หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ มารกามเทพ

มารกามเทพ ตอนที่ 12

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 6 พฤษภาคม 2556 17:44 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
มารกามเทพ ตอนที่ 12
       มารกามเทพ ตอนที่ 12 (ต่อ)
       
       พจนีย์หน้ามืดกระเหี้ยนกระหือรือ จะปล้ำเพชรทำผัวให้ได้ เพชรอายแทนบอกอีก
       
       “ปล่อยพี่นะพจน์ ทำอย่างนี้ไม่อายรึไง”
       “ไม่อาย..เพราะพจน์รู้ พี่เพชรไม่ได้อยากให้พจน์ปล่อยจริงๆ”
       เพชรมองเซ็งๆ ไม่อยากเชื่อว่าพจนีย์จะดื้อด้านเพียงนี้ น้ำหนึ่งวิ่งมาถึงหน้าห้องพอดี ได้ยินพจนีย์ย้อนเพชรเสียงออดอ้อนๆ
       “ก็มันจริงมั้ยล่ะคะ ร้องอยู่ได้ ว่าปล่อยๆๆ แต่ไม่เห็นจะทำอะไร”
       “อยากให้พี่ทำใช่มั้ย”
       พจนีย์หัวเราะคิกคัก “ค่ะ...อยากให้พี่เพชรทำ จะแบบพระเอกนางเอก ตบ จูบก็ได้...พจน์ตบ พี่เพชรจูบ”
       น้ำหนึ่งตัวแข็งทื่อ หัวใจแทบสลาย ยิ่งได้ยินเสียงเพชรถามพจนีย์
       “ตบจูบ…”
       “ค่ะ..ตบจูบๆๆ”
       เพชรพูดเร็วๆ “ตบจูบไม่มี...มีแต่...”
       พูดจบเพชรก็ผลักพจนีย์อย่างแรงจนร่างพจนีย์ร่วงตกเตียงร้องสุดเสียง
       “โอ๊ย”
       น้ำหนึ่งยิ้มโล่งใจ และดีใจ ขณะที่เพชรลุกมาจากเตียง เปิดไฟแล้วด่าว่าพจนีย์อย่างไม่แยแส
       “ตอนแรกพี่ก็ไม่อยากทำอะไรที่มันรุนแรง เพราะเดี๋ยวจะหาว่าทำร้ายผู้หญิง ไม่เป็นสุภาพบุรุษ แต่พอพจน์ทำขนาดนี้ พี่ทนไม่ไหวจริงๆ ทำไมไม่รักศักดิ์ศรีตัวเองบ้างซะเลยพจน์”
       พจนีย์ที่นั่งก้นจ้ำเบ้าอยู่ที่พื้นสุดจะอาย แถหน้าด้านๆ
       “ก็พจน์เป็นเมียพี่เพชร”
       เพชรถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย
       “จะให้พี่ย้ำกี่ครั้งว่ามันไม่จริง แล้วก็เลิกเร่เข้าหาผู้ชายได้แล้ว มันทุเรศ”
       พจนีย์ครวญเสียงเครือ ทั้งเจ็บตัวทั้งอับอาย “พี่เพชร” เสียใจจนน้ำตาจะไหล
       เพชรมองมาอย่างอ่อนใจ “ที่พี่ด่าเพราะเห็นพจน์เป็นน้องเป็นนุ่ง คุณค่าของผู้หญิง อยู่ที่การวางตัว อย่าทำอย่างนี้ให้ใครเค้าดูถูกอีก”
       “งั้น...น้ำหนึ่งก็ไม่ต่างจากพจน์”
       เพชรอึ้ง น้ำหนึ่งเองได้ยินก็อึ้ง สะท้อนใจ พจนีย์พูดต่อ
       “เพราะน้ำหนึ่งก็หนีตามผู้ชาย พักค้างอ้างแรมกับพี่เพชร แต่ที่พี่เพชรไม่เคยว่า..เพราะพี่เพชรรักน้ำหนึ่ง พี่เพชรยินดีที่มีน้ำหนึ่ง ฮึ! เหมือนอย่างที่เค้าบอก ความรักมันบังตา พี่เพชรก็ไม่หนีไม่พ้น ที่รักผู้หญิงใจง่าย ให้ท่าผู้ชาย”
       พจนีย์ลุกเดินออกไป ด้วยดวงตามุ่งมั่นและไม่ยอมแพ้ในการที่จะจับเพชรเป็นผัว
       ส่วนด้านนอก จังหวะที่พจนีย์เปิดประตูเดินออกมา น้ำหนึ่งรีบหลบ ยางอายทำงานขึ้นมาทันที
       
       พจนีย์เดินออกมานอกบ้านแล้ว หยุดเหลียวมองไปทางตัวบ้านเชิงเขา เห็นบ้านหลังใหญ่
       ตั้งตระหง่าน พจนีย์มองตาวาวคิดในใจ
       “ไม่ได้ด้วยเล่ห์ ก็ต้องเอาด้วยกล พจน์จะเอาความดีเข้าสู้ ให้พี่เพชรเป็นของพจน์ให้ได้”
       พจนีย์ยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนที่จะปรับสีหน้าเป็นเด็กสาวใส่ซื่อ และยิ้มร้ายให้กับตัวเองอีกที
       
       เพชรนั่งในห้อง คิดถึงคำพูดของพจนีย์เมื่อครู่นี้
       “น้ำหนึ่งก็ไม่ต่างจากพจน์ เพราะน้ำหนึ่งก็หนีตามผู้ชาย พักค้างอ้างแรมกับพี่เพชร แต่ที่พี่เพชรไม่เคยว่า...เพราะพี่เพชรรักน้ำหนึ่ง”
       เพชรว้าวุ่นใจ สำนึกถูกผิด ตีกันให้วุ่น จังหวะนี้ประตูถูกเปิดเข้ามา เพชรมองก็เห็นน้ำหนึ่ง
       “น้ำหนึ่งได้ยินที่คุณพจน์คุยกับพี่เพชร อย่างที่คุณพจน์พูดก็ถูกค่ะ น้ำหนึ่งไร้ศักดิ์ศรี น้ำหนึ่งหน้าไม่อาย แต่ที่น้ำหนึ่งอยู่ที่นี่ เพราะน้ำหนึ่งรัก น้ำหนึ่งห่วงพี่เพชรห่วงคุณพ่อ ห่วงคุณแม่ น้ำหนึ่งอยากทำให้เรื่องทุกอย่างดีขึ้น”
       น้ำหนึ่งคุกเข่าลงนั่งที่พื้น จับเข่าเพชรไว้เหมือนเด็ก อ้อนวอนผู้ใหญ่
       “น้ำหนึ่งจะไม่ไปไหนทั้งนั้น จนกว่าพี่เพชร จะยอมพิสูจน์ความจริง เรื่องพี่พลอย”
       จากนั้นน้ำหนึ่งจึงลุกเดินออกไป เพชรนั่งนิ่ง คิดหนัก ก่อนเดินตามออกไป
       
       เพชรเดินออกมา มองไปเห็นเป็นน้ำหนึ่งนอนขดตัวอยู่ที่โซฟาด้านนอก น้ำหนึ่งหลับสนิท แต่ท่าทางเหมือนจะฝันร้าย ร่างของน้ำหนึ่งกระตุกเบาๆ วงหน้าส่ายไปมา พึมพำ
       “คุณพ่อ..คุณแม่..พี่พลอย...น้ำหนึ่งขอโทษ”
       เพชรมองน้ำหนึ่งอย่างเวทนา จะเอื้อมมือแตะที่เรือนผมแต่เปลี่ยนใจ ชักมือกลับ เดินหนีเข้าห้องไป
       ที่แท้น้ำหนึ่งรู้สึกตัวอยู่ ลืมตาขึ้นมาเห็นเพชรเดินไป น้ำหนึ่งมอง แล้วลุกเดินตามไป
       
       ฝ่ายเพชรเดินมาที่ห้องของพลอยหลบมุมลอบมอง ประตูห้องพลอยถูกเปิดออกมา พร้อม
       กับร่างของพลอย เพชรตะลึงที่พลอยเดินเหินได้ ถึงจะไม่เหมือนคนปกติเต็มร้อย แต่พลอยไม่จำเป็นต้องใช้ไม้เท้า ร่างของพลอยเดินไปช้าๆ ท่ามกลางความมืดและสายตาของเพชรที่จับจ้องมองไม่วางตา
       เพชรจะเดินไป มือของน้ำหนึ่งแตะมือเพชรจับเอาไว้ เพชรสะดุ้งนิดๆ หันมามอง น้ำหนึ่งพูดเบาๆ
       “พี่เพชรเห็นแล้วใช่มั้ยคะ น้ำหนึ่งว่ายังมีอะไรอีกมากเกี่ยวกับพี่พลอยที่เราไม่รู้เราสองคนต้องช่วยกันค้นหาความจริงค่ะ”
       เพชรมองน้ำหนึ่งนิ่ง น้ำหนึ่งมองเพชรด้วยสายตาอ้อนวอน ที่สุดเพชรก็พยักหน้าให้
       สองคนจูงมือกันเดินตามพลอยไป
       
       เพชรจูงมือน้ำหนึ่งย่องออกมา ทว่ากลับไม่เห็นร่างของพลอยแต่อย่างใด
       “พี่พลอยหายไปแล้ว”
       เพชรกวาดตามองอย่างสงสัย “หายไปไหน”
       สองคนมองหน้ากัน ก่อนที่เพชรจะจับมือน้ำหนึ่งเดินตามหาพลอยต่อไป
       
       ที่แท้พลอยเดินมาหยุดยืนยังห้องเก็บของหลังบ้านที่ขังเกรียงศักดิ์ มือของพลอยค่อยๆ ลูบไล้ที่ประตู ยิ้มน้อยๆ พูดเสียงแผ่ว
       “ท่านต้องอยู่กับพลอย...ต้องอยู่กับพลอย”
       ส่วนด้านใน เกรียงศักดิ์นอนหลับสนิทเพราะหมดแรง ขณะที่ร่างของพลอยเคลื่อนตัว
       ออกไปอย่างเชื่องช้า ดวงตามีความสุขเหลือล้น
       
       ขณะที่พลอยเดินออกมา มองไปเห็นเพชรจูงมือกับน้ำหนึ่ง สายตาเหมือนกวาดมองหาอะไรซักอย่าง พลอยตกใจ รีบหลบซ่อนตัว ในขณะที่ดวงตาเพ่งมองจับจ้องไปที่เพชร เห็นเพชรจับมือน้ำหนึ่งกุมแน่น พลอยอึ้งไปทันที ดวงตาวาวขึ้นมา ยังไงเพชรก็ห่วงน้ำหนึ่ง แต่จะออกไปก็ไม่ได้ ได้แต่มองน้ำหนึ่งด้วยความเกลียดชัง เห็นเหมือนน้ำหนึ่งพึมพำเบาๆ
       “พี่พลอยเดินได้..เร็วด้วย พี่เพชรเห็นหรือยังคะ เราตามไม่ทันเลย”
       เพชรอึ้ง พลอยเงี่ยหูฟังแต่ได้ยินไม่ถนัด
       “คุยอะไรกัน?” พลอยพึมพำมองด้วยแววตาอยากรู้มาก
       เพชรแก้แทน “พี่พลอยอาจจะกลับเข้าห้องแล้วก็ได้
       น้ำหนึ่งหน้าเสีย “ขนาดนี้พี่เพชรยังไม่เชื่อน้ำหนึ่งอีกเหรอคะ”
       “พี่ไม่ได้ไม่เชื่อ แต่พี่พลอย อาจจะเดินได้คล่องขึ้น” เพชรแก้ต่างแทนอีก
       น้ำหนึ่งอ่อนใจ “พี่เพชร”
       เพชรโมโหเสียงดังใส่ “น้ำหนึ่งอาจจะคิดว่าพี่โง่ พี่บ้า แต่ในความเป็นน้อง พี่คิดร้ายต่อพี่พลอยไม่ได้จริงๆ”
       เพชรผละตัวไปจากตรงนั้นอย่างฉุนเฉียว น้ำหนึ่งมองตามตาละห้อย พลอยมอง รู้ทันที สองคนคุยเรื่องอะไรกัน พลอยจ้องมองน้ำหนึ่ง แสยะปากคิดแค้นอยู่ในใจ
       “แกมันรนหาที่ เหมือนพ่อแก แม่แกจริงๆ นังน้ำหนึ่ง”
       
       เวลาเดียวกันที่คฤหาสน์ของเกรียงศักดิ์ ในขณะที่นวลจะเดินผ่านห้องพระ สายตาของแม่บ้านผู้ภักดีเหลียวมองเข้าไป เห็นดาราณีนั่งอยู่บนรถเข็น สายตามองพระพุทธรูปองค์ประธานในห้องนิ่งๆ นวลมองด้วยความเห็นใจ ค่อยๆ เอ่ยปากถาม
       “คุณหญิงยังไม่นอนอีกหรือคะ”
       “ฉันนอนไม่หลับเลยลุกมาไหว้พระ อย่างน้อยก็ได้ทำอะไรเพื่อคนที่ฉันรักบ้างไม่ว่าน้ำหนึ่ง ท่าน จะอยู่ที่ไหน ฉันก็ขอให้ปลอดภัย”
       “นวลจะไปตามคุณน้ำหนึ่งกลับมา คนที่ไม่ผิดอย่างคุณหญิง คุณท่าน คุณน้ำหนึ่ง ไม่ควรจะได้รับกรรมอีกต่อไปค่ะ”
       นวลบอกอย่างจริงจังขันแข็ง คุณหญิงนิ่ง คิดไม่ตก จะทำยังไงดี
       
       พอกลับเข้ามาในห้องเพชรเอาแต่ครุ่นคิด บอกตัวเองในใจ
       “หรือถึงเวลาที่เราจะต้องพิสูจน์ความจริงซักที”
       สายตาของเพชรเด็ดเดี่ยวมุ่งมั่นมาดหมาย แตกต่างไปจากทุกครั้งโดยสิ้นเชิง
       
       รุ่งเช้าเพชรสะพายเป้เดินออกมา พลอยซึ่งนั่งอยู่บนรถเข็นเห็นจึงถาม
       “อ้าว! เพชร จะไปไหน”
       “บริษัทมีประชุมด่วนครับ เลยจะรีบไป แล้วผมอาจจะอยู่กรุงเทพฯนานหน่อย เผื่อจะได้เจอแม่ด้วย” เพชรบอก
       “เจอแม่ตอนไหน บอกพี่ด้วยนะ บางที พี่จะไปหาแม่ด้วย พี่คิดถึง”
       “ครับพี่พลอย”
       เพชรเดินออกไป เห็นน้ำหนึ่งเดินเข้ามาพอดี เพชรบอก
       “พี่จะกลับกรุงเทพฯ น้ำหนึ่งจะทำอะไร ก็ตามใจ แต่พี่..ไม่ขอเห็นอะไรด้วย”
       เพชรเดินออกไปท่าทางปั้นปึ่งเย็นชาไม่ใส่ใจ น้ำหนึ่งหน้าซีด แต่พลอยยิ้มบางๆ มองน้ำหนึ่งนิ่งๆ
       
       เหมือนเสือร้ายเตรียมขย้ำเหยื่อ

มารกามเทพ ตอนที่ 12
       ฟากอลิสเดินงุ่นง่านไปมา นึกเรื่องที่ตัวเองแกล้งพูดว่า "ทำไมฉันจะไม่รู้ ว่ายัยพลอยบ้า
       มันเป็นเมียน้อยพ่อเธอ" แล้วอาการน้ำหนึ่งชะงัก อลิสพึมพำกับตัวเอง
        
       “เราแกล้งพูดเฉยๆ แต่ยัยน้ำหนึ่งมีพิรุธ แสดงว่าต้องเป็นเรื่องจริง”
       หมอณัฐเดินออกมาพอดีและได้ยิน
       “เรื่องจริงอะไร”
       อลิสสะดุ้ง “เปล่าค่ะ”
       หมอณัฐ จ้องหน้า “จะทำอะไรอีกอลิส”
       “ตามล่าหาความจริงค่ะ”
       หมอณัฐฉุน “อลิส”
       อลิสแกล้งแหย่เล่นๆ “พี่หมอรู้ใช่มั้ยคะว่ายัยพลอยบ้า เป็นเมียน้อยเมียเก็บท่านเกรียงศักดิ์”
       หมอณัฐ หน้าซีดเผือด “เอาอะไรมาพูด”
       “เรื่องจริงค่ะ พี่หมอรู้ใช่มั้ยคะว่า” อลิสจงใจเน้นคำ “ยัยพลอยบ้า เป็นเมียน้อยท่านเกรียงศักดิ์”
       “ไม่! พี่ไม่รู้ และพี่ก็ไม่ชอบยุ่งเรื่องคนอื่น” หมอณัฐเดินออกไปเร็วรี่
       อลิสตะโกนตาม “อลิสก็ไม่อยากยุ่งเรื่องคนอื่นหรอกค่ะ ถ้าคนๆ นั้นไม่ใช่พี่หมอ”
       หมอณัฐหยุดชะงักไป อลิสพูดต่อ
       “อลิสทนไม่ได้หรอกนะคะถ้าจะมีพี่สะใภ้ที่เป็นเมียน้อยคนอื่น แถมยังบ้าด้วยและคิดว่าคุณลุงคุณป้าก็ไม่ยอมเหมือนกัน”
       หมอณัฐได้แต่ดุ่มเดินออกไปหน้าตาเคร่งเครียด อลิสมองตามจับสังเกต
       “พี่หมอมีพิรุธอีกคน แสดงว่ายัยพลอยบ้า เป็นเมียน้อยท่านเกรียงศักดิ์แน่ๆ” สาวแสบตาวาวเป็นประกาย “ฉันต้องตามล่าหาความจริง” อลิสรีบเดินออกไป
       ขณะที่น้ำหนึ่งเดินมา แต่ต้องชะงักเมื่อพลอยเลื่อนรถเข็นมาขวางหน้า
       “พี่พลอย”
       “เท่าที่เธอเห็น ยังไม่สาแก่ใจใช่มั้ย ถึงได้คะยั้นคะยอให้เพชรให้มาหาความจริงจากฉันน่ะ”
       “น้ำหนึ่งหวังดีกับพี่พลอยจริงๆนะคะ”
       พลอยหยิบมือถือมาแอบถ่ายคลิป “หวังดี..ให้คนอื่นมองว่าฉันบ้า เหมือนที่เธอว่าฉันน่ะ
       เหรอ” พลอยค่อยๆ ลุกเดินเข้ามาหาอย่งเอาเรื่อง
       น้ำหนึ่งผวาถอยหลังกรูด “พี่พลอยจะทำอะไรน้ำหนึ่งคะ”
       พลอยยิ้ม “ทำอะไรก็ได้ เพราะคนบ้า ทำอะไรก็ไม่ผิด” พลอยกระชากผมน้ำหนึ่งอย่างแรง
       น้ำหนึ่งกรี๊ด “อย่าค่ะพี่พลอย น้ำหนึ่งเจ็บ”
       “แต่ที่พ่อแม่แกทำฉัน มันเจ็บกว่า”
       พลอยลากน้ำหนึ่งสุดแรง มือถือพลอย บันทึกภาพน้ำหนึ่งถูกรังแกอยู่
       
       เพชรขับรถมา แต่ต้องเบรกจนตัวโก่ง เพราะพจนีย์ขี่มอเตอร์ไซค์มาขวางทางเอาไว้
       พจนีย์จอดรถแล้วรีบลงมา “โชคดีจัง พจน์กำลังจะไปหาพี่เพชรพอดี”
       เพชรหงุดหงิด “มีอะไร”
       พจนีย์แกล้งยั่ว “เก๊าะ ผัวไปไหน เมียก็ต้องไปด้วยสิคะ”
       “อยากโดนด่าอีกใช่มั้ย”
       “ก็...ถ้าจำเป็นต้องพูดเรื่องที่พจน์เป็นเมียพี่เพชร พจน์คงต้องยอม”
       เพชรยิ่งหงุดหงิดใจมาก “อะไรของพจน์อีก”
       พจนีย์พูดด้วยท่าทีจริงจัง “พจน์รักแล้วก็หวังดีต่อพี่เพชรนะคะที่เรื่องทุกอย่างต้องเป็นแบบนี้เพราะพี่พลอย พี่พลอยคนเดียวค่ะ”
       ดวงตาของเพชรเป็นประกายวาบขึ้นมาทันที
       
       เวลาเดียวกันนั้นอลิสลอบเข้ามาภายในบริเวณบ้านเชิงเขา พลอยกำลังผลักน้ำหนึ่งลงกับพื้นอย่างแรง อีกมือก็ถ่ายคลิปเอาไว้ อลิสเห็นตาโตมองพลอยกับน้ำหนึ่ง น้ำหนึ่งกรีดร้องน่าสงสาร
       “อย่าทำอะไรน้ำหนึ่งเลยนะคะ น้ำหนึ่งรัก แล้วหวังดีกับพี่พลอยจริงๆ” พลอยหัวเราะเยาะ มองสาแก่ใจ “อะไรที่เธอหวังดีกับฉัน การทำตัวแอ๊บแบ๊วเป็นนางเอก แสร้งทำเป็นคนดี ใสซื่อบริสุทธิ์ ไร้เดียงสา แต่ความจริง จองล้างจองผลาญฉันทุกอย่างก็นะเหรอ”
       พูดจบผลักหัวน้ำหนึ่ง
       “น้ำหนึ่งไม่ได้แอ๊บค่ะ...น้ำหนึ่งไม่ได้แอ๊บ”
       พลอยหมั่นไส้มาก ขยุ้มผมแรง “ไม่ได้แอ๊บๆ ฉันล่ะเกลียดผู้หญิงอย่างเธอนัก แอ๊บซื่อไร้เดียงสา แต่วิ่งเร่ให้ท่าผู้ชาย ฉันถามหน่อยเถอะมีผู้หญิงดีๆ ที่ไหน ทิ้งพ่อทิ้งแม่มาอยู่กับผู้ชายเหมือนเธอมั่ง แล้วก็อ้าง ตามล่าหาความจริง ก่อนจะรู้ความจริงคนอื่น รู้ความจริงของแกก่อนเถอะ นังแอ๊บ”
       พลอยผลักน้ำหนึ่งอย่างแรงจนใบหน้าคะมำกระแทกพื้น น้ำหนึ่งร้องไห้
       พลอยหัวเราะร่า “ลองทายกันมั้ยน้ำหนึ่ง ถ้ามีคนดูอยู่ คนดูเค้าจะเชียร์ใคร ระหว่างคน
       บ้า ขาฮาร์ดคออย่างฉัน กับผู้หญิงหน้าด้าน แอ๊บไร้เดียงสา อย่างเธอ”
       น้ำหนึ่งตะลึงมองพลอยเขม็ง เห็นชัดว่าพลอยบ้าไปแล้วจริงๆ
       ส่วนอลิสพึมพำเบาๆ “ยัยพลอย มันบ้าจริงๆ ว่ะ”
       น้ำหนึ่งอ้อนวอน “น้ำหนึ่งไม่รู้หรอกค่ะ ว่าคนดูเค้าจะเชียร์ใคร แต่น้ำหนึ่งยอม ยอมพี่พลอยทุกอย่าง ถ้าจะทำให้เรื่องทุกอย่างมันจบลงด้วยดี”
       คราวนี้พลอยโคตรจะหมั่นไส้ กระชากผมขึ้นมาอีก “ไม่ต้องมาทำพูดดี ฉันเกลียดความดัด
       จริต ได้..อยากเป็นนางเอกนักใช่มั้ย กราบเท้าฉันสิ แม่น้ำหนึ่ง เพชรน้ำบุศษ์บางทีฉันอาจจะให้อภัยเธอ พ่อแม่ของเธอ”
       น้ำหนึ่งตะลึง “พี่พลอย”
       “กราบสิ...กราบเท้าฉัน ถ้าหน้าเธอกับเท้าฉัน มันอยู่ห่างกันนัก ฉันทำให้มันใกล้กันก็ได้”
       ว่าแล้วพลอยยื่นเท้าเข้ามาตรงหน้าน้ำหนึ่ง น้ำหนึ่งมองตะลึง ทั้งหวาดกลัวและตกใจ
       
       เพชรกับพจนีย์นั่งคุยกันอยู่ท่ามกลางวิวทิวทัศน์สวยงาม บรรยากาศร่มรื่น พจนีย์บอก
       “จริงๆ พจน์รู้ ถ้าพจน์พูดเรื่องนี้ คงไม่เกิดผลดีกับพจน์นักหรอก เพราะมันเสี่ยง”
       เพชรชักหงุดหงิด “เสี่ยง พจน์จะพูดอะไรก็พูด ไม่ต้องอ้อมค้อม”
       “ก็มันหนักใจนี่คะ เพราะถ้าพี่พลอยรู้ พจน์คงตายแน่ๆ อีกอย่าง ถ้าพี่เพชรไม่เชื่อ พจน์จะทำยังไง”
       “จะให้เชื่อไม่เชื่ออะไร ก็พูดมาสิ”
       พจนีย์หน้าตาดูเป็นกังวลจริงๆ ขณะบอก “พี่พลอย ไม่ได้พิการแล้วนะคะ”
       เพชรมองจ้องพจนีย์ นอกจากน้ำหนึ่งที่ย้ำ พจนีย์เป็นอีกคนที่พูดคำนี้ พจนีย์มองหน้าเพชร ถามต่อ
       “แล้วพี่เพชรคงรู้เรื่อง ท่านเกรียงศักดิ์ หายไป”
       “เค้าอาจจะไปเที่ยว ไปพักผ่อนที่ไหนก็ได้”
       “ไม่จริงค่ะท่านไม่ได้ไปเที่ยว ดีไม่ดี รัฐมนตรีเกรียงศักดิ์ อาจอยู่ในบ้านพี่เพชรก็ได้”
       “ว่าไงนะ”
       เพชรฟังแล้วตกใจมาก
       
       ทางด้านเกรียงศักดิ์ นั่งอยู่ในห้องเก็บของ ได้ยินเสียงคนโวยวายแว่วๆ มา
       “กราบเท้าฉันสิ กราบเท้าฉัน”
       เกรียงศักดิ์พยายามเงี่ยหูฟัง ขณะที่น้ำหนึ่งมองจ้องเท้าพลอยเนื้อตัวสั่น
       อลิสทำหน้าขัดใจ “นังน้ำหนึ่ง นังโง่ ลุกขึ้นมากระทืบเท้ายัยพลอยบ้าเลยสิ ลุกขึ้นมา”
       พลอยบอกอย่างดุดัน “กราบสิน้ำหนึ่ง กราบ ฉันจะได้ถ่ายคลิปเอาไว้ประจานโคตรเหง้าศักราชของเธอ”
       ฟากเกรียงศักดิ์ได้ยินแว่วๆ “น้ำหนึ่ง” สีหน้าไม่มั่นใจ ท่าทางกระวนกระวายเห็นได้ชัด
       น้ำหนึ่งตัวสั่นร้องไห้ พลอยตวาด
       “ไม่ต้องบีบน้ำตาร้องไห้ ฉันสั่งให้เธอกราบเท้าฉัน เธอก็ต้องกราบ!!
       อลิสมองตาขวางขัดใจ “สก๊อยตัวแม่ ดักตบ ถ่ายคลิป นี่มันยัยพลอยบ้าชัดๆ ยัยน้ำหนึ่งเอ๊ย เกิดมาเสียชาติเกิดจริงๆ”
       พลอยหัวเราะเยาะ “กลัวเหรอจ้ะ น้ำหนึ่งกลัวเหรอ...โถๆๆๆๆ น้ำหนึ่งที่น่าสงสาร ไม่ต้องกลัวหรอกจ้ะ พี่พลอยไม่ทำน้ำหนึ่งขนาดนั้นหรอก พี่ก็แค่ล้อเล่น”
       พลอยยิ้มสะใจ ดวงตาถลน น้ำหนึ่งจ้องมอง
       “ถ้าไม่อยาก ทุกข์ระทมขมขื่น ทรมานทรกรรมมากไปกว่านี้ ก็รีบไปซะ รีบไปก่อนที่เธอจะเจอแจ๊คพอตเหมือนพ่อของเธอ”
       “พี่พลอยหมายความว่ายังไง พ่อ..พ่ออยู่ไหน”
       พลอยทำหน้าเหลอหลา “ก็อยู่บ้านของน้ำหนึ่งสิจ้ะ ถามอะไรพี่ หรือลืมไปแล้ว ว่าพ่อของน้ำหนึ่ง ทิ้งพี่ไปแล้วตั้งนาน”
       อลิสตาฟังแล้วตาเป็นประกาย “ยัยพลอยบ้า เป็นเมียน้อยพ่อยัยน้ำหนึ่งจริงๆ”
       สีหน้าพลอยสลดลง อาการทางจิตกำเริบเมื่อครู่หมดไป กลายเป็นซึมเซา น้ำตาไหล
       “ท่านทิ้งพี่ ทั้งที่พี่ไม่ผิด ทั้งๆ ที่พี่ยอมทุกอย่าง ถูกตราหน้าว่าเป็นเมียน้อย พี่ก็ยอม”
       น้ำหนึ่งโผเข้ากอดด้วยความสงสาร “ไม่นะคะ ไม่มีใครว่าพี่พลอย” พร้อมกับดึงพลอยซบลงตรงไหล่ แกล้งบอก “คุณพ่อรักพี่พลอย”
       พลอยคาดไม่ถึง “จริงเหรอ? พ่อน้ำหนึ่งรักพี่เหรอ”
       น้ำหนึ่งแกล้งพยักหน้าให้ “ค่ะ”
       พลอยโกรธขึ้นมาทันที “ไม่จริง! พ่อเธอไม่ได้รักฉัน เพราะถ้ารัก ท่านต้องไม่ทำกับฉันอย่างนี้”
       พลอยลุกขึ้นเดินเซซังเข้าไปด้านใน น้ำหนึ่งมองตามด้วยความอยากรู้
       “หรือว่าพ่อจะอยู่ที่นี่จริงๆ” รีบตามเข้าไปทันที
       อลิสมองตามอย่างขัดใจ “ยัยน้ำหนึ่งเอ๊ย...โง่ๆๆ โง่อย่างเธอ สมควรที่จะถูกฝังไว้ที่นี่จริงๆ”
       อลิสได้แต่ขัดใจ แต่ก็รีบตามเข้าไปอย่างรวดเร็ว
       
       น้ำหนึ่งเดินเข้ามาในบ้าน ตะโกนร้องเรียก
       “พี่พลอยคะ พี่พลอย”
       “ยังจะไปตามหามันอีก” อลิสแสดงตัวทันที
       น้ำหนึ่งหันขวับมามอง ไม่ได้ตกใจ แต่รำคาญ “อลิส”
       “ยัยพลอยบ้า มันบ้าขนาดนั้น เธอยังจะบ้าตามมันมาอีกทำไม”
       “ฉันมีเหตุผลของฉัน”
       อลิสเยาะหยัน “เหตุผลไถ่ถอนความผิดแทนพ่อเธอรึไง นี่ มาร่วมมือกันดีกว่า”
       “ร่วมมืออะไร”
       “แฉยัยพลอยบ้าไง คนบ้าร้ายกาจอย่างมัน สมควรที่จะอยู่ในโรงพยาบาล ไม่ใช่เพ่นพ่านอยู่อย่างนี้”
       “ไม่ ฉันทำไม่ได้ เพราะพ่อฉันก็ผิด ท่านมีส่วนทำให้พี่พลอยเป็นอย่างนี้เหมือนกัน” น้ำหนึ่งหน้าเศร้า เดินเข้าไปต่อ
       “ตายๆๆๆ ตายอยู่ในนี้ไปเลยแล้วกันน้ำหนึ่ง ฉันจะไม่สนใจเธออีกแล้ว”
       อลิสหันยกลับจะเดินออกไป แต่กลับนึกได้
       “ไม่ได้ เราต้องเอาความจริงไปบอกพี่หมอ”
       
       อลิสตาลุกวาว ต่อมสอดรู้สอดเห็นทำงานตามเคย เดินย้อนกลับเข้าไปในบ้านทันที

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
มารกามเทพ ตอนที่ 17 จบบริบูรณ์
มารกามเทพ ตอนที่ 16
มารกามเทพ ตอนที่ 15
มารกามเทพ ตอนที่ 14
มารกามเทพ ตอนที่ 13
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 6 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 5 คน
84 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
16 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014