หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ มารกามเทพ

มารกามเทพ ตอนที่ 15

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
14 พฤษภาคม 2556 17:07 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
มารกามเทพ ตอนที่ 15
        มารกามเทพ ตอนที่ 15
       
       ส่วนเหตุการณ์ที่โรงพยาบาล เจ้าหน้าที่ดูแลจนพลอยค่อยๆ ดีขึ้น รู้สึกตัวขึ้นมา เพชรที่อยู่เฝ้าข้างๆเตียง ปราดเข้าไปหาทันที
       
       “พี่พลอย”
       พลอยค่อยๆ ได้สติ สิ่งแรกที่ทำคือกวาดตามองหาเพชร ท่าทางเลิ่กลั่ก
       “เพชร..เพชร”
       เพชรคว้ามือเอาไว้ “ผมอยู่นี่ครับพี่พลอย”
       “เพชร” พลอยผวาตัวมากอดเพชรแน่นร้องไห้เหมือนกลัวน้องหาย “เพชรอย่าหนีพี่ไปหาน้ำหนึ่งนะพี่ไม่เหลือใครแล้ว พี่ไม่มีใครแล้ว”
       “มีสิครับพี่พลอย...เรายังมีแม่ เรายังมีกันทั้งสามคน”
       “แต่เพชรกำลังจะหนีพี่ หนีแม่ไปหาน้ำหนึ่ง พี่ไม่ยอมนะเพชร พี่ไม่ยอม” พลอยกอดแน่น
       ขึ้นอีก ร้องไห้โฮๆ “พี่ทำใจไม่ได้จริงๆ ที่เพชรจะรักผู้หญิงคนอื่นมากกว่าพี่ โดยเฉพาะผู้หญิงคนนั้นคือน้ำหนึ่ง พี่ไม่ยอม” พลอยกรี๊ดๆๆ
       เพชรพยายามปลอบโยน “แต่ผมกับท่านเกรียงศักดิ์คุยกันแล้วนี่ครับพี่พลอย เราจะยุติเรื่องที่ผ่านมา เริ่มต้นใหม่”
       “เพชรคิดว่าเรื่องมันจะจบง่ายๆ ขนาดนั้นเหรอ เพชรคิดว่าคนพวกนั้นจะยอมให้เพชรแต่งงานกับน้องของศัตรูเหรอ ไม่มีทาง”
       “มีสิครับ เพราะคนพวกนั้น ไม่ได้เห็นพี่พลอยเป็นศัตรู”
       พลอยอึ้ง “เพชร”
       “ไม่มีใครเห็นพี่พลอยเป็นศัตรูทั้งนั้น ทั้งท่านเกรียงศักดิ์ คุณหญิง น้ำหนึ่ง มีแต่พี่พลอยคนเดียวที่เห็นคนอื่นเป็นศัตรู
       “เพชร” พลอยโกรธจัดตบผลัวะ
       “พี่พลอย” เพชรมองมาอย่างตกใจ และคาดไม่ถึง
       พลอยสะอื้นไห้ด้วยความเสียใจ “ได้....ถ้าพี่เป็นศัตรู พี่เป็นนางมารร้ายสำหรับทุกคน...พี่ไปก็ได้เพชร พี่ไปก็ได้”
       พลอยกระชากสายน้ำเกลือออก ผุนผลันออกไป
       “พี่พลอย..พี่พลอย” เพชรรีบตามพลอยออกไปด้วยความเป็นห่วง มือกุมแผลตัวเองเอาไว้ตลอดเวลา
       
       พลอยร้องไห้ด้วยความเสียใจวิ่งหนีออกมาตามทางเดินในโรงพยาบาล เพชรตามไป
       “พี่พลอย อย่าไป พี่พลอย”
       เพชรวิ่งตามพลอย จังหวะนี้น้ำหนึ่งที่ตั้งใจมาหาเพชรเดินมาอีกทาง สองคนชนกัน
       “ว้าย” น้ำหนึ่งล้มลง
       พลอยได้ยินเสียงคนร้อง ชะงัก หันกลับไปมอง จึงเห็นเพชรประคองน้ำหนึ่งขึ้นมา
       เพชรมองอย่างตกใจ คาดไม่ถึง ทั้งดีใจ และห่วง “น้ำหนึ่ง”
       “พี่เพชร”
       สองคนมองตากัน แววตามีแต่ความรัก ห่วงหา อาวรณ์ และอาทร พลอยมองภาพนั้นอย่างเจ็บปวดรวดร้าว รู้สึกถึงความสูญเสีย ขณะที่สายตาของน้ำหนึ่งเหลือบมองเห็นเลือดที่ซึมผ่านแผลออกมา
       “พี่เพชร” น้ำหนี่งเอามือแตะจับทันทีด้วยความเป็นห่วง
       เพชรเจ็บร้อง “โอ๊ย”
       “พี่เพชรยังไม่หาย ไปหาหมอเร็วค่ะ”
       เพชรจับมือน้ำหนึ่งที่แตะท้องตัวเองไว้ “พี่ไม่เป็นไร...แค่น้ำหนึ่งมา พี่ก็ดีใจแล้ว”
       “ไม่ใช่เวลาหวาน ไปหาหมอเร็วค่ะ” น้ำหนึ่งประคองเพชรขึ้นมา ทั้งที่ตัวเล็กนิดเดียว
       เพชรมองมาอย่างซาบซึ้ง เพชรกอดน้ำหนึ่งปล่อยให้พาตัวเองเดินไปลืมพลอยเสียสนิท
       พลอยน้ำตาไหลพราก มองภาพตรงหน้า เพชรไม่เหลือใจให้เธอเลยจริงๆ
       
       พลอยเดินเซซังหมดแรงเข้ามาภายในบ้านเชิงเขา รอบกายเงียบสงัดและมืดสนิท บรรยากาศช่างดูวังเวง พลอยสะอื้นในอก
       “แม่..พลอยไม่เหลือใครแล้ว พลอยไม่เหลือใครจริงๆ”
       พลอยนั่งทรุดอยู่หน้าประตู ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาอย่างหมดแรง ท่ามกลางความมืดและเงียบนั้น พลอยได้ยินเสียงใบไม้กรอบแกรบๆ พลอยหยุดฟัง รู้สึกถึงรอยย่ำของคนที่อยู่ไม่ไกล
       พลอยหันขวับไปมอง ตามเสียงทันที
       
       ด้านพจนีย์เดินเข้ามาในสวนด้วยความสงสัย กวาดตามองบริเวณที่เคยเจอรองเท้าของรจนา
       แต่ไม่เห็นอะไรเพิ่ม “ทำไมไม่เห็นอะไร”
       เสียงเย็นๆ ของพลอยดังเข้ามา “สงสัยอะไร ทำไม ไม่ไปหาตำรวจ”
       พจนีย์สะดุ้งเฮือกหันกลับมามองตกใจ “พี่พลอย”
       “ตามหานี่ใช่มั้ย ฉันเก็บไว้ล่อแกเอง” พลอยชูรองเท้าอีกข้างของรจนาขึ้นโชว์
       พจนีย์ตาโตเหลือกลานตกใจมาก พลอยยิ้มเยาะ ก่อนหัวเราะน้อยๆ
       “หรือไอ้นี่” หยิบมือถือรจนาขึ้นมาอีก
       “มือถือรจนา...ที่มีความลับซ่อนอยู่ อยากดูมั้ยล่ะ”
       พลอยเปิดคลิปในมือถือ ก่อนยื่นไปตรงหน้าพจนีย์ เห็นเป็นภาพพลอยกับเกรียงศักดิ์ที่รจนาถ่ายไว้ พจนีย์ตาโตตกใจ พลอยยิ้มไม่สะทกสะท้าน
       “ใช่...มันมีความลับ และยังมีความลับมากกว่านี้อีก”
       มือของพลอยเปิดคลิปตัวใหม่ให้พจนีย์ดู เป็นภาพพลอยรจนา
       พจนีย์ตะลึง “รจ”
       “รจนามันแส่หาเรื่องเอง...แก..ก็เหมือนกัน”
       พจนีย์แทบคลั่ง “แกทำอะไรรจ แกทำอะไรรจ” ปราดเข้ามา จะขย้ำ)
       พลอยรอจังหวะอยู่แล้วตบผลัวะอย่างแรง จนพจนีย์ล้มลงไป พลอยตามไปขย้ำซ้ำอีกกระชากผมพจนีย์ขึ้นมา
       “อยากรู้ใช่มั้ย ว่าฉันทำอะไร นังรจ มานี่ แกมานี่”
       
       พลอยกระชากร่างของพจนีย์ ไม่ได้ต่างจากตอนกระชากรจนา พาเข้าครัวไป

มารกามเทพ ตอนที่ 15
        พลอยผลักพจนีย์เข้าไปในห้องครัว ร่างของพจนีย์เซถลาลงกับพื้น พจนีย์เลิ่กลั่ก พลอยเหยียดยิ้มขณะถาม
       
       “แกอยากรู้ไม่ใช่เหรอ ว่าน้องแกอยู่ไหน”
       พจนีย์งง ถามเสียงสั่น ใจคอไม่ดี “อยู่ไหน”
       “ก็อยู่ข้างๆ แกไง...มันนั่งอยู่ข้างๆ แกนั่นแหละ”
       พจนีย์ใจหล่นไปที่ตาตุ่ม ขณะกวาดตามองไปที่ผนังที่ตัวเองนั่งแนบชิดติดอยู่ เห็นรอยฉาบที่กำแพงดูแปลกตา และใหม่กว่า บริเวณข้างๆ กัน พลอยหัวเราะกระแทกเสียงใส่
       “นังรจนามันอยู่ข้างแกนั่นแหละ”
       “รจ!” พจนีย์ตกใจแทบสิ้นสติ เอามือแตะผนัง “รจ....รจ...” พร้อมกับปราดเข้าไปหาพลอบ “แกทำอะไรน้องฉัน”
       พลอยผลักอกคืน “ก็เหมือนกับที่ฉันจะทำกับแกนั่นแหละ”
       ขาดคำพลอยคว้าสากอาวุธคู่กายขึ้นมา พจนีย์มองตะลึง
       “แต่ของรจนาเป็นจอบ ไม่ใช่สาก”
       พจนีย์ถอยหลังกรูด “อย่านะ..อย่า”
       พลอยถือสากหัวเราะเดินเข้ามา “แกสองคนก็ยังรนหาที่เอง ฉันก็อยู่ของฉันเฉยๆ หนำซ้ำยังคอยช่วยเหลือเกื้อกูลพวกแกทุกอย่าง คนเนรคุณ”
       “ฉันเนรคุณที่ไหน ฉันก็แต่งงานกับพี่เพชรให้แล้วไง” พจนีย์ย้อน
       พลอยเยาะหยัน “แต่งงานกับเพชรให้ โฮะ! นี่ฉันต้องขอบใจแกใช่มั้ย? ทั้งๆ ที่ความจริงแกกระสันอยากเป็นของเพชรจนตัวสั่น”
       พจนีย์ด่ากลับ “แกสิ...กระสัน...อยากเป็นเมียท่านเกรียงศักดิ์จนตัวสั่น แต่เอาเข้าจริง แกก็เป็นได้แค่เมียน้อย เมียเก็บ นางบำเรอที่เค้าไม่เอา”
       “นังพจนีย์” พลอยแค้นจัด กำด้ามสากเหวี่ยงลงใส่
       พจนีย์หลบ แต่ยังปากดีเพราะทนไม่ไหว “ฉันนี่แหละเป็นคนเห็นความลับของแก และ
       ฉันไม่หยุดแค่นี้หรอก ฉันจะแฉ แฉแกทุกอย่าง นังพลอยบ้า นังวิปริต”
       “แกคงมีปากพูดได้หรอก นังพจนีย์”
       พลอยคำรามแล้วเหวี่ยงสากลงมาอีก คราวนี้พจนีย์ที่ระวังตัวอยู่แล้ว กลิ้งตัวหลบ พลอยเสียหลัก
       พจนีย์คว้าของใกล้มือฟาดที่ตัวพลอยอย่างแรง ชนิดที่เรียกว่ากระหน่ำ ตีๆๆ
       “นังบ้า! นังพลอยบ้า! วันนี้แหละทุกคนจะได้รู้ความเลวของแก นังฆาตกรโรคจิต”
       พจนีย์จะฟาดลงมาอีก แต่พลอยใช้ขาถีบพจนีย์ทั้งที่ขานั้นไม่มีแรงเท่าไหร่ พจนีย์เซนิดๆ
       พจนีย์หัวเราะเยาะ “คิดเหรอว่า นังเป๋อย่างแกจะทำอะไรคนดีๆ อย่างฉันได้”
       พจนีย์กระชากขาพลอยดึงลากไป
       “ฉันจะทำอย่างที่แกทำกับน้องฉันอย่างสาสม นังพลอย”
       พลอยหลังครูดพื้นเจ็บ ร้องลั่น “ปล่อย..ปล่อยฉัน”
       “ร้องเลย แกจะได้รู้รสชาติความทรมานที่แกชอบทำกับคนอื่น”
       พจนีย์กระชากร่างพลอยอย่างแรง โดยไม่ทันได้มองด้านหลัง และหลังของพจนีย์จึงกระแทกเข้ากับขอบประตูจนเสียหลักเซล้มลง พจนีย์ร้องลั่น พลอยลุกขึ้นมาหัวเราะร่า
       “แกเหมือนกับน้องแกไม่มีผิด โง่ อวดฉลาด” พลอยคว้าสากใกล้มือขึ้นมา
       พจนีย์ตกใจจนตาเหลือก ถอยหลังกรูด “แกมันบ้า แกมันบ้า”
       “งั้นแกก็รู้สินะ..ว่า คนบ้า ทำได้ทุกอย่าง”
       พลอยเงื้อสากขึ้นมือสุดแขน พจนีย์กรี๊ดลั่น ร่างร่วงผล็อยลงไปคาพื้น
       
       พลอยลากพจนีย์ที่ร้องครวญครางอย่างเจ็บปวดมาตามทางบนไหล่เขาที่อยู่ทางหลังบ้าน
       พจนีย์เลือดท่วมหัว พูดได้เพียงแผ่วๆ จะหมดแรง “พี่พลอย ปล่อย..พจน์ไหว้ล่ะ พจน์ไหว้” พจนีย์ไหว้ขอชีวิต
       “ได้...ฉันจะปล่อยเธอ”
       พจนีย์ยกมือไหว้อีก “ขอบคุณ...พี่พลอย...ขอบคุณ”
       “ขอบคุณทำไม ในเมื่อ ฉันจะปล่อยให้แกไปตาย”
       พจนีย์กลัวจับขั้วหัวใจ ถึงจะรู้อยู่แล้ว แต่ก็กลัวตาย “หา” พจนีย์หน้าซีดปากสั่น
       พลอยหัวเราะ “แกบอกเองไม่ใช่เหรอ ว่านังเป๋โรคจิตอย่างฉัน ทำอะไรแกไม่ได้ฉันจะใช้ขาเป๋ๆ นี่แหละ ส่งแกไปตาย”
       พลอยยกเท้าขึ้น พจนีย์มองเท้าพลอย ก่อนจะหันกลับไปมองยังพื้นด้านข้าง เห็นเป็นทางลาดชันลงสู่หุบเหว พจนีย์ร้องลั่น
       “อย่าพี่พลอย อย่า!”
       เท้าของพลอยยันร่างของพจนีย์สุดแรง พจนีย์ร้องกรี๊ดสุดเสียงขณะที่ร่างไถลลงหุบเหวด้านล่าง พลอยหัวเราะดังกึกก้องไปทั่วบริเวณอย่างสะใจ
       ร่างของพจนีย์กระแทกเข้ากับต้นไม้อย่างแรง พจนีย์ร้องสุดเสียงออกมาอีกที ก่อนจะเงียบไป พลอยตะโกนก้อง ด้วยน้ำเสียงเจ็บปวดและขมขื่น
       “แกรู้ยัง ขาเป๋ของฉัน ทำได้ทุกอย่าง” พลอยสะบัดหน้าหัันมานัยน์ตาวาวโรจน์ พร้อมกับคำรามออกมา
       
       “คนต่อไปคือแก นังน้ำหนึ่ง”
       
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
มารกามเทพ ตอนที่ 17 จบบริบูรณ์
มารกามเทพ ตอนที่ 16
มารกามเทพ ตอนที่ 15
มารกามเทพ ตอนที่ 14
มารกามเทพ ตอนที่ 13
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 11 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 6 คน
55 %
ไม่เห็นด้วย 5 คน
45 %
ความคิดเห็นที่ 10 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไหนอ่ะ ตอนที่ 16
kawaii_aom18@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
พรุ่งนี้ขอให้ตรงเวลาด้วยนะคะ เขียนไว้ 9 โมงก็ต้องลง 9 โมง ขอบคุณค่ะ
-----
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไหนบอกจะมา 9 โมงไงค่ะ ตอนนี้จะ 19.00. แล้ว เลทจะจะ 10 ชม.แล้วนะคะ :(
รอมานานมาก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอมาตั้งแต่เก้าโมง นี่ทุ่มนึงละ จะให้รอถึงชาติหน้าเลยมั้ย
ploy
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
11:30 น.แล้วยังไม่ลงอีกเลย 9 โมงตั้งนานาแล้วนี่ คนรอก็รอต่อไป เฮ้อ!!!!
Wivi_co@ hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เลทชม ครึ่งแล้วค่ะ
ดาว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไม่ตรงเวลาเลยค่ะ นั่งรออ่านนานมากเลยค่ะ รีบลงไวๆนะค่ะ
ดาว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไม่ได้มาอ่านหลายวันแล้ว ไปอ่านคุณชายภัทรติดงอมแงม จนจบไปแล้ว. เลยนึกได้กลับมาอ่านต่อ
งั้นๆ ไม่มีไรทำ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014