หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ 3 ทหารเสือสาว มนต์จันทรา

มนต์จันทรา ตอนที่ 10

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 4 มิถุนายน 2556 10:12 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
มนต์จันทรา ตอนที่ 10
        มนต์จันทรา ตอนที่ 10 (ต่อ)
       
       พูดไม่ทันจบ ภรรยาของภูผา เจ้าของเกาะก็เปิดประตูเข้ามาทันที ทั้งสองคนหันไปมอง
        ภรรยาสีหน้ายิ้มแย้มบอก
       
        “เซอร์ไพร์ส”
        ภูผายิ้มดีใจขณะที่ลำแพงหุบยิ้มแทบไม่ทัน เขาลุกไปหากอดภรรยาไว้ทันที
        “ผมคิดถึงคุณที่สุดเลย”
        ลำแพงมองภาพทั้งคู่ แล้วขบกรามแน่น ริษยาจับใจ กำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อ ผู้ชายที่ตนรักกำลังถูกพรากไปอีกแล้ว
       
        มุมหนึ่งในเกาะ ลำแพงกำลังคุยกับแลงด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
        “เอาจริงเหรอพี่ ถ้าถูกจับได้ล่ะก็ ติดคุกหัวโตเลยนะ”
        ลำแพงตวาดแว๊ด
        “แล้วแกจะให้ฉันทนดูนังนั่นมันแย่งคุณภูไปจากฉันรึไง”
        “ก็เค้าเป็นผัวเมียกันนี่พี่ จะเรียกว่าแย่งได้ยังไง”
        ลำแพงโมโหมาก
        “เมียเมออะไรกัน ตั้งแต่คุณภูมาอยู่ที่นี่ ฉันไม่เคยเห็นนังนั่นจะมาดูดำดูดี ฉันต่างหากที่เป็นคนดูแลคุณภูอยู่ตลอดเวลา คุณภูเป็นของฉัน เข้าใจมั้ยไอ้แลง” ลำแพงจ้องแลงเขม็งจนน้องชายกลัว
        “แต่พี่จะเล่นงานถึงตายจริงๆเหรอ”
        “ฉันเคยบอกแกแล้วไง ว่าของอะไรที่ฉันอยากได้แล้วไม่ได้ คนอื่นก็ต้องไม่ได้”
        “แต่ฉันกลัวนี่พี่ ฉันไม่อยากติดคุก”
        “แกไม่ต้องกลัว รับรองว่าตำรวจสาวไม่ถึงตัวพวกเราหรอก เพราะฉันจะทำให้คุณภูตายอย่างช้าๆ จนไม่มีใครสงสัยเลยว่าเป็นฝีมือพวกเรา” ลำแพงสีหน้าแววตาอำมหิต สะแหยะยิ้มร้าย
       
        ลำแพงจ้องสาระวารีนิ่ง ตาขวางๆ หลังจากคิดถึงสิ่งที่ตนเคยทำมาก่อน ขณะนั้นเอง อรุณฉายก็เปิดประตูเข้ามา อรุณฉายยิ้มทักทาย
        “คนไข้เป็นยังไงบ้างคะ”
        ลำแพงปั้นหน้าปกติ
        “เมื่อกี๊รู้สึกตัวมาแป๊บนึงค่ะ บ่นว่าปวดแผลมาก แล้วก็หลับต่อค่ะ”
        อรุณฉายแปลกใจ ดูนาฬิกาข้อมือ
        “เอ๊ะ รู้สึกตัวแล้วเหรอคะ ยายังไม่น่าหมดฤทธิ์นะคะ จะปวดได้ยังไง”
        “แต่คุณวารีบ่นว่าปวดจริงๆนะคะ คุณจะทำอะไรก็ทำซักอย่างเถอะค่ะ ฉันสงสารคุณวารีเธอ”
        “งั้นเดี๋ยวฉันฉีดยาแก้ปวดให้อีกนิดละกันนะคะ”
        อรุณฉายหันไปเปิดกล่องยา หยิบขวดใส่ยาแก้ปวดออกมา
        “แล้วฉีดเยอะๆไม่ได้เหรอคะ คุณวารีจะได้ไม่ปวดอีก”
        “ไม่ได้หรอกค่ะ ถ้าให้ยาเกินขนาดมันอันตราย”
        อรุณฉายหันไปฉีดยาแก้ปวดเข้าสายน้ำเกลือให้สาระวารี ลำแพงอมยิ้มร้ายกับแผนการฆ่าสาระวารีโดยไม่ให้คนอื่นสงสัย
       
        ภายในห้องนอนษมา นาฬิกาปลุกกำลังส่งเสียงปลุก บอกเวลาตีห้า เขาเอื้อมมือมากดปิดเสียงนาฬิกาปลุก แล้วรีบลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำทันที เตรียมตัวไปหาสาระวารีเพื่อสลับเวรกับพยาบาล
       
        ษมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ ค่อยๆเปิดประตูห้องนอนแขกเข้ามา เพื่อจะมาดูแลสาระวารี เขาเดินเงียบๆเข้ามาหา ก่อนจะนั่งลงข้างๆ ใช้มือแตะข้างแก้ม หน้าผาก เช็กดูว่ามีไข้ขึ้นรึเปล่า
        อรุณฉายที่นอนเฝ้าไข้สาระวารีอยู่ รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา เมื่อหันไปมองเห็นมีคนอื่นอยู่ในห้อง ก็ตกใจ
        “อุ๊ย...”
        ษมารีบจุ๊ปาก กลัวเสียงดังรบกวนสาระวารี
        “ผมเอง”
        อรุณฉายเห็นว่าเป็นษมาเลยโล่งอก
        “ผมเป็นห่วงวารี ก็เลยเข้ามาดู ขอโทษนะที่ทำให้คุณตื่น”
        “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ได้เวลาที่ดิฉันจะต้องตื่นอยู่แล้ว คุณแม่บ้านบอกว่า จะตั้งโต๊ะอาหารตอนหกโมงเช้า งั้นดิฉันขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะ”
        “คุณไปทำธุระส่วนตัวให้เรียบร้อยเถอะ เดี๋ยวผมดูแลวารีแทนให้เอง”
        “ขอบคุณค่ะ” อรุณฉายยิ้มแย้มเดินเลี่ยงไปเข้าห้องน้ำ
        ษมาลากเก้าอี้มานั่งเฝ้าไข้สาระวารีข้างเตียง
        “ตื่นได้แล้ววารี จะขี้เซาไปถึงไหนครับ ผมอยากให้ทุกครั้งที่คุณตื่น ได้เจอหน้าผมเป็นคนแรก”
        ษมาจุ๊บมือสาระวารีเบาๆอย่างอ่อนโยน เฝ้ารอการตื่นของสาระวารี
       
        แลงช่วยลำแพง จัดโต๊ะอาหารอยู่ในครัว อรุณฉายอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย เดินยิ้มแย้มเข้ามาในครัว ลำแพงยิ้มพอใจ
        “ตรงเวลาเป๊ะเลยนะคะคุณพยาบาล ดิฉันเตรียมอาหารเสร็จพอดีเลย”
        แลงตักข้าวใส่จานยกมาให้อรุณฉาย
        “ไม่พอ เติมได้นะครับ”
        “ขอบคุณค่ะ”
        “งั้นฉันไปตามเด็กให้ไปอยู่เป็นเพื่อนคุณวารีก่อนนะคะ”
        ลำแพงรีบเดินออกจากห้องครัวไปอย่างเร็ว พร้อมกับแอบยิ้มเหี้ยมเกรียม อรุณฉายจะเรียกลำแพงแต่ก็ไม่ทัน
        “อ้าว ไปซะแล้ว กำลังจะบอกว่าไม่ต้องให้ใครไปอยู่เป็นเพื่อนคุณวารีก็ได้ค่ะ”
        “อ้าว ทำไมล่ะครับ คุณษมาสั่งเอาไว้ไม่อยากให้คุณวารีอยู่คนเดียวนี่ครับ”
        “ใช่ค่ะ แต่ตอนนี้คุณวารีไม่ได้อยู่คนเดียวนี่คะ คุณษมาเธอตื่นมาอยู่เป็นเพื่อนแต่เช้าตรู่เลยล่ะค่ะ”
       
        แลงหน้าซีดเผือด ที่รู้ว่าษมาอยู่ในห้องแล้ว กลัวแผนลอบฆ่าของลำแพงจะแตก แล้วตัวเองจะซวยไปด้วย

มนต์จันทรา ตอนที่ 10
        ลำแพงเดินหน้านิ่ง คอตั้ง มาหยุดที่หน้าห้องพักสาระวารี เธอมองซ้ายขวาให้แน่ใจว่าไม่มีใคร ก่อนเปิดประตูห้องพักเข้าไป... สาระวารียังคงนอนหลับอยู่บนเตียง ให้น้ำเกลืออยู่ตลอดเวลา ไม่มีษมาอยู่ในห้อง... มีเพียงสาระวารีนอนหลับอยู่เพียงคนเดียว
        ลำแพงจ้องเขม็งไปที่สาระวารี แล้วยิ้มที่มุมปาก ลำแพงค่อยๆ กดล็อกประตูห้อง
       
        ภายในห้องทำงาน ษมากำลังคุยโทรศัพท์มือถือกับไชยวัฒน์อยู่ในห้องทำงาน
        “ยังไม่ฟื้นเลยครับบอกอ แต่คิดว่าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วล่ะครับ... ไม่รบกวนหรอกครับ ผมจะโทรรายงานเป็นระยะๆ ก็แล้วกันบอกอจะได้สบายใจ”
        “เสียดายผมติดงานจริงๆ เลยไปเยี่ยมไม่ได้ ยังไงก็ต้องฝากคุณษมาช่วยดูวารีด้วยนะครับ”
        “ไม่ต้องห่วงครับ บอกเพื่อนฝูงทุกคนของวารีให้สบายใจได้เลย ผมจะดูแลวารีอย่างดีที่สุด เอ้อ...วันนี้คุณมัทนาเข้าออฟฟิศรึเปล่าครับ... ขอผมคุยกับคุณมัทนาได้มั้ยครับ”
        “ได้ครับ เดี๋ยวผมโอนสายไปให้”
        “ขอบคุณครับ”
        ษมารอการโอนสายอยู่
       
        ลำแพงค่อยๆ เดินเข้ามาที่เตียงสาระวารี เธอมองนักข่าวสาวด้วยความเกลียดชัง
        “ใจจริงฉันอยากให้แกตายอย่างทรมานช้าๆ สาสมกับความหน้าด้านของแก แต่ก็นับเป็นบุญของแก
       ที่แกจะได้ตายสบายขึ้นหน่อย”
        ลำแพงจิกตามองสาระวารีด้วยสายตาอำมหิต ก่อนชายหางตาเหลือบไปมองทางเคาน์เตอร์ที่พยาบาลวางยาและอุปกรณ์การแพทย์ต่างๆ เอาไว้ ลำแพงยิ้มเยือกเย็นออกมา
       
        บนโต๊ะทำงานของมัทนา เธอกำลังสอนงานพนักงานใหม่อยู่
        “นี่เป็นเบอร์ติดต่อหน้าบันเทิงเล่มอื่นๆ น้องจดเอาไว้ให้หมดเลย แล้วพี่จะค่อยๆ พาไปแนะนำตัวให้รู้จัก”
        โทรศัพท์โต๊ะทำงานมัทนาดังขึ้น เป็นสายภายใน เธอกดรับสาย
        “มัทนาค่ะ”
        ไชยวัฒน์น้ำเสียงซีเรียส
        “ผมเอง...อย่าเพิ่งตกใจนะมัท”
        “อะไรอีกคะบอกอ เกริ่นแบบนี้มัทไม่ชอบเลย”
        “มีทางไกลจากตราดเรื่องวารี เดี๋ยวผมโอนสายให้คุยนะ”
        มัทนาหน้าซีดเผือดด้วยความตกใจปนร้อนใจอย่างบอกไม่ถูก
       
        ผ่านเวลาเล็กน้อย ลำแพงเข้าไปเปิดกล่องเก็บยา ก่อนจะหยิบขวดยาที่อรุณฉายฉีดให้สาระวารีออกมา
       เธอยิ้มเหี้ยม หมายจะฉีดยาเกินขนาดฆ่าสาระวารี ลำแพงใช้เข็มดูดยาขึ้นมาเต็มหลอด เดินไปที่สายน้ำเกลือ
       ลำแพงเหลือบตามองดูสาระวารีที่ยังหลับไม่รู้เรื่อง
        “จบสิ้นกันซะที อีตัวมาร”
        ลำแพงตั้งท่าจะฉีดยาเข้าสายน้ำเกลือ
        ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงเคาะประตูดังขัดขึ้น ลำแพงตกใจ ชะงักท่าทางไป
        ษมาเสียงดังถาม
        “ล็อกห้องทำไม”
        ษมามีสีหน้าเป็นห่วงสาระวารีขึ้นมา
        “เปิดประตูห้องเดี๋ยวนี้”
        ลำแพงเปิดประตูห้องปั้นยิ้มใส่
        “อ้าว ลำแพง ล็อกห้องทำไม”
        ลำแพงพูดสีหน้าเป็นปกติ ไม่แสดงพิรุธใดๆ
        “โทษทีค่ะคุณ มันชินมือน่ะค่ะ”
        ษมาถามหน้านิ่ง
        “เข้ามาทำอะไร”
        “คุณพยาบาลไปทานข้าว ดิฉันเลยมาอยู่เป็นเพื่อนคุณวารี”
        ษมาแปลกใจ
        “แล้วเค้าไม่ได้บอกเธอเหรอ ว่าฉันอยู่เป็นเพื่อนแล้ว”
        ลำแพงชะงักไปเล็กน้อย แอบโมโหทำไมมันไม่บอกก่อน เกือบซวยแล้ว จึงรีบปั้นหน้าปกติ
        “เปล่าค่ะ คงลืมมั้งคะ”
        ษมาพยักหน้ารับไม่ติดใจอะไร ก่อนจะเดินเข้าไปหาสาระวารี มองดูอาการ จับแขน แตะหน้าผาก เนื้อตัวไปมา ลำแพงจิกตามองตามอย่างอิจฉาสุดๆ เมื่อษมามั่นใจว่า สาระวารียังหายใจดีอยู่ ไม่มีไข้ ค่อยนั่งลง “เดี๋ยวซักสิบโมง เธอจัดอาหารเช้ามาให้ฉันที่นี่ด้วยนะ”
        “ได้ค่ะคุณษมา”
        ษมาจัดขยับผ้าห่มมาคลุมตัวให้สาระวารี เฝ้าใกล้ชิดไม่ยอมห่าง ลำแพงกัดฟันแน่นแววตาริษยา
       
        ภายในครัว อรุณฉายทานข้าวเสร็จกำลังดื่มน้ำตาม โดยมีแลงกำลังเช็ดโต๊ะ เคาน์เตอร์อยู่ใกล้ๆ เหล่มองตลอด อรุณฉายจะหยิบจาน แก้ว ไปล้างที่อ่างล้างจาน
        “ไม่ต้องครับคุณพยาบาล เดี๋ยวผมล้างให้เอง”
        “ขอบคุณค่ะ”
        อรุณฉายวางจานไว้แล้วจะเดินออกไป แต่แลงรีบเรียกไว้
        “เดี๋ยวครับคุณพยาบาล ทานของหวานก่อนสิครับ”
        “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันจะรีบไปดูแลคุณวารี”
        “คุณษมาดูอยู่แล้ว ไม่เป็นไรหรอกครับ”
        แลงรีบไปตักกล้วยบวชชีใส่ถ้วย แล้วเอามาให้อรุณฉายเพื่อถ่วงเวลา
        “พี่แพงทำอร่อยสุดๆ เลย ลองชิมดูหน่อยสิครับ”
        อรุณฉายไม่อยากให้เสียน้ำใจ
        “ก็ได้ค่ะ”
       
        อรุณฉายนั่งลงทานขนมต่อ แลงสีหน้าเคร่งเครียด พยายามถ่วงเวลาเอาไว้ก่อนตามคำสั่งพี่สาว นึกเป็นห่วงว่า ลำแพงจะถูกษมาจับได้หรือไม่

มนต์จันทรา ตอนที่ 10
        ษมานั่งอ่านหนังสืออยู่ใกล้ๆสาระวารี ในขณะที่ลำแพงยืนกระสับกระส่ายอยู่ไม่ห่างนัก ไม่ยอมออกไปจากห้องซะที ษมาเห็นท่าทางแปลกๆ
        “มีงานอะไรก็ไปทำได้นะ ไม่ต้องอยู่ช่วยฉันหรอก เดี๋ยวคุณพยาบาลเค้าก็มาแล้ว”
        “ไม่เป็นไรค่ะ ดิฉันเสร็จงานหมดแล้ว เหลือรอยกสำรับอาหารเช้าให้คุณษมาตอน 8 โมงเท่านั้นเองค่ะ”
        เสียงเคาะประตูห้องดังขัดจังหวะก่อนที่สาวใช้คนหนึ่งจะเปิดเข้ามารายงาน
        “คุณพิพัชให้มาเรียนว่าของมาส่งครบแล้ว คุณพิพัชจะออกไปพระฮามเลย”
        ษมาลุกขึ้นบอกลำแพง
        “จะไปแล้วเหรอะ เฝ้าคุณวารีไว้ก่อนนะ”
        ลำแพงยิ้มดีใจ โอกาสทองมาแล้ว
        “ค่ะ”
        ษมาหยิบโทรศัพท์มือถือกดโทรออกหาพิพัชจะเรียกเอาไว้ก่อน สาวใช้จะเดินตามออกไป ลำแพงยิ้มกริ่มรอจังหวะให้ทุกคนออกไป ษมาฉุกคิดลึกๆ เริ่มไม่ไว้ใจลำแพงอยู่เหมือนกัน จากที่จันเลาและพิพัชเตือนๆไว้ ษมาหยุดเดินหันมาสั่งสาวใช้
        “เธออยู่ในห้องนี้ก่อน”
        ลำแพงชะงัก หุบยิ้มแทบไม่ทัน
        “เดี๋ยวลำแพงต้องออกไปเตรียมอาหารให้ฉัน จะได้มีคนเฝ้าคุณวารี”
        “ค่ะ”
        ลำแพงมีสีหน้าเจ็บใจมาก ษมาเดินออกไปจากห้อง พอษมาออกไป ลำแพงก็หันไปสั่งสาวใช้
        “ไปเอาผ้าถูพื้นมาหน่อย ไม่รู้อะไร หกเหนียวไปหมดเลยตรงเนี้ย”
        “ค่ะคุณแม่บ้าน”
        สาวใช้ออกไปเอาผ้าถูพื้นตามคำสั่ง ลำแพงยิ้มเหี้ยมขึ้นมาก่อนจะหางตาจิกมองสาระวารี แววตาอำมหิต ในที่สุดก็หาโอกาสจนได้
       
        มัทนาเข้ามานั่งคุยกับไชยวัฒน์ในห้อง หน้าซีดๆ ยังตกใจกับข่าวที่ได้รับไม่หาย มัทนาน้ำตารื้นๆ
        “มัทไม่อยากจะเชื่อเลย”
        ไชยวัฒน์ถอนใจออกมาหน้าเครียดๆ ด้วยความเป็นห่วง และยังตกใจไม่หายเหมือนกัน
        “บอกอคะ มัทขอลาพักร้อนไปตราดวันนี้เลยได้มั้ยคะ”
        “ทำไมจะไม่ได้ล่ะ”
        มัทนายิ้มดีใจ
        “ผมก็กะจะสั่งให้มัทไปอยู่แล้ว เสียดายผมทิ้งงานทางนี้ไปไม่ได้ ไม่งั้นจะไปพร้อมกันเลย งั้นมัทก็กลับไปเก็บเสื้อผ้าเลย เดี๋ยวผมเซ็นเบิกค่าใช้จ่ายให้”
        มัทนายกมือไหว้
        “ขอบคุณค่ะบอกอ งั้นมัทไปเลยนะคะ”
        มัทนารีบลุก ไชยวัฒน์เรียกไว้
        “เดี๋ยวมัท...ผมขอสั่งคุณ สั่งเด็ดขาดเลยนะ ถ้ามีข่าวคืบหน้าอะไร โทรบอกผมทันที ผมต้องการรู้ข่าวทุกระยะไม่ว่าจะดีหรือว่าร้าย”
        “ค่ะบอกอ”
        “ไปได้แล้ว ระวังตัวด้วย”
        มัทนารีบเดินเร็วออกไปจากห้อง
       
        ผ่านเวลาเล็กน้อย ษมาเดินกลับเข้ามาในห้องพักแขก สาระวารียังนอนหลับอยู่ ขณะที่อรุณฉายกำลังเปิดหน้าต่างให้อากาศระบาย
        “คุณแม่บ้านเอากาแฟมาให้แล้วนะคะ”
        ษมายิ้มรับ
        “ครับ”
        ษมาเดินมาที่โต๊ะ ซึ่งมีกาแฟร้อนๆ ขนมปังปิ้งวางอยู่ ษมาหยิบกาแฟร้อนขึ้นมาดมกลิ่น แล้วยิ้มพอใจ ก่อนจะเดินมาหาสาระวารี
        “กาแฟหอมนะวารี ไม่ลุกขึ้นมาดื่มกับผมหน่อยเหรอ”
        ษมาเอาถ้วยกาแฟไปใกล้ๆจมูกสาระวารี เป็นการเย้าแหย่
        “ขี้เซาจริงๆเลย” ษมาจิบกาแฟนิดนึง ก่อนจะวางถ้วยกาแฟลงแล้วเอื้อมมือไปหยิบผ้าห่มมาคลุมให้สาระวารี
        ทันใดนั้นเอง ษมาก็รู้สึกว่าตัวสาระวารีเย็นผิดปกติ เลยจับแขนและซอกคอสาระวารีอีกทีเพื่อความแน่ใจ ปรากฏว่าทั้งตัวเย็นเฉียบจริงๆ ษมารีบเอานิ้วอังลมหายใจสาระวารี ลมหายใจก็เบาผิดปกติ ษมาตกใจสุดๆ
        “คุณพยาบาล ทำไมวารีตัวเย็นเฉียบแบบนี้ล่ะ”
        อรุณฉายตกใจมาก รีบเข้าไปจับชีพจรสาระวารีทันที
        อรุณฉายพบว่า ชีพจรเบาผิดปกติ ก็ตกใจสุดขีด
        “รีบโทรตามคุณหมอด่วนเลยค่ะคุณ”
       
        พยาบาลรีบเข้าไปหาสาเหตุและปฐมพยาบาลเบื้องต้น ษมาดูตื่นตกใจ รีบหยิบโทรศัพท์มือถือกดโทรออกหาหมออเนกอย่างร้อนใจ โทรไปก็เหลือบตามองไปที่สาระวารีตลอด

มนต์จันทรา ตอนที่ 10
        ษมากำลังกระวนกระวาย ร้อนใจสุดๆอยู่ที่หน้าห้อง โดยมีพิพัช และจันเลา ยืนหน้าเครียดอยู่หน้าห้องไม่ห่าง
       
        “ทำไมหมอยังไม่ออกมาซะที”
        พิพัชพยายามปลอบใจ
        “ผมว่าอาการน่าจะพอรักษาได้นะครับ เพราะถ้าหนักจริงๆ คุณหมอคงให้รีบพาตัวไปที่โรงพยาบาลแล้วล่ะครับ”
        ษมารู้ว่าพิพัชพูดถูก แต่ก็อดห่วงสาระวารีไม่ได้อยู่ดี จันเลาช่วยเสริม
        “เฮลิคอปเตอร์ยังจอดรออยู่ ฉุกเฉินยังไงก็พาไปโรงพยาบาลทันครับ”
        ขณะนั้นเอง หมออเนกก็ออกมาจากห้องนอน
        “วารีเป็นไงบ้างครับคุณหมอ”
        “ปลอดภัยแล้วครับ นี่ถือว่าโชคดีนะครับที่คุณษมาเอะใจทัน ถ้าช้ากว่านี้อีกหน่อยเดียว คงแก้ไม่ไหวแน่”
        “ตกลงวารีเป็นอะไรกันแน่ครับ”
        “ได้รับยาเกินขนาดครับ”
        ษมาแปลกใจ
        “ยาอะไรเหรอครับคุณหมอ”
        “น่าจะเป็นยาแก้ปวดที่ผมจัดให้น่ะครับ เพราะยาตัวนี้มียานอนหลับผสมอยู่ด้วย แล้วเท่าที่ผมตรวจดู ยาในขวดก็หายไปเยอะเลย น่าจะมีใครซักคน ใส่ยาลงในน้ำเกลือมากเกินขนาดน่ะครับ”
        พิพัชและจันเลาหันมาสบตากัน สีหน้าสงสัยว่าฝีมือใคร!? ษมาขบกรามแน่นด้วยความไม่พอใจ
       
        ผ่านเวลาเล็กน้อย ภายในห้องทำงานษมา อรุณฉายกำลังร้องไห้เสียใจ โดยมีษมา และหมออเนกยืนหน้าเครียดอยู่ใกล้ๆ
        “ดิฉันไม่รู้เรื่องจริงๆนะคะ ครั้งสุดท้ายที่ให้ยาก็เมื่อวาน หลังจากนั้นฉันก็ยังไม่ได้แตะขวดยาอีกเลยค่ะ”
        ษมาพูดอย่างโกรธจัด
        “ถ้าคุณไม่แตะ แล้ววารีจะได้ยาเกินขนาดได้ยังไง ที่นี่มีคุณคนเดียวที่มีความรู้เรื่องยา แล้วก็เป็นคนเดียวที่อยู่ใกล้วารีมากที่สุด ผมถามอีกครั้งนะ คุณไม่ได้เผลอให้ยาวารีเกินขนาดแน่นะ”
        “ ไม่แน่นอนค่ะ ดิฉันรู้ว่ายาตัวนี้ ถ้าให้มากเกินไปจะเป็นอันตราย ไม่มีทางสะเพร่าให้ยาคุณวารีเกินขนาดแน่ๆค่ะ จะให้ฉันไปสาบานที่ไหนก็ได้”
        อเนกไม่สบายใจกับเหตุการณ์ดังกล่าวเหมือนกัน
        “ข้อนี้ผมยืนยันได้นะครับคุณษมา อรุณฉายเป็นพยาบาล ทำงานกับผมมาหลายปี ประวัติดีมาตลอด ไม่มีทางพลาดกับเรื่องสำคัญแบบนี้หรอกครับ เอ่อ แต่ถ้าคุณษมาไม่ไว้ใจ ผมจะเปลี่ยนพยาบาลคนใหม่มาให้ก็ได้นะครับ”
        “ผมไม่ไว้ใจแน่ครับคุณหมอ เพราะตั้งแต่ที่ผมย้ายวารีมาที่นี่ ก็มีแค่ผมกับพยาบาลคนนี้เท่านั้น ที่ได้อยู่กับวารีสองต่อสองแล้วคนอื่นจะมีโอกาสฉีดยาให้วารีได้ยังไง”
        อรุณฉายสะอึกสะอื้น
        “ไม่ได้มีแค่ดิฉันกับคุณษมานะคะที่อยู่เฝ้าไข้คุณวารี อย่างเมื่อเช้า ก็มีคุณแม่บ้านกับเด็กรับใช้อีกคนนึง คุณษมาลืมนึกไปรึเปล่าคะ”
        ษมาอึ้งไป เพราะห่วงสาระวารีมากเกินไป และคิดว่าทุกคนในบ้านเป็นครอบครัวเดียวกัน จนลืมไปสนิท
       
        ผ่านเวลาซักพักภายในห้องนั่งเล่น ษมากำลังสอบสวนลำแพง กับ คนรับใช้สาว ด้วยสีหน้าเคร่งเครียดหลังจากหมออเนกกลับไปแล้ว
        สาวใช้บอก
        “หนูไม่ได้แตะต้องอะไรในห้องคุณวารีเลยนะคะ คุณแม่บ้านให้หนูทำความสะอาด หนูก็แค่ปัดกวาดเช็ดถูนิดหน่อยเท่านั้นเอง ไม่ได้หยิบจับอะไรเลยค่ะ”
        ลำแพงสีหน้านิ่งๆบอก
        “ดิฉันก็ไม่ใช่พยาบาล คงไม่กล้าฉีดยาให้คุณวารีหรอกค่ะ”
        “แต่มันต้องมีใครซักคนที่ทำ เพราะคุณหมอบอกว่ายาพร่องไปตั้งครึ่งขวด”
        “ถ้าจะมีคนทำจริงๆ ดิฉันก็ว่าคุณพยาบาลน่ะล่ะค่ะน่าสงสัยที่สุด เค้าฉีดยาแล้วลืม เลยฉีดซ้ำอีกรึเปล่าคะ” ลำแพงว่า
        “แต่เค้าสาบานเลยนะว่าไม่ได้แตะต้องขวดยา แล้วคุณหมออเนกก็ยังรับรองด้วย ว่าพยาบาลคนนี้มีประวัติดี ไม่เคยทำอะไรสะเพร่า”
        “คนผิดที่ไหนจะยอมรับผิดง่ายๆล่ะคะ แล้วคุณหมออาจจะกลัวว่าต้องรับผิดชอบไปด้วย เพราะเป็นคนหาพยาบาลคนนี้มาให้ ก็เลยต้องเข้าข้างกันไว้ก่อน” ลำแพงเหยียดปากดูถูก
        ษมานิ่ง หันไปมองหน้าสาวใช้ที่มีการตื่นกลัวอีกที
        “หนูไม่ได้ทำจริงๆค่ะ คุณแม่บ้านก็เห็น ถ้าหนูทำร้ายคุณวารีจริงๆ ขอให้ตายในสามวันเจ็ดวันเลยค่ะ” สาวใช้พูดพลางยกมือไหว้ท่วมหัว
        ลำแพงได้แต่ถอนใจ ทำหน้าเซ็ง ษมานิ่ง ไล่ไม่จน แต่ก็เริ่มสงสัยลำแพงมากขึ้นทุกที ในขณะที่ลำแพงทำนิ่งๆ ไม่มีพิรุธอะไรให้ผิดสังเกต
       
        ผ่านเวลาพักใหญ่ มุมหนึ่งในเกาะยานก ลำแพงกำลังคุยกับแลงด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
        “ฉันว่ามันไม่ค่อยดีแล้วนะพี่ คุณษมาต้องจับได้แน่ๆ เรารีบหนีกันดีกว่า”
        “แกอย่าพูดคำว่าหนีให้ฉันได้ยินอีกนะไอ้แลง”
        แลงหัวหดไปเมื่อโดนลำแพงดุ
        ลำแพงยืนยัน หนักแน่น
        “เกาะนี้เป็นของเรา เราเกิดที่นี่ก็ต้องตายที่นี่ เราจะไม่หนีไปไหนทั้งนั้น”
        “แต่ถ้าคุณษมาจับได้ เรามีหวังติดคุกหัวโต หรือเผลอๆ อาจจะตายคาคุกก็ได้นะพี่”
        ลำแพงหงุดหงิด ลึกๆก็แอบกลัวเหมือนกัน
        “แกเลิกขี้ขลาดตาขาวซะทีเถอะ”
        “คุณษมาก็พูดจาแปลกๆ กับฉันนะพี่ เหมือนลองใจฉันยังไงก็ไม่รู้ บางที เค้าอาจจะสงสัยเราแล้วก็ได้”
        ลำแพงยิ้มมั่นใจ
        “ก็แค่สงสัย แต่ถึงที่สุดแล้ว คุณษมาก็ต้องเชื่อฉันมากกว่าใครอยู่ดี เพราะฉันเป็นคนที่จงรักภักดีกับเค้ามากที่สุด”
        แลงอ่อนใจสุดๆกับความเพ้อเจ้อของพี่
        “โธ่... พี่ลำแพง ขนาดนี้แล้วยัง...”
        แลงถอนใจหนักๆ พูดไม่ออก
        “แกไม่ต้องกลัวไปหรอกน่ะ ถึงนังนักข่าวนั่นจะดวงแข็งแค่ไหน แต่คราวนี้มันไม่รอดแน่ เพราะมันต้องตาย แบบเดียวกับที่คุณภูตาย”
       
        ลำแพงสีหน้าแววตาเหี้ยมโหด ไม่รู้สึกผิดอะไรกับการฆ่าคนแม้แต่น้อย
       
       จบตอนที่ 10
       
       โปรดติดตามตอนที่ 11

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
มนต์จันทรา ตอนที่ 13 อวสาน
มนต์จันทรา ตอนที่ 12
มนต์จันทรา ตอนที่ 11
มนต์จันทรา ตอนที่ 10
มนต์จันทรา ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 95 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 91 คน
96 %
ไม่เห็นด้วย 4 คน
4 %
ความคิดเห็นที่ 35 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
พี่คนอัพค่ะแก้มจะลงแดงตายอยุ่แล้วค่ะเข้ามาดูไม่ต่ำกว่า10รอบแล้งค่ะนี้อยู่อเมริกาด้วยหาซื้อหนังสือไม่ได้ด้วยได้แต่รอๆๆๆพี่นะค่ะถ้ายังไงช่วยอัพตอนที่11ทั้งตอนเลยนะค่ะถ้าเปนไปได้เชื่อว่าทุกๆคนรอและคิดแบบเดียวกันขอบคุณมากค่ะ
แก้ม นิตา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 34 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอตอน 11 อยู่นะคะ
leon_ka
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 32 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เอ๊....คุณชายก็ลงจนจบแล้ว มัจจุราชก็อัพพรุ่งนี้ น่าจะมีเวลาอัพมนต์จันทราบ้างนะคะ แต่ยังไงก็รอได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ ถ้าจะให้ดีอัพรวดเดียวจนจบเหมือนคุณชายเลยนะคะ เพราะนี่ก็ใกล้จบเต็มทีแล้ว
loveapril_26@hotmail.co.th
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 30 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอตอน 11 อยู่ เมื่อไรจะมาเนี้ยะ
pou
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 29 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เมื่อไรจะมีตอนที่11ค่ะรออยู่
นก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 27 +11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบอกชอบเรื่องนี้มากกว่าคุณชายอีกอ่ะ แบบว่า มีเหตุมีผล ซับซ้อนซ่อนเงื่อน ลึกลับหักเหลี่ยม บทจะหวานก็เล่นเอาคนดูยิ้มอยู่หน้าทีวี แล้วพลาดไม่ได้เลยอ่ะ ไม่งั้นไม่รู้เรื่อง เยี่ยมมาก ขอชม
ติดแล้วจ้าาา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 26 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
1.ชอบเรื่องไม่น้ำเน่า
2.ชอบเิดินเรื่องสนุกลุ้นดี
3.เจ้าพ่อยานกตาแบบกรุ้มกริ่มมาก มองแล้วแทบละลาายเล๊ย
ชอบ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 24 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เอ่อ.. เย็นวันนี้ความสุขนิสไปมั้ยคะ
khun-nai
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 24 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
Les r?partiteurs signifiant Humboldt sh?rif du comt? appel?s dans pratiquement tous m?dicale, request de la loi ainsi que des travailleurs de feu dans chicago zone peu peupl?e apr?s pilotes ont signal? des problems nearapocalyptic sur l'autoroute 60 three mls ? l'ouest de Winnemucca, selon vos responsables de l'H?pital g?n?ral Humboldt Cinq chaussures doigt est disponible sur de nombreuses series et plusieurs dessins. Ceux-ci sont fabriqu?s sp?cialement serve les hommes et les femmes sur diff?rentes tailles.lcheap ugg boots http://sophisticatedgraphics.com/ Cette chaussure de doigt peut ?galement ?tre trouv?e sur diff?rents types de pointures. Le mod?le delaware base delaware ces chaussures est delaware 9, lequel est maintenant disponible sur les derniers march?s du univers entier.
lcheap ugg boots
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 23 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ได้ตื่นเต้น ได้ลุ้นทุกวันเช้าเย็นทำให้รู้สึกมีความสุขมากๆ ช่วงนี้ แต่จะไม่ยอมไปซื้อหนังสือมาอ่านหรอกนะเพราะจะทำให้ความสุขหมดไปเร็ว ใครคิดเหมือนกันบ้างจ้า
khun-nai
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 21 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบมาก พระเอกไม่โง่ ไม่พระเอกจ๋า ไม่น้ำเน่า
Thitiyatu@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 19 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ละครชุดนี่จะแปลกตรงเรื่องแรกมักจะไม่ค่อยเปรี้ยง อย่างชุดสุภาพบุรุษจุฑาเทพ สี่หัวใจแห่งขุนเขา แล้วก็เรื่องนี้ทั้งๆที่ญาญ่าน่ารักมากมาย
ซอยแทยอน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 18 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เพิ่มมาหน่อยเดี๊ยะ
Bbb
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 17 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
"แหมคุณโศนี่แยบยลจริงๆ ไม่เปลี่ยนใจมาเป็นเมียผมจริงๆเรอะ"
ไอ้ชั่วดิตถ์นี่ก็ฮานะเนี่ย
คนเขียนบทเก่งอะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
พิพัชก็แอบห่วงวารี
จิ้นอีกแล้วตรู!!
ติ่งเลขาเจ้าพ่อ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไหนบอกว่าอ่านต่อ9.30 แต่เปิดแล้วไม่เห็นมีเลยตกลงวันนี้จะได้อ่านไม่ค่ะ ถ้าวันนี้ไม่ได้อ่านคงทำงานไม่รุ้เรื่องแน่
ปลาทู
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เขาบอก09:30แต่ไม่บอกวัที่ถือว่าไม่ผิดชิมิ:-o
pn
 
ความคิดเห็นที่ 9 +38 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เรื่องนี้สนุก ♥
พระเอกไม่โง่ นางเอกไม่เจ้าน้ำตา
ละครไม่น้ำเน่า อย่างน้อยยังมีถล่มยิงใส่กัน
มีทั้งร้ายเงียบ เจ้าเล่ห์ กลโกง รวม ๆคือความลงตัวที่ใช่ ~

บอกตรง ๆเลยว่าตอนนี้ติดเรื่องนี้(ค่อนข้าง)มาก ♪

รอนะฮะ &#9829; ขอบคุณที่ลงให้อ่านนะ ~ ><
อยากอ่านต่ออ่ะตัว ~
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ้าว ได้ท็อปคอมเมนท์ดั๊วะ ! 5555
ใครหลงมาอ่านแล้วอย่าลืมขอบคุณแอดมิน-คนที่ลงเรื่องนี้ด้วยนะฮับ จะได้เป็นกำลังใจให้พวกเขา *3*
จขคห.
 
ความคิดเห็นที่ 8 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
้มื่อก่อนไม่ชอบดูชาคริตแต่ตอนนี้ชอบมากๆน่ารักเวอร์
pn
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เป็นเหมือนกันเลย เมื่อก่อนไม่ดูชาคริต แต่เรื่องนี้ติดเลยอ่ะ น่ารักดีชอบ
Rudeekorn_ch1@hotmail.com
 
ความคิดเห็นที่ 7 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ติดงอมแงม
จริงๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบเรื่องนี้มากๆๆๆคะอยากให้ลงเยอะๆ ดูเเล้วเคลิ้มมากๆเลย ลุ้นๆที่สุด ขอบคุณที่มาลงให้นะคะ ชอบทีที่นีลงให้ทุกคำพูดเลยคะ สู้ๆนะคะคนลง แต่เราไม่ชอบแม่บ้านเลย น่ากลัว~
ชอบบบบ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกกกสุดดดๆ ในนน3เรื่อง ตื่นเต้นตลอดดดทั้งเรื่องง

เป็นเรื่องแรกกที่ดูแล้วพระเอกๆม่โง่5555

มาร์กี้กะชาคริตก็เคมีเข้ากันนน มาก ฟินนนจ้าาาาา

ขอบคุณคร่าาาที่มาลงให้อ่านนน รอๆ9.30
ฐิติมา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ใกล้จบ ชอบมาก ขอบคุณนะ
รอคอย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบจังเรื่องนี้ พระเอกฉลาด
รอๆๆๆ ลุ้นๆๆๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอแล้วรออีก แล้วก็รอต่อไป thanks นะที่ลงให้อ่าน
,,,
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014