมจะจนแตกเหมือนลูกแตงโม ร่างซึ่งไร้ศีรษะและวิญญาณของแหลมล้มตึงลงกับพื้น ณัฐชาถึงกับร้องไห้ออกมา
       “โทมัส คุณทำอะไรลงไป คุณกลายเป็นอะไรไปแล้ว”
       ฤทธิ์ยังยืนนิ่ง
       “โทมัส...ฤทธิ์ ราวี”
       ฤทธิ์หันมามองณัฐชาอย่างเหี้ยมเกรียม เขาไม่ใช่คนเดิมอีกแล้ว จะดีจะร้ายที่ผ่านมาฤทธิ์ก็เป็นคนดีสำหรับณัฐชาเสมอ เธอนึกถึงคำพูดสุดท้ายที่เขาสั่งเสียกับเธอ...
       “ผมกลายร่างเป็นอสูรกาย หรือว่าผมจำคุณไม่ได้ คุณต้องรีบเหนี่ยวไกทันที”
       ณัฐชาร้องไห้ก่อนจะยกปืนเล็งใส่เขาด้วยสองมืออันสั่นเทา ฤทธิ์พอเห็นปืนก็เดินเข้าหาณัฐชาอย่างประสงค์ร้าย ณัฐชาร้องไห้
       “อย่าเข้ามา ฉันขอร้อง อย่าทำแบบนี้เลย อย่าบังคับฉันแบบนี้”
       ฤทธิ์ยังคงเดินเข้ามา ณัฐชาแผดร้องทั้งน้ำตาก่อนจะเหนี่ยวไกยิงใส่เขา คมกระสุนฉีกเข้าร่างจนฤทธิ์ชะงักไป แต่ก็ยังเดินเข้ามาอีก ณัฐชาร้องไห้
       “ฉันไม่อยากฆ่าคุณ ฉันไม่อยากฆ่าคุณ”
       แววตาที่เป็นสีเหลืองดุดันนั้นเหมือนจะอ่อนแรงลง ฤทธิ์เหมือนจะได้สติขึ้นมาวูบหนึ่ง เขาเดินไปตรงหน้าณัฐชาก่อนจะย่อตัวลง แล้วคว้ามือเธอให้เล็งปืนใส่ศีรษะของเขา ทางเดียวที่จะยุติอำนาจของน้ำตามัจจุราชลงได้ ณัฐชาร้องไห้
       “ไม่…ฆ่าฉันเถอะ ฉันทำไม่ได้”
       ดวงตาของฤทธิ์มีน้ำตาไหลออกมา เขาประคองปืนในมือณัฐชาให้จ่อเข้าที่กลางหน้าผาก ณัฐชาร้องไห้น้ำตาไหลพราก
       “ฉันรักคุณ ยกโทษให้ฉันด้วย”
       นิ้วของณัฐชากำลังจะเหนี่ยวไก แต่แล้ว…คลื่นพลังจากไอริณหรือพรายพิฆาตผลักร่างของณัฐชาจนกระเด็นไปกระแทกต้นไม้หมดสติไป ร่างของไอริณและราเมศปรากฏตัวขึ้น ฤทธิ์หันคำรามใส่ทั้งคู่ ไอริณรีบปล่อยพลังสะกดฤทธิ์อย่างรุนแรง ทุกอย่างดับวูบไป
       
       รถแล่นมาจอดหน้าบ้านพักตากอากาศ สิงหา ไมตรี ปรีดาก้าวลงมาจากรถ สิงหามองไปที่เซฟเฮ้าส์แล้วเดินตรงเข้าไปอย่างลุ้นระทึก ไมตรีโฉบมาสะกิด
       “เตรียมอาวุธไว้ด้วยครับสารวัตร ข้างในอาจมีเหตุร้ายรออยู่”
       สิงหาชักปืนมาเตรียมพร้อม พอเดินไปไม่ถึงครึ่งก้าว...ปรีดา ก็โฉบมาสะกิด
       “ใส่เสื้อเกราะด้วยครับสารวัตร ข้างในอาจมีเหตุร้ายรออยู่”
       สิงหารับเสื้อเกราะมาแต่ไม่ใส่ ตั้งใจจะรีบเดินเข้าไปดูข้างในไวๆ ไมตรีโฉบมาอีก
       “ไม่รอกำลังเสริมก่อนเหรอครับสารวัตร”
       ปรีดาเข้ามา
       “เสี่ยงตายแบบนี้ โทรบอกทางบ้านรึยังครับ”
       สิงหาโมโห
       “โว้ย หมู่จ่าจะกวนผมไปถึงไหน คนกำลังใช้สมาธิ”
       ไมตรียิ้มแหยๆ
       “แหมก็ผมเป็นห่วงความปลอดภัยของสารวัตรนี่ครับ”
       “นั่นสิครับ ไอ้ที่ทักเนี่ย หวังดีนะครับ”
       สิงหาเซ็งจัด
       “เอาล่ะ ผมเข้าใจ แต่ช่วยหยุดหวังดีสักแป๊บนึงนะ ขอผมเข้าไปดูข้างในก่อน”
       ปรีดากับไมตรีขยับประจำที่ปล่อยให้สิงหานำหน้าไป
       
       ประตูถูกแง้มออก สิงหา ไมตรี ปรีดาค่อยๆโผล่หน้าเข้ามาดูและพบกับความว่างเปล่าภายใน ปรีดามองรอบๆ
       “ท่าทางจะไม่มีคนอยู่ครับสารวัตร”
       ไมตรียิ้มๆ
       “ตามระเบียบครับสารวัตร ตำรวจมาสายเสมอ คนร้ายโกอินเตอร์กันไปหมด”
       สิงหาเซ็ง
       
       “โธ่เว้ย แล้วมันเกิดอะไรขึ้น ตกลงหมวดณัฐชา อยู่ที่ไหนกันแน่”

นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 12
        ไอริณยืนเหม่อมองอย่างใช้ความคิดอยู่หน้าบ้านร้าง ราเมศเข้ามารายงาน
       “ท่านพรายพิฆาต ทุกอย่างพร้อมแล้ว”
       ไอริณหันมาเห็นหน้าราเมศที่ยังเป็นแผลก็ใจหาย เอื้อมมือไปแตะอย่างสังเวช
       “น้ำตามัจจุราชกำลังหมดฤทธิ์ ดวงตาข้างนี้คงไม่มีทางรักษา”
       “เพื่ออุดมการณ์ของเรา อย่าว่าแต่ตาข้างนี้เลย ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตข้าก็ยินดี”
       ไอริณพยักหน้าอย่างภูมิใจในตัวราเมศ
       
       ณัฐชาฟื้นคืนสติขึ้นมาอีกครั้งและพบว่าตัวเองถูกมัดอยู่กับเก้าอี้ ขณะที่ฤทธิ์กำลังนอนหลับอยู่ที่โซฟา
       “โทมัส”
       ไอริณเดินนำราเมศเข้ามา
       “ไม่ต้องห่วง ตอนนี้เขาปลอดภัย”
       “ไอริณ”
       ราเมศมองไอริณ แล้วบอก...
       “พรายพิฆาตต่างหาก”
       ณัฐชาจ้องหน้า
       “จับเรามาที่นี่ทำไม เธอต้องการอะไรกันแน่”
       ไอริณบุ้ยหน้าไปที่ฤทธิ์
       “ฉันต้องการช่วยเขา”
       “โกหก”
       “เชื่อเถอะ ฉันมีความจำเป็นบางอย่างถึงต้องทำแบบนี้ มีแต่เขาเท่านั้นที่จะหยุดพวกกบฏลงได้”
       ณัฐชาชะงัก
       “พวกกบฏ เธอหมายถึงใคร”
       
       โรงชำแหละเนื้อยามค่ำคืน...กรณ์กับเอมี่ยืนรออยู่ในขณะที่วัฒน์ ยักษ์ และลุงโจกลับมาในสภาพสะบักสะบอม กรณ์กวาดตามอง
       “อย่าบอกนะว่าพวกแกคว้าน้ำเหลว”
       วัฒน์หน้าสลด
       “ไม่ใช่ความผิดของพวกเรานะหัวหน้า”
       ยักษ์โพล่งออกมา
       “พรายพิฆาตกับบอสเป็นคนช่วยฤทธิ์ราวี”
       ลุงโจหน้าเครียด
       “ที่แย่กว่านั้นก็คือมันกำลังหายป่วย พวกของไอ้แหลมโดนมัน ฆ่าตายจนหมด”
       เอมี่แปลกใจ
       “เป็นไปได้ยังไง หรือว่ามันจะร่วมมือกับพรายพิฆาต”
       กรณ์หน้าเหี้ยมเกรียม
       “สงครามเปิดฉากขึ้นแล้วเอมี่ เราต้องรีบตัดกำลังของพรายพิฆาต ทำลายกองทัพของมันให้หมด”
       บริเวณซึ่งเคยเป็นสมรภูมิเมื่อตอนกลางวันบัดนี้เหลือเพียงศพของโซเฟียที่นอนจมกองเลือดอยู่ โซเฟียผู้น่าสงสาร…ทันใดนั้นเองศพของโซเฟียก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตานั้นแดงฉานด้วยอำนาจจากน้ำตามัจจุราช
       
       ก่อนหน้านี้หลายวันที่ผ่านมา โซเฟียอยู่ในห้องทดลองบริษัทมาดามหลิว เธอกำลังถือหลอดใส่น้ำตามัจจุราช มาดามหลิวเข้ามาพบเข้า
       “ทำอะไรน่ะโซเฟีย”
       โซเฟียตกใจเมื่อเห็นมาดามหลิวในมือของเธอมีหลอดใส่น้ำตามัจจุราชอยู่
       “มาดาม”
       “น้ำตามัจจุราช นี่เธอมีแผนอะไรกันแน่”
       “ยกโทษให้ฉันด้วยค่ะมาดาม แต่ฉันคิดว่าตัวเองมีความสามารถพอที่จะทำแบบเดียวกับคุณโทมัส”
       “อะไรนะ”
       โซเฟียเข้ามาเกาะที่ข้างรถเข็น
       “อนุญาตให้ฉันใช้น้ำตามัจจุราช เถอะนะคะมาดาม ถ้าฉันมีอำนาจพิเศษเมื่อไหร่ ฉันจะฆ่าพวกพรายพิฆาตให้หมด...ไหนๆฉันก็ไม่ใช่มนุษย์อยู่แล้ว จะกลายพันธุ์เป็นอะไร ฉันยอมรับได้ทุกอย่าง”
       มาดามหลิวมองโซเฟียก่อนจะตบหน้าเธออย่างแรง
       “มาดาม…”
       
       “เธอเป็นมนุษย์โซเฟีย ที่ฉันค้นคว้าเกี่ยวกับน้ำตามัจจุราชก็ เพื่อประโยชน์ในด้านการแพทย์ และเพื่อรับมือกับพวกคนร้าย ไม่ใช่สนับสนุนให้ใช้เป็นอาวุธ...คิดว่าฉันขอเถอะ อย่าใช้น้ำตามัจจุราชเด็ดขาดถ้าไม่จำเป็น”

นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 12
        โซเฟียคลานไปหาน้ำตามัจจุราช ขณะที่ลุงโจนำสมุนค้นหาโซเฟียอย่างบ้าคลั่ง
       “มันอยู่แถวนี้ หามันให้เจอ เร็วเข้า เร็ว”
       โซเฟียคลานมาคว้าหลอดน้ำตามัจจุราชเอาไว้หมับ เธอตัดสินใจฉีดน้ำตามัจจุราชเข้าที่หัวใจของตนเอง ลุงโจกับสมุนต่างพากันหยุดชะงักเมื่อเห็นโซเฟียซึ่งโดนระเบิดจนเลือดท่วม ลุกขึ้นยืนโงนเงนอย่างสิ้นแรง ลุงโจสะใจ
       “นังตัวแสบ”
       โซเฟียเงยหน้ามองท้องฟ้า
       “มาดาม ยกโทษให้ฉันด้วย”
       ลุงโจสั่งการ
       “ฆ่ามัน”
       พวกสมุนกราดยิงใส่โซเฟียจนพรุนไปทั้งร่าง โซเฟียล้มลงขาดใจคาที่
       
       ปัจจุบัน...โซเฟียซึ่งฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้งกวาดตามองไปรอบๆ มีบางอย่างเปลี่ยนไป ร่างกายที่กลายพันธุ์เพราะน้ำตามัจจุราชทำให้ประสาททำงานได้เหนือกว่าคนธรรมดา เธอได้ยินเสียง และเห็นภาพที่อยู่ไกลออกไปได้อย่างชัดเจน โซเฟียมองสองมือของตัวเอง ก่อนจะรำพึงออกมา
       “ไอ้พวกฆาตกร คราวนี้เราได้เห็นดีกันแน่”
       
       พรายพิฆาตในร่างของไอริณ ใช้ฝ่ามือเรืองแสงของเธอสแกนร่างกายของฤทธิ์ ราเมศยืนควบคุมตัวณัฐชาที่ยังถูกล่ามไว้กับเก้าอี้
       “เซลส์ของร่างกายที่เปลี่ยนไปทำให้วงจรของไวรัสขาดช่วง อีกไม่นานมันจะหายไปจากร่างกายของเขา”
       “แล้วทำไมโทมัสถึงยังป่วยอยู่ล่ะ” ณัฐชาถามอย่างสงสัย
       “การกลายพันธุ์ไม่สมบูรณ์ ระบบประสาทของเขาไม่แกร่งพอที่จะควบคุมพลังในร่าง แต่ฉันช่วยเขาได้” ไอริณมองหน้าฤทธิ์ “ถ้าเขาไม่ขัดข้อง”
       ราเมศสังเกตเห็น
       “เขาฟื้นแล้ว”
       ณัฐชาดีใจ
       “โทมัส”
       ฤทธิ์มองหน้าไอริณ พอเห็นดวงตาที่ลุกวาวไปด้วยพลังเหมือนที่ใจทิพย์เคยเป็นก็รู้ทันที
       “พรายพิฆาต”
       ฤทธิ์จะชันตัวให้ลุกขึ้น ไอริณรีบใช้พลังกดร่างของเขาไว้
       “เย็นไว้ นี่ไม่ใช่เวลาต่อสู้ เราต้องสามัคคีกัน”
       “ฉันยอมตาย ดีกว่าร่วมมือกับแก แกฆ่าคนบริสุทธิ์แกฆ่าใจทิพย์”
       “นั่นคือความเห็นแก่ตัวของคุณ ฤทธิ์ ราวี เพราะคุณสนใจแต่ตัวเองกับคนรอบข้าง ถึงได้คิดแบบนั้น”
       “ถ้าแกเป็นฉัน แกก็ต้องคิดเหมือนกัน”
       “ไม่แน่”
       “นี่ไม่ใช่เวลามาแบ่งพรรคแบ่งฝ่ายกันนะคุณโทมัส เราต้องร่วมมือกันกำจัดพวกของกรณ์ ก่อนที่มันจะสร้างความหายนะมากไปกว่านี้” ราเมศกล่อม
       ณัฐชาไม่เชื่อ
       “โกหก คุณกำลังหลอกใช้พวกเรา”
       ไอริณไม่สน
       “ก็แล้วแต่คุณจะคิด...เพื่อนรักของคุณเป็นคนยังไง คุณก็รู้นิสัยเขาดีอยู่แล้วนี่”
       
       ลานจอดรถบริษัทมาดามหลิว...ร.ป.ภ.ระดับหัวหน้านายหนึ่งให้ลูกน้องขนลังใส่ของขึ้นไปบนรถบรรทุกของบริษัทบลูฟินิกซ์ ซึ่งเป็นรถคันที่นักสู้มหากาฬใช้ในการออกสนาม โซเฟียเฝ้ารออยู่ด้วยอาการเนื้อตัวสั่นสภาพของเธอเหมือนคนติดยา
       “เรียบร้อยครับคุณโซเฟียของที่คุณสั่งได้ครบทุกอย่าง เอ่อ...ว่าแต่ คุณจะเอาตัวอย่างเลือดในห้องแล็บไปด้วยทำไมเหรอครับ”
       “ไม่ต้องถามมาก ทำตามที่ฉันสั่งก็แล้วกัน”
       “ครับ อ้อแล้วก็...hard disk นี่มาดามหลิวสั่งว่าต้องมอบให้คุณทันที ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ”
       โซเฟียรับ hard disk มาอย่างประหลาดใจ
       
       ไฟในตู้ตู้คอนเทรนเน่อร์ท้ายรถถูกเปิด โซเฟียเชื่อมต่อ hard disk เข้ากับคอมพิวเตอร์ประจำรถเสร็จ จากนั้นเธอก็รีบปลีกตัวไปที่ลังใส่ของแล้วหยิบถุงเลือดที่อยู่ในกล่องแช่ออกมากัดจนขาด ก่อนจะดื่มกินอย่างหิวกระหาย ดื่มไปได้ไม่กี่คำก็สำลัก รู้สึกขยะแขยงในสภาพของตัวเองเหลือประมาณ โซเฟียสะอื้น
       “มาดาม คุณอยู่ที่ไหน ช่วยฉันด้วย”
       โซเฟียไม่ทันสังเกตเลยว่า ตอนที่เธอเปิดไฟนั้นระบบทุกอย่างรวมทั้งคอมพิวเตอร์ก็เริ่มทำงาน อุปกรณ์ฉายภาพในรถได้ฉายภาพของมาดามหลิวออกมาในระบบเสมือนจริง โซเฟียอึ้งไป
       “มาดาม”
       “โซเฟีย สิ่งที่เธอเห็นเป็นแค่สื่อบันทึกข้อมูลของฉันมันประเมินผลได้เฉพาะสิ่งที่ฉันเคยป้อนโปรแกรมให้เท่านั้น”
       โซเฟียมองไปที่คอมพิวเตอร์และเห็นกล้องของคอมพิวเตอร์กำลังจับภาพเธออยู่
       “ว่าง่ายๆก็คือ เธอกำลังอ่านไดอารี่ของฉัน โดยมีโปรแกรมเสมือนจริงของฉันคอยแนะนำ” มาดามหลิวขยับเตรียมพร้อม “เอาล่ะ ถ้าเธอมีคำถามก็ว่ามาได้เลย”
       “ฉันควรทำยังไงต่อไป คุณต้องการให้ฉันแก้แค้นใช่รึเปล่า”
       ที่ใต้จอคอมพิวเตอร์ คำพูดทุกคำของโซเฟียถูกแปลงเป็นอักษรข้อความ “ฉันควรทำยังไงต่อไป คุณต้องการให้ฉันแก้แค้นใช่รึเปล่า” และโปรแกรมก็จับคำว่า“แก้แค้น”ได้
       
       “ไม่ เธอต้องแก้ไขสถานการณ์ ไม่ใช่แก้แค้น ฉันเตรียมแผนเอาไว้แล้ว”
       โซเฟียได้แต่ลุ้นระทึกว่าแผนที่ว่าคืออะไร
       
       จบตอนที่ 12

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 20 จบบริบูรณ์
นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 19
นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 18
นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 17
นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 16
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 5 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 5 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014