หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สุภาพบุรุษจุฑาเทพ : คุณชายพุฒิภัทร

สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 8

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
9 พฤษภาคม 2556 16:22 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 8
        สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 8 (ต่อ)
       
       ต้นไม้บริเวณถนนราชดำเนินยามค่ำคืนประดับไฟสีแดง เหลือง เขียว และน้ำเงิน แลดูสวยงามกรองแก้วและพุฒิภัทรนั่งอยู่ที่โต๊ะพับกลมๆ ที่มีเก้าอี้พับกลมๆ ล้อมรอบใกล้ๆ รถเข็นขายไอศกรีม คนขายยกไอศกรีม 2 ถ้วย มาวางให้
       
       “สำหรับวันสำคัญวันนี้..วันจดทะเบียนสมรสของเรา..ฉันขอเลี้ยงฉลองด้วยไอศกรีมเจ้าอร่อยร้านนี้..แต่มันอาจจะไม่โก้เก๋พอนะ” พุฒิภัทรว่า
       “สมรสหลอกๆ ได้รับประทานไอศกรีมก็หรูหรามากแล้วค่ะ” กรองแก้วบอก
       พุฒิภัทรหน้าตึง “สมรสหลอกๆ หรือ..เราทำถูกต้องตามกฎหมายนะ”
       “แต่เพื่อหลอกชาวบ้านนี่คะ” กรองแก้วยิ้มเอาใจ “ทำไมคุณชายต้องทำหน้าบึ้งด้วย คุณชายต้องยิ้มนะคะ แก้วเคยได้ยินมาว่าไอศกรีม เป็นอาหารที่ทำให้คนเรามีความสุข ไม่เคยมีคนทะเลาะกันเวลารับประทานไอศครีม แล้วก็ไม่มีนักเลงมาตีกันในร้านไอศกรีมด้วย”
       พุฒิภัทรมองหน้ากรองแก้วแล้วทำสายตาอ่อนโยน “ได้ ชั้นจะยิ้ม”
       พุฒิภัทรตักไอศกรีมกินพลางยิ้มไปด้วย กรองแก้วก็ตักกินแล้วยิ้มบ้าง ทั้งสองยิ้มกันไปกันมา แล้วต่างคนก็หัวเราะออกมาโดยที่ปิดปาก
       พุฒิภัทรมองกรองแก้วด้วยแววตาแปลกๆ แล้วอยู่ๆ เขาก็ถอดสร้อยที่คอตัวเองออกมา กรองแก้วเห็นแบบนั้นก็ทำหน้าสงสัย พุฒิภัทรสบตากรองแก้วสร้อยที่เขาถอดออกมาเป็นทองที่มีจี้หยกกลม สลักลายมังกรล้อมหีบทองตรงกลาง
       พุฒิภัทรยื่นสร้อยมาตรงหน้า “รับสร้อยเส้นนี้ไว้ด้วย..ถือเสียว่าเป็นของหมั้นของชั้น”
       กรองแก้วถอย “อะไรนะคะ”
       “ชั้นยังไม่มีเวลาไปหาซื้อแหวนให้แก้ว มีแต่สร้อยเส้นนี้ ที่มีค่ามากที่สุดของชั้น นี่เป็นตราหยกล้อมรอบหีบทองคำ หม่อมแม่ชั้น ท่านชื่อหม่อมหยก ท่านได้สั่งช่างจากเซี่ยงไฮ้ทำสร้อยนี้ขึ้นเมื่อชั้นมีอายุครบเดือน ชายเล็กก็มีเหมือนกันแบบนี้อีกอัน”
       “อ้าว แล้วของมีค่าแบบนี้..คุณชายเอามาให้แก้วทำไมล่ะคะ”
       พุฒิภัทร อึ้ง เขาทำท่าจริงจังขึ้นมาแล้วจับมือแก้วก่อนจะเอาสร้อยวางลงบนมือของเธอ “เพราะชั้นไม่มีอะไรที่จะแสดงให้ทุกคนเห็น..ว่าเราได้หมั้นหมายและแต่งงานกันแล้ว นอกจากของชั้นนี้ แก้วต้องสวมไว้ คนอื่นเข้าจะได้ไม่คิดว่าเราจดทะเบียนกันหลอกๆ”
       กรองแก้วส่งคืน “คุณชายแน่ใจหรือคะ ว่ามันสมควร”
       พุฒิภัทร ถือสร้อยแล้วลุกขึ้นด้วยสีหน้าบังคับ “เพราะฉันเห็นสมควรแล้วน่ะสิ ถึงอยากเธอใส่ ถือเสียว่ามันคือตัวแทนของชั้น ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน ขอให้คิดไว้เสมอ ว่ามีชั้นอยู่ดูแลเธอตลอดเวลา..มา ชั้นจะสวมให้ อย่าปฏิเสธความหวังดีของชั้น..ขอร้องล่ะ” พุฒิภัทรจัดการสวมสร้อยให้กรองแก้ว
       กรองแก้วอึ้งๆ แล้วก็นั่งนิ่งให้พุฒิภัทรเอามือจับรวบผมไปไว้ด้านนึง พุฒิภัทรสวมสร้อยให้กรองแก้ว เขามองดูต้นคอ ไรผมของเธอแล้วเกิดความรู้สึกอยากสัมผัสแต่ก็ต้องหักห้ามใจ
       “เสร็จแล้ว” พุฒิภัทรกลับมานั่งตรงข้ามตามเดิม “ไหนดูสิ”
       กรองแก้วจับล็อกเก็ตของสร้อยมาตรงหน้าแล้วยืดตัวขึ้นเพื่อให้ดูถนัด
       “งั้น..ถ้าเราหย่ากันเมื่อไหร่..แก้วจะคืนให้นะคะ”
       พุฒิภัทรมองหน้ากรองแก้วด้วยแววตาตัดพ้อแต่ไม่พูดอะไร กรองแก้วมองแววตานั้นอย่างงงๆ แต่ไม่กล้าคิดเข้าข้างตัวเองมากไป เธอก้มหน้าลงกินไอศรีมต่อ
       
       พุฒิภัทรจอดรถหน้าวัง กรองแก้วมองแล้วก็อึ้ง
       “ที่นี่..ที่ไหนคะ”
       “วังจุฑาเทพ..เธอ..จะต้องพบกับ..คนที่ต่อต้านเธอที่สุด แต่เป็นคนที่จะคุ้มครองเธอได้ดีที่สุด”
       “คุณชายหมายถึง...”
       ทั้งสองมองหน้ากัน กรองแก้วช็อค
       
       พุฒิภัทรพยักหน้าสำทับเพื่อตอกย้ำอย่างแน่วแน่

สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 8
        หม่อมเอียดมองอย่างช็อคๆ ย่าอ่อนที่นั่งอยู่ข้างๆ ยกมือขึ้นทาบอก สมศรีที่แอบดูอยู่ทั้งทึ่งทั้งสนใจ
       
       กรองแก้วกับพุฒิภัทรนั่งอยู่ที่พื้น ทั้งสองกราบย่าทั้งสองคนคนละทีแล้วเงยขึ้นมองที่ย่าทั้งสอง
       หม่อมเอียดมองกรองแก้วทั่วตัว “นี่หรือ..คือ..นางสาวสยาม..ทำไม แต่งเนื้อแต่งตัว..แบบนี้”
       “กรองแก้ว..บุญมี..นางสาวศรีสยาม ที่คุณย่าอ่อนไปพบที่หัวหิน ที่ต้องอยู่ในสภาพแบบนี้..เพราะเขากำลังหลบหนีภัยจากผู้ใหญ่..คนที่หม่อมย่าและคุณย่าทราบดีว่าใครนั่นแหละครับ” พุฒิภัทรบอก
       “แล้วหลานพาหล่อนมาที่นี่เพื่อ” ย่าอ่อนถาม
       “เพื่อ..มาพึ่งบารมีของหม่อมย่า..ที่จะคุ้มภัยแก้วได้จริงไงครับ”
       หม่อมเอียดตกใจ “อะไรนะ”
       “เรื่องที่อาจจะเคยมีคนเอามาเรียนให้หม่อมย่าทราบ..ว่าแก้วไม่ใช่คนดี เป็นอนุ หรือมาประกวดเพื่อเรียกราคาค่าตัวแพงๆ กับพวกเสี่ย หรือผู้มีอิทธิพลนั้น มันไม่เป็นความจริงน่ะสิครับ แก้วต้องหนีหัวซุกหัวซุนจากการฉุด การลักพาตัว การใช้เล่ห์เหลี่ยมและวิธีสกปรกหลายอย่าง ด้วยตัวคนเดียว หัวเดียวกระเทียมลีบจริงๆ”
       “แล้วทำไมจะต้องหนี ในเมื่อหล่อนฐานะยากจน ไร้การศึกษา ไม่มีชาติตระกูล มีโอกาสที่จะมีคนเอาไปชุบเลี้ยงให้สุขสบาย หล่อนก็น่าจะดีใจสิ” ย่าอ่อนบอก
       กรองแก้วสุดทน “ดิฉันจะดีใจได้อย่างไรเจ้าคะ ดิฉันเป็นคน มีศักดิ์ศรี มีความสามารถ มีความนับถือตัวเอง แม้จะไม่มีอะไรเลย อย่างที่ท่านว่า..แต่ดิฉันก็ขอขายแรงกาย แรงสมอง..แต่ไม่ขายตัวกินค่ะ”
       หม่อมเอียดกระแอม “พูดได้ดีมาก..แต่ถ้าเธอเป็นคนดี รักนวลสงวนตัวจริง ทำไมเธอถึงกล้า..ก๋ากั่น ตามหลานชายของฉันไปค้างอ้างแรมตามที่นั่นที่นี่ล่ะ”
       “คือ..” กรองแก้วอึกอัก
       พุฒิภัทร รีบพูดตัด “คุณย่าอ่อนครับ หม่อมย่าครับ..ในพระมหานครที่กว้างใหญ่ แต่ผู้หญิงคนนี้กลับหาใครคุ้มครองไม่ได้เลย ทุกคนต่างกลัวท่านพินิจกันหมด มีแต่ชายคนเดียว..ที่กล้าช่วยเธอ แล้วจะให้แก้วทำยังไงครับ”
       “อ๋อ เพราะหล่อนไม่มีที่ไป ก็เลยจำยอมจำใจให้หลานพาเข้าวังว่างั้น” ย่าอ่อนสรุป
       “ถ้าให้พักที่หัวหินก็ไม่ดี พามาที่นี่ก็ไม่ได้ แล้วจะให้ผมทำยังไงล่ะครับ คุณย่าอ่อน ให้พาไปหาบ้านหลังเล็กๆในที่ลับให้อยู่ หรือพาไปเปิดห้องที่โฮเต็ล..ถึงจะสมควรหรือครับ”
       “ชายภัทร..หลาน..อะไรทำให้หลานกลายเป็นเด็กหัวแข็ง ทำอะไรออกนอกลู่นอกทางแบบนี้ หา”
       “ชายยังอยู่ในลู่ในทาง..ในกรอบประเพณีเสมอ ที่ชายพาแก้วมาในวันนี้ ก็เพื่อมาฝากเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ให้หม่อมย่าอบรมสั่งสอน ในฐานะผู้หนีร้อนมาพึ่งเย็น ก็เท่านั้น ชายไม่ได้พาเขาไปอยู่ที่ตึกของชายซักหน่อย และเขาก็จะได้อยู่ในสายตาของหม่อมย่าตลอดเวลา หม่อมย่าจะได้เห็นเองไงครับ ว่าเขาเป็นคนยังไง แล้วถ้าเขาทำอะไรไม่ถูกใจ หม่อมย่าก็ดุว่าได้ตามใจชอบ โดยแก้วเขาก็จะยินดีน้อมรับ..และพร้อมรับใช้หม่อมย่าทุกอย่าง แบบนี้ ไม่ดีหรอกหรือครับ”
       สองย่าอึ้งแล้วมองหน้ากันเพราะพูดไม่ออก กรองแก้วสบตาพุฒิภัทรด้วยความกังวล พุฒิภัทรกำกับด้วยสายตาว่าให้เฉยๆ ไว้แล้วจะดีเอง
       
       รัชชานนท์กับรณพีร์ยืนขึ้นปรบมือกราวราวกับต้อนรับนักแสดงที่ยิ่งใหญ่เมื่อพุฒิภัทรเดินเข้าห้องมา
       “อะไรกันๆ”
       ทั้งสองหนุ่มเลิกปรบมือแล้วเดินเข้ามายื่นมือมาให้พุฒิภัทรจับแบบฝรั่ง พุฒิภัทรหัวเราะแล้วเดินเข้ามาจับมือกับทั้งคู่
       “เยี่ยมมาก พี่ชายเรา แมนจริงๆ” รัชชานนท์กล่าวชม
       “ในที่สุด พี่ชายภัทรก็ประกาศอิสรภาพสำเร็จ” รณพีร์แซว
       “เพราะความรักใช่ไหม ที่เปลี่ยนคนเย็นชาไร้ใจคนนึง ให้กลายเป็นคนที่กล้าทุ่มเทเพื่อหญิงสาวคนรักขนาดนี้”
       “ชั้นทำเพื่อความถูกต้อง และคุณธรรมต่างหาก” พุฒิภัทรบอก
       “โอ๊ย..พี่ชายภัทร จนป่านนี้แล้ว ไม่ต้องมาปากแข็งแล้ว เก๊กอยู่ได้” รณพีร์ว่า
       “นั่นสิ พวกเราอุตส่าห์ร่วมหัวจมท้ายกะชายภัทรนะ ถ้าพวกเราไม่คิดว่าทำเพื่อความรักของพี่แล้ว เราคงไม่ยอมเสี่ยงขนาดนั้นหรอก”
       “ตกลงๆ..พี่ต้องขอบใจมากจริงๆ ที่น้องๆช่วยพี่อย่างเต็มที่”
       “แล้วแบบนี้ แปลว่าพวกเราจะแสดงความยินดีได้หรือยัง” รณพีร์ถาม
       “ยินดีอะไร”
       “ยินดี..ที่พี่มีพี่สะใภ้ให้พวกเราแล้วน่ะสิ”
       “ช่าย..อยู่หัวหินกันมาตั้ง2-3คืน..ป่านนี้..คง”
       พุฒิภัทร ตอบทันที “ยัง”
       “ยังอะไร”
       “ก็ยังนั่นแหละ..พูดได้แค่นี้..แล้วก็หยุดคิดอะไรกันบ้าๆได้แล้ว เป็นสุภาพบุรุษกันหน่อย” พุฒิภัทรดุ
       ทั้งสองสะดุ้งแล้วก็รีบปิดปากตัวเอง
       
       เรื่องวันนี้กลายเป็นประเด็นร้อนในครัว แจ๋วกระซิบกระซาบ
       “แบบนี้..มันก็แปลว่า..คุณชายภัทรคิดจะให้หม่อมท่านยอมรับยัยนางสาวศรีสยามเป็นสะใภ้คนต่อไป ของวังจุฑาเทพแล้วล่ะสิ”
       “จะยอมรับได้ยังไง แล้วแบบนี้ จะเอาคุณมารตีไปไว้ตรงไหน” สมศรีว่า
       “ก็เอาไว้ที่เดิม ที่วังเทวพรหมของเธอ” ถนอมบอก
       “แล้วหม่อมท่านจะยอมรับเหรอ ท่านออกจะมีกฏเกณฑ์ระบบระเบียบขนบธรรมเนียมที่เข้มงวด” สมบุญกังวล
       “แล้วพวกเราล่ะ ควรจะทำยังไง ควรยินดีต้อนรับ หรือว่าควรจะต่อต้านดี” แจ๋วถาม
       “แต่ผู้หญิงบ้านนอก ไม่มีชาติตระกูล ถึงจะได้ตำแหน่งนางงาม ก็ไม่คู่ควรกับคุณชายของเราสักนิด คุณมารตีเธอยังเป็นหม่อมหลวง เป็นเป็นคู่หมายกันมา..คุณชายก็ควรจะทำในสิ่งที่ถูกต้อง มากกว่าสิ่งที่ถูกใจ ไม่ใช่เหรอ”
       
       สมศรีสรุป ทำเอาทุกคนอึ้งไปทั้งแถบ

สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 8
        ข้าวของของกรองแก้วในถุงกระดาษถูกนำมาวางรวมๆ กันที่โต๊ะ ย่าอ่อนเดินมามองแล้วทำหน้าดูถูก กรองแก้วยืนสงบอยู่ตรงนั้น
       
       “อะไรกันเนี่ย..นี่เหรอ นางสาวศรีสยาม ใช้ถุงกระดาษพวกนี้ใส่เสื้อผ้า..แล้วข้าวของทั้งหมดของเธอ มีแค่นี้น่ะเหรอ” ย่าอ่อนถาม
       “ยังมีบางส่วนอยู่ที่บ้านคุณเกษราค่ะ” กรองแก้วตอบ
       “อะไรนะ บ้านเกษรา”
       “ค่ะ ก่อนหน้านี้..คุณชาย..พาแก้วไปฝากไว้ให้ช่วยคุณเกษราทำขนมขาย แต่พอดี..แก้วโดนคนร้ายพาตัวไปจากงานเต้นรำ..คุณชายไปช่วยแก้วไว้ได้..ก็เลย”
       “พอๆๆ ขี้เกียจจะฟังนิยายเรื่องเศร้าเคล้าน้ำตาของพวกเธอ โอ๊ย..ชายภัทรนะชายภัทร ทำอะไรพิลึกกึกกือ แสดงว่าเรื่องของเขากับเธอ..พวกเทวพรหมก็รู้กันหมดแล้วล่ะสิ นี่เขาคิดอะไรของเค้า เขาต้องการจะทำลายสัญญาของพวกจุฑาเทพ กับพวกเทวพรหม แล้วใช้เธอมาเป็นเครื่องมือน่ะเหรอ”
       กรองแก้วงง “เครื่องมือ..?”
       “ใช่สิ..เด็กผู้ชายพวกนี้ ทุกคนเลย ไม่เต็มใจจะแต่งงานกับพวกหม่อมหลวงสาวๆ จากวังเทวพรหมที่ผู้ใหญ่เขาหมายมั่นปั้นมือให้ได้แต่งงานกัน พวกพี่ๆเขาก็พากันหนีไปได้ภรรยากันหมดแล้ว ตอนนี้คิวมาตกที่ชายภัทร แล้วทั้งๆที่ชายภัทรกะมารตีก็รักกันนะ แต่ไม่อยากทำตัวเชื่องๆตามผู้ใหญ่ อยากทำตัวกบฏ ก็เลยไปหาใครก็ได้ มาอ้าง.. พอดี เธอซมซานเข้ามาได้จังหวะ เขาก็เลยใช้เธอมาบังหน้า..เธออย่านึกเข้าข้างตัวเองไปหน่อยเลย ว่าคุณชายผู้สูงส่ง จะไปรักผู้หญิงอย่างเธอลงคอจริงๆน่ะ ชายภัทรเขาเป็นคนถือตัวจะตายไป”
       กรองแก้วอึ้ง
       สมศรีกับแจ๋วเดินเข้ามาแล้วพากันย่อตัวลงคุกเข่า
       “คุณอ่อน..ให้หา หรือคะ” สมศรีถาม
       “อ้อ สมศรี แจ๋ว..ไปหาห้องให้แม่นางสาวศรีสยามเขาอยู่หน่อย เอาให้สมเกียรติเลยนะ” ย่าอ่อนสั่ง
       “อ๋อ มีห้องว่างอยู่ที่เรือนคนใช้..ห้องเก่าของป้าจาด..คนรีดผ้าไงคะ” สมศรีบอก
       “ดี..เอาห้องนังจาดนั่นแหละ” ย่าอ่อนเห็นด้วย
       “แต่..เขาว่า..ป้าจาดแกชอบมาดึงคนลงจากเตียงตอนดึกๆนะคะ บางที ก็มาเป็นกลิ่นธูปบ้าง..อะไรบ้าง”
       กรองแก้วตกใจ “หา..หมายความว่า”
       หม่อมเอียดเดินมา
       “ว่ายังไง..แม่อ่อน จัดการที่ทางห้องหับของแก้วเสร็จหรือยัง ดึกแล้วนะ”
       “เรียบร้อยค่ะ มาสิ เธอ..ถือของตามชั้นลงจากตึกซะที” สมศรีบอก
       “อะไรนะ..สมศรี ทำไมพูดกับแก้วเขาอย่างนั้น แก้วเขาเป็นแขกของฉัน เป็นคนของคุณชายพุฒิภัทร พวกแกต้องให้เกียรติเขาตามสมควรสิ เขาเป็นถึงนางสาวศรีสยามนะ แล้วนี่จะลงไปจากตึกทำไม แม่อ่อน จะให้แก้วไปนอนไหน” หม่อมเอียดถาม
       “ก็ ห้องที่เรือนคนใช้” ย่าอ่อนตอบ
       “ว้าย..ล้อกันเล่นหรือเปล่า จะให้แก้วนอนเรือนคนใช้ได้ยังไง ให้เขานอนห้องเหลือง ห้องรับรองแขกห้องเล็ก ข้างๆห้องของเธอนั่นแหละ แม่อ่อน”
       “คุณพี่..”
       “แขกของชายภัทร ก็คือแขกของฉัน เขาฝากฉันแล้ว และฉันก็รับปากแล้ว แม่แก้ว หล่อนไม่ต้องกลัว ถ้าฉันรับปากให้เธออยู่ด้วย ฉันก็ต้องคุ้มครองเธอให้สมกับที่ชายภัทรไว้วางใจ” หม่อมเอียดหันมาทางคนใช้ “แจ๋วแน่ะ ดูแลรับใช้คุณแก้วด้วย เขาเป็นนางงามคนสวยของประเทศ รับใช้เขาดีๆ เผื่อเขาจะพาแกไปออกงานออกการในภายหน้า แกจะได้พลอยเป็นคนดังไปด้วยไง ดีไหม”
       กรองแก้วทำหน้าดีใจและศรัทธาในตัวหม่อมเอียดขึ้นมา
       หม่อมเอียดเดินมาดูถุงข้าวของของกรองแก้ว “ขอโทษนะ ขอดูหน่อย” หม่อมเอียดเปิดๆดู แล้วทำหน้าสมเพช “มีข้าวของแค่นี้เองหรือเธอ” หม่อมเอียดถอนใจแล้วส่ายหัว “สมศรี..ไปดูเสื้อผ้าสมัยสาวๆของฉันที หาเสื้อผ้า ชุดลำลอง ชุดอยู่บ้าน ชุดนงชุดนอนที่ดีๆเอามาให้แก้วเขาใช้ด้วย”
       ย่าอ่อนแอบหมั่นไส้และรู้สึกเสียหน้า สมศรีหน้าซีดและหลบตา แจ๋วชักเปลี่ยนท่าทีมาทำหน้าแป้นใส่กรองแก้ว แต่พอย่าอ่อนมองมาเธอก็รีบก้มหน้าสงบเสงี่ยม
       
       ตกกลางดึก กรองแก้วในชุดนอนกระโปรงขาวผ้าป่านตัวยาวหลวมติดลูกไม้ตามขอบๆ แบบชุดนอนฝรั่งโบราณซึ่งเป็นชุดเก่าของหม่อมเอียดกำลังแปรงผมหน้ากระจกสลักแบบเก่าในห้องที่ตกแต่งแบบเก่า เธอมองเงาตัวเองลอยๆ เพราะไม่อยากจะเชื่อ เสียงเปียโนหวานดังแว่วมา
       พุฒิภัทรนั่งเล่นเปียโนอยู่ในห้องนั่งเล่นด้วยหน้าตาอิ่มเอม มีความสุข แล้วเขาก็อดหันไปมองทางทิศของตึกหม่อมย่าที่กรองแก้วอยู่ไม่ได้
       กรองแก้ววางแปรงลงแล้วเดินมาที่หน้าต่างก่อนจะมองไปทางตึกที่พุฒิภัทรอยู่
       กรองแก้วเห็นตึกที่พุฒิภัทรอยู่ เธอมองหาที่มาของเสียงดนตรี กรองแก้วมองไปที่หน้าต่างห้องที่มีเปียโน พุฒิภัทรกำลังเล่นเปียโนเพลงหวานพร้อมกับหน้าหันมองไปทางตึกหม่อมย่าด้วยแววตาอ่อนโยน เหมือนกับจะส่งเสียงดนตรีนี้ไปให้กรองแก้ว
       กรองแก้วอ่อนโยนลง เธอจับสร้อยที่คอซึ่งมีรูปมังกรล้อมหีบทอง กรองแก้วเดินไปนั่งที่เตียง มือจับที่สร้อยนั้นแต่แววตาหวานปนเศร้า เธอนอนลงด้วยตาลอยเศร้าเหมือนไม่รู้อนาคต
       
       พุฒิภัทรเล่นเปียโนอย่างเต็มฝีมือ

สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 8
        มารตีในชุดสีสดนั่งติดขนตาปลอมอย่างบรรจงอยู่ที่หน้ากระจก วิไลรัมภาเดินมามองข้างหลัง
       
       “ที่จริง..แต่งตัวให้น้อยลงนิด..แล้วทำตัวให้อ่อนหวาน สมเป็นนางพยาบาลที่ดี ประดุจฟลอเรนซ์ ไนติงเกล ที่ถือตะเกียงไปคอยดูแลคนไข้ในยามค่ำคืน..พี่มารตีก็อาจจะพิชิตใจพี่ชายภัทรได้ไปนานแล้ว” วิไลรัมภาบอก
       มารตีกระแทกเครื่องสำอางในมือดังปังก่อนจะลุกขึ้นแล้วหันมา “นี่..วิไลรัมภา แกจะเป็นอีกคนใช่ไหม ที่ซ้ำเติมชั้น พี่เกษราก็เห็นคนอื่นดีกว่าชั้นไปคนนึงแล้ว ชั้นนี่มันดวงตกสุดขีดเลยใช่ไหม เหมือนมีตัวคนเดียวในโลก อย่าว่าแต่ผู้ชายที่ไม่รัก พี่น้องตัวเองก็ยังมารุมเกลียดรุมอิจฉาริษยา”
       “น้องพูดจริงนะคะ พี่มารตี..น้องแนะนำในสิ่งที่ถูกต้องให้พี่มาตลอด แต่พี่ก็ไม่เคยเชื่อ”
       “ให้ชั้นทำความดีเพื่อเอาชนะผู้หญิงประเภทเงินมา-ผ้าหลุด..อย่างนังแก้วน่ะเหรอ ใครบอกแก ว่าพี่ชายภัทรเสร็จมัน เพราะมันมีคุณงามความดีอะไรตรงไหน แต่พี่ชายภัทรหลงมัน เพราะขาอ่อนกับโนมเนื้อที่มันปิดโชว์ตังหากล่ะ”
       “ก็เพราะมันทำแบบนั้นไงคะ พี่มารตีถึงสมควรจะทำความดี ความเมตตาที่เหนือกว่าเข้าไปหักล้าง.. ไม่ใช่จะเปิดผ้า หรือเสริมสวยแข่งกะเค้า เค้าเป็นนางงาม เรามันคนธรรมดา จะไปประกวดความงามทางร่างกายแข่งกะเค้า เราก็แพ้ เราต้องแข่งที่จิตใจค่ะ”
       “อีบ้า หยุดเพ้อพล่ามได้แล้ว จะไปไหนก็ไปไป๊ รำคาญ”
       เทวพันธุ์เดินเข้ามา
       “วิไลรัมภา มากวนประสาทพี่เขาทำไม พี่เค้ายิ่งทุกข์ใจอยู่ด้วย”
       วิไลรัมภาเงียบไป
       เทวพันธ์ุเดินเข้ามาโอบปลอบมารตี “มารตี..ลูกไม่ต้องกลัว พ่อจะทำให้คุณชายพุฒิภัทรต้องรับผิดชอบทุกอย่างให้ได้ ไอ้พวกเด็กบ้าวังจุฑาเทพอย่าหวังว่าจะมาฉีกสัญญาเกียรติยศที่พวกมันต้องรักษาไว้ยิ่งชีพ..ไม่งั้น..พ่อเอามันตายแน่”
       
       เครื่องแก้ววางอยู่เต็มโต๊ะอาหาร ทั้งชาม อ่าง แจกัน ถ้วย แก้ว แสงจากชันดาเลียร์กระทบระยิบระยับแวววาว กรองแก้วยืนมองอย่างตะลึงพรึงเพริด หม่อมเอียดยิ้มเย็น
       “นี่คือผ้าลินินแห้ง ..เธอเอาผ้านี้เช็ดฝุ่นเครื่องแก้วนี้ทั้งหมด แล้วก็จัดเข้าไปเก็บตามเดิมในตู้ ใช้วิจารณญาณเอาเอง..ว่าตอนเก็บ จะวางอะไรไว้ตรงไหน เข้าใจนะ” หม่อมเอียดบอก
       กรองแก้วอึ้ง “เข้าใจค่ะ”
       “มาค่ะ..อิฉันจะช่วย” แจ่มบอก
       “ไม่ต้อง” หม่อมเอียดรีบพูด “ให้คุณกรองแก้วทำคนเดียว ชายภัทรฝากให้ฉันสั่งสอนอบรมเขาได้ตามใจ เข้าใจไหม คนอื่นไม่ต้องมามุง ใครมีงานอะไรก็ไปทำ”
       ย่าอ่อนมาแอบดูอย่างไม่ชอบใจ หม่อมเอียดเดินออกมา ย่าอ่อนรีบดึงตัวมากระซิบ
       “คุณพี่คะ ทำไมไปไว้ใจให้มันมาทำงานละเอียดอ่อนกับของเก่ามีราคาล้ำค่าอย่างนั้น คนมือห่างตีนห่าง รักสวยรักงามไปวันๆ ไม่มีสมอง ไม่มีรากเหง้า เกิดมาไม่เคยเห็นของดีๆ ไม่เคยหยิบจับงานประณีต เดี๋ยวมันก็ทุบแตกหมดพอดี” ย่าอ่อนว่า
       “ก็ดีสิ” หม่อมเอียดบอก
       “คุณพี่!”
       “ฝูงชนกำเนิดคล้าย คลึงกัน
       ใหญ่ย่อมเพศผิวพรรณ แผกบ้าง
       ความรู้อาจเรียนทัน กันหมด
       ยกแต่ชั่วดี กระด้าง อ่อนแก้ ฤาไหว
       โคลงพระราชนิพนธ์ของล้นเกล้ารัชกาลที่5 เธอเข้าใจไหม ว่าหมายความว่าอะไร” หม่อมเอียดถาม
       “เอ่อ..”
       “คนเรามันเกิดมาก็เหมือนๆกันนั่นแหละ รูปร่างหน้าตาผิวพรรณก็อาจจะผิดแผกกันไป
       บ้าง เรื่องความรู้การศึกษา ก็อาจจะเรียนได้เท่าเทียมกันหมด ยกเว้น..แต่เรื่องความดี-ชั่ว ความหยาบกระด้าง-หรือละเอียดอ่อน..ที่มันอยู่ในกมลสันดานลึกๆของแต่ละบุคคล ที่แก้ไขไม่ได้ ใครเป็นยังไง ก็มักจะเป็นเช่นนั้นร่ำไป..คราวนี้เราก็จะได้รู้กัน ว่าแม่แก้วคนนี้ เป็นแก้วหน้าม้า หรือแก้วมณีล้ำค่า ที่เหมาะกับชายภัทรของเราหรือไม่” หม่อมเอียดบอก
       “คุณพี่หม่อมของน้องคะ..คุณพี่จะลงทุนพิสูจน์ด้วยของแพงเกินไปหน่อยหรือเปล่า”
       “แก้วแตกก็ซื้อใหม่ได้ แต่เลือกคนผิด เลือกใหม่..ยากกว่า..จะเสียดายอะไรกับวัตถุ..ถ้ามันจะทำให้เราได้เห็นลักษณะในบางด้าน..ของคน”
       
       ย่าอ่อนอึ้งนิ่งงันไป
       
       อ่านต่อหน้า 4

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 10 อวสาน
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 9
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 8
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 7
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 6
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 372 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 364 คน
98 %
ไม่เห็นด้วย 8 คน
2 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2015