หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ มัจจุราชสีน้ำผึ้ง

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 11

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 5 มิถุนายน 2556 10:05 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 11
       มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 11
       
       บ้านนพรัตน์ เวลากลางวัน นพรัตน์มองภาพถ่ายที่ถ่ายคู่กับรจนาไฉนด้วยความคิดถึง นพรัตน์หยิบเงินขึ้นมา แล้วมองภาพลูกสาว
        “ขอบใจลูกมากที่ส่งเงินมาเป็นค่ารักษาให้พ่อทุกเดือน... พ่อจะใช้เงินให้คุ้มค่ารักษาตัวเองเพื่ออยู่เป็นกำลังใจให้ลูกนานที่สุด"
        นพรัตน์กำเงินจะออกไปทำการฟอกไต...หันกลับไปเจอลำเพายืนร้องไห้
        “คุณลำเพา...เกิดอะไรขึ้น”
        ลำเพาทำทีปาดน้ำตา
        “ช่างมันเถอะค่ะ ปล่อยให้เป็นภาระของฉันเถอะ ฉันสร้างความเดือดร้อนให้คุณมากพอแล้ว"
        ลำเพาตีหน้าเศร้าจะเดินออกไป นพรัตน์เข้าไปหา
        “เราเป็นครอบครัวเดียวกัน มีอะไรก็ต้องช่วยกัน”
        “ฉันเอาสร้อยทองที่มีอยู่ไปขาย หวังจะเอาเงินมาใช้หนี้ เป็นค่าใช้จ่ายภายในบ้าน แต่ฉันถูกโจรวิ่งราวกระเป๋า...มันเอาเงินฉันไปหมดเลย”
        ลำเพาทรุดตัวลงร้องไห้โฮ นพรัตน์เครียดและสงสารลำเพา ตัดสินใจยื่นเงินของตนให้ลำเพา
        “เอาเงินนี่ไปใช้หนี้เถอะ”
        “แต่นี่มันเงินค่าฟอกไตของคุณ”
        “ผมยังไม่เป็นอะไรมาก คุณเอาไปใช้หนี้ก่อน” นพรัตน์ยัดเงินให้ลำเพา
        ลำเพารับเงินมา
        “ขอบคุณมากนะคะ ฉันจะหาทางหาเงินมาเป็นค่ารักษาคุณ”
        ลำเพาดีใจที่ได้เงินจากนพรัตน์
       
        มุมหนึ่งของบ้าน ลำเพาเดินดีใจที่หลอกเงินจากนพรัตน์ได้
        “ในที่สุดฉันก็มีเงินไปทำทุนแล้ว”
        ลำเพายิ้มพอใจ ทันใดนั้นเสียงกรี๊ดของโลมฤทัยก็ดังขึ้น
        “แอร๊ย...”
        ลำเพาตกใจรีบวิ่งขึ้นไปดูโลมฤทัย
        “ลูกพบ...ลูกพบของแม่”
       
        ภายในห้องนอน โลมฤทัยโยนหนังสือพิมพ์ทิ้งโวยวายลั่น
        “พบเกลียดนังเพื่อน พบเกลียดมัน”
        “อะไรคะลูกพบขา”
        ลำเพาหยิบหนังสือพิมพ์มาดูข่าว เป็นข่าวของปัทม์ที่ถูกปล่อยตัว...จากคดียาบ้า
        “คุณปัทม์หลุดรอดจากคดีค้ายา แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนังเพื่อนละลูก”
        “คุณแม่เข้าใจอะไรยากจริง ก็ช่วงที่คุณปัทม์ติดคุก... นังเพื่อนมันคอยเสนอหน้าดูแลคุณปัทม์น่ะสิ เท่ากับมันได้คะแนนจากคุณปัทม์ไปเต็มๆ พบเกลียดคุณแม่ที่สุด”
        “เอ้า..แล้วมาพาลโกรธแม่ทำไม”
        “คุณแม่ลากพบกลับมากรุงเทพฯ ทำให้พบเป็นผู้หญิงเห็นแก่ตัว หนีเอาตัวรอด ปล่อยให้นังเพื่อนกลายเป็นผู้หญิงที่อยู่เคียงข้างคุณปัทม์”
        “ก็แม่คิดว่าเขาทำชั่วจริงๆ นี่ แม่เดินหมากผิดอีกแล้วเหรอ”
        โลมฤทัยคิดหาวิธีแย่งชิงปัทม์อีกครั้ง
        “พบต้องทำอะไรก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป”
       
        ลำเพาสงสัยว่าโลมฤทัยจะตัดสินใจทำอย่างไร

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 11
       บ้านปัทม์ยามค่ำคืน รจนาไฉนยืนมองภาพถ่ายคู่ของเธอกับนพรัตน์
       
        “คุณพ่อคะ... คุณพ่อต้องหายไวไวนะคะ เพื่อนจะทำหน้าที่ของเพื่อนให้ดีที่สุด แล้วจะกลับไปดูแลคุณพ่อ"
        ปัทม์เดินเข้ามาเห็นรจนาไฉนมองภาพอยู่พอดี เธอหันไปเจอปัทม์ก็รีบวางกรอบรูปไว้ที่มุมหนึ่งในห้อง
        “เธอให้ป้าปยงค์ไปตามฉันมาทำไม”
        เธอยิ้มรับไม่ตอบ เข้าไปจูงมือปัทม์ออกไปจากห้อง...
       
        รจนาไฉนจูงมือปัทม์มายืนที่มุมหนึ่งในไร่ชา ปัทม์เดินมองไปด้านหน้า ไม่เห็นอะไร
        “อย่าบอกนะว่าจะชวนฉันมาเก็บใบชา”
        “ฉันจะมอบของขวัญ...ที่คุณพาฉันไปเที่ยวในวันนี้”
        “ของขวัญ”
        “ชิ...จันทร์ ได้รึยัง”
        ชิกับจันทร์ถือโคมลอยเข้ามา
        “เชื่อกันว่า...การปล่อยโคมลอยเป็นการปล่อยเคราะห์ ปล่อยสิ่งไม่ดีงามลอยออกจากชีวิต นอกจากนั้นก็ถือเป็นการลอยโคมไปบูชาพระเกศแก้วจุฬามณีบนสวรรค์"
        “งมงายน่า”
        ปัทม์จะเดินหนี แต่เธอคว้ามือไว้...
        “ฉันขอร้อง...คุณไม่เชื่อไม่เป็นไร แต่ทำให้ฉันสบายใจไม่ได้รึไง”
        ปัทม์อึ้งไปนิดหนึ่ง จ้องมองหน้าเธอ
        “ให้ฉันมั่นใจว่า คุณจะไม่มีเคราะห์ไม่มีความทุกข์อีก เพราะมันจะทำให้ฉันพลอยทุกข์ไปด้วย"
        ชิและจันทร์ถือโคมลอยเข้ามาให้ เธอรับโคมลอยไว้...ชิและจันทร์ถอยออกไป...
        “อธิษฐานสิ”
        “ไม่”
        “งั้นช่วยถือ”
        รจนาไฉนให้ปัทม์จับโคมลอยไว้ รจนาไฉนหยิบภาพของนพรัตน์ขึ้นมา พนมมืออธิษฐาน...
        ปัทม์เพ่งมองรจนาไฉนที่ไหว้อธิษฐาน เห็นแสงไฟสะท้อนที่ใบหน้า ทำให้เธอดูสวยงามขึ้น เมื่อเธออธิษฐานเสร็จ ลืมตามองเห็นปัทม์จ้องมองอยู่ ปัทม์เขินรีบเฉไฉ
        “ปล่อยได้รึยัง”
        “คุณช่วยจุดไฟเย็นหน่อยสิ”
        ปัทม์จุดไฟเย็นที่ห้อยโคมลอย รจนาไฉนตื่นเต้น ช่วยจับโคมลอยไว้
        “ปล่อยพร้อมกันนะ...”
        ปัทม์จับโคมลอยไว้อีกด้าน
        “หนึ่ง...สอง...สาม”
        รจนาไฉนปล่อย...โคมลอยลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า โดยมีไฟเย็นห้อยเป็นหาง...ประดับไว้อย่างสวยงาม
        “สวยจัง”
        รจนาไฉนเห็นโคมลอยลอยห่างไปไกล ก็วิ่งตามโคมลอยไป
       
        “เธอจะไปไหน”

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 11
       รจนาไฉนวิ่งตามมองโคมลอย มายังมุมหนึ่งในไร่ชา
        “ไม่เคยเห็นเหรอ”
        “เคยเห็นในทีวีแต่ไม่เคยลอยของจริง สวยจัง”
        ปัทม์พูดแหย่รจนาไฉน
        “ตกลงเป็นของขวัญสำหรับฉัน รึเพื่อความสุขของเธอกันแน่”
        รจนาไฉนเขินอาย
        “อย่าชวนคุยสิ...โคมลอยไปไกลแล้ว”
        ปัทม์เห็นว่ารจนาไฉนชอบโคมลอยมาก ก็คว้ามือรจนาไฉน...แล้ววิ่งไป
       
        ปัทม์พารจนาไฉนมายืนในจุดที่เป็นมุมสูงในไร่ชา เพื่อจะได้เห็นโคมลอยได้ชัดขึ้น เธอรู้สึกดีที่ปัทม์ทำเพื่อเธอ เธอยืนมองด้วยความสุข...ปัทม์พลอยมีความสุขไปด้วย
        “มันลอยไปด้านโน้นแล้ว ฉันจะพาไป”
        “ขอแค่ได้เห็นแสง...ช่วยสร้างความหวังให้กับชีวิต แค่นี้ก็สุขใจแล้ว ฉันไม่อยากเห็นตอนมันตก”
        “เธอนี่เรื่องเยอะนะ”
        รจนาไฉนไม่สนใจปัทม์
        “เมื่อกี้อธิษฐานอะไร”
        รจนาไฉนหยิบภาพถ่ายออกมา...
        “ฉันขอให้พ่อฉันหายป่วย”
        “ทำไมเธอถึงได้รักพ่อเธอนักหนา ทั้งๆที่เขาไม่ใช่...” ปัทม์พูดแค่นั้น แล้วยั้งไว้
        “ถึงพ่อนพรัตน์เป็นเพียงพ่อเลี้ยง แต่พ่อรักฉันไม่ต่างจากลูกแท้ๆ ฉันไม่เคยได้รับความรักความอบอุ่นจากผู้ชายคนไหนเท่ากับพ่อนพรัตน์ บางครั้ง สายเลือดก็ไม่ใช่ข้อจำกัดในความรัก”
        ปัทม์เข้าใจความรู้สึกของเธอมากขึ้น....และรู้สึกสงสารเธอขึ้นมาจับใจ... ปัทม์เข้าสวมกอดทางด้านหลัง รจนาไฉนอึ้ง...
        “ถึงสายตาคนทั่วไปจะมองว่าเธอเป็นเด็กกำพร้าขาดความรัก แต่ในความเป็นจริง เธอกลับมีวิธีคิดที่ทำให้ความรักที่มีเต็มเปี่ยม มากพอที่จะแบ่งปันให้คนรอบข้าง”
        ปัทม์จับตัวเธอให้หันหน้ามาหาเขา
        “ฉันไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมใครๆ ถึงรักเธอ”
        ทั้งสองคนมองกันด้วยสายตาที่ลึกซึ้งในจิตใจ
        “รจนาไฉน...เธอรักฉันไหม”
        รจนาไฉนจ้องมองปัทม์ เขารอคอยคำตอบ...เธอไม่กล้าตอบ ปัทม์ตัดสินใจจะจูบเธอ ทั้งสองเคลื่อนใบหน้าจนเกือบจะจุมพิตกัน แต่แล้วเธอก็ถอยห่าง เลี่ยงจะกลับบ้าน
        “กลับกันเถอะค่ะ”
       
        ปัทม์ได้สติ...ยิ้มให้รจนาไฉน เขาพร้อมจะรอคอยคำตอบจากเธอต่อไป
       
       อ่านต่อเวลา 17.00น.

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 11
       โลมฤทัยตัดสินใจ หิ้วกระเป๋าเพื่อจะเดินทางไปเชียงราย
        “ลูกพบจะไปไหน”
        “ขึ้นเชียงรายค่ะ”
        “ใจเย็นก่อนลูก ค่อยไปพรุ่งนี้ก็ได้ แม่ขึ้นไปด้วย”
        “ช้าไปกว่านี้ไม่ได้แล้วค่ะ พบจะปล่อยให้นังเพื่อนชนะใจคุณปัทม์ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว”
        โลมฤทัยจะออกไป แต่นพรัตน์มาขวางไว้
        “หยุดซะทีเถอะ ให้พี่สาวเรามีความสุขบ้าง อย่าไปทำร้ายพี่เพื่อนอีกเลย”
        “มันไม่ใช่พี่สาวพบ”
        ลำเพาแทรกทันที
        “และมันก็ไม่ใช่ลูกสาวฉัน”
        “คุณจะจงเกลียดจงชังลูกเพื่อนไปถึงไหน...เอาแต่เข้าข้างลูกพบจนเสียนิสัย”
        “คุณพ่อรักมันมากกว่าพบ”
        “พ่อไม่เคยรักใครมากกว่าลูกตัวเอง”
        “แล้วทำไมคุณพ่อต้องคอยห่วงใยมัน”
        “ความเมตตาอารีเราให้กันได้ ใช้แค่ใจไม่ต้องสูญเสียอะไรเลย”
        “ไม่ค่ะ แม้แต่ใจ...พบก็ให้มันไม่ได้ เพราะมันเป็นศัตรูของพบ มันแย่งคนที่พบรัก”
        “ลูกก็ทำตัวให้มีคุณค่า ให้คนอื่นมารักลูกสิ ดีกว่าเสียเวลาไปแย่งชิงคนรักของพี่สาวตัวเอง”
        “คุณพ่อเข้าข้างมันอีกแล้ว พบเกลียดคุณพ่อ”
        โลมฤทัยออกอาการกรี๊ด ท่ำาจะชัก...
        “คุณนพรัตน์ เห็นมั้ย คุณกำลังจะฆ่าลูก”
        “ลูกพบ... พ่อขอโทษ”
        นพรัตน์เข้ามาหาโลมฤทัยด้วยความเป็นห่วง แต่โลมฤทัยผลักนพรัตน์ออกไป
        “พบเกลียดคุณพ่อ ออกไป”
        ลำเพาตกใจ รีบพาโลมฤทัยเข้าไปในห้อง ไม่มีใครสนใจนพรัตน์
        นพรัตน์พยายามจะลุกขึ้น แต่ก็เจ็บ...หน้ามืด..เซล้มลง....
       
        รจนาไฉนและปัทม์กลับเข้ามาในบ้าน ปยงค์รายงานทันที
        “คุณรจนาไฉนคะ คนที่กรุงเทพฯ โทรมาค่ะ บอกว่าคุณพ่อคุณป่วยหนักเข้าโรงพยาบาล”
        “คุณพ่อ”
       
        รจนาไฉนตกใจและเป็นห่วงนพรัตน์มาก

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 15 จบบริบูรณ์
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 14
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 13
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 12
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 11
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 52 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 48 คน
93 %
ไม่เห็นด้วย 4 คน
7 %
ความคิดเห็นที่ 13 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ฉากก่อนเลิฟซีนวิ่งไล่จับกันเป็นหนังอินตะระเดียเรยนะหน๋ายย... เป็นเราหน่อยไม่ได้ กระโดดกอดคอป๋าปัทม์ตั้งแต่เข้าห้อง สามีเราทั้งทีใช่มะรจนาไฉน ฮิๆ
ชีวิตจริงมันต้องแบบนี้
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ออกแนว หนังอินเดีย เลยนะเนี่ย

ในความรู้สึกละครเรื่องนี้พล็อตดูโบราณไปหน่อย เนื้อหาไม่น่าติดตาม ดูไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่ เสียดายเคนคะ
...
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แอร๊ยยยย.....เรื่องนี้ต้องมีคนรับผิดชอบ!!! 555
Supachalita
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เหอะ เหอะ. มาอ่านพระเอกนางเอกคุยกันประโยคแค่นี้เองเนอะแต่มันน้อยเกิ้นจริงจริงนะ
Memie_lll@hotmail.co.th
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านวันละนิด จิตแจ่มใส ^^"
paisuan
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +18 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แอร๊ยยยยป๋าจะสวีทไปไหนเนี่ย พาขึ้นม้าไปดูทุ่งดอกไม้ . .. มโนไปว่าสามีที่บ้านขับรถพาไปดูทุ่งดอกไม้ ภรรยาทำตาโตแบบนางเอก ทันใดนั้นสามีก็พูดขึ้นว่า "ปะ ...กลับ ก็อีแค่ดอกไม้ จะอะไรนักหนา"?!?!?
เอ้าเอา...ตื่นๆๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014